Tips bij communicatieproblemen

Om een goed gesprek te voeren met je partner is het belangrijk dat er gunstige omstandigheden worden geschept.

 

Plan het gesprek met je partner in jullie agenda, zorg dat de kinderen weg zijn en zorg voor een rustige omgeving (tv uit, radio uit, krant weg). Een goed gesprek vraagt een aanlooptijd waarin je in eerste instantie over dagelijkse dingen praat.

 

Diepte in een gesprek kan niet onmiddellijk bereikt worden. Wie onmiddellijk diepe gesprekken wil voeren, komt dikwijls belachelijk over.

Soms denk je aan een half woord genoeg te hebben. Zeker via de app, het contact is kort en misschien te kort. Zo krijg je miscommunicatie en worden dingen verkeerd uitgelegd. Vraag vaker door en als het niet duidelijk is, stel nog een vraag.

Met welk doel luister jij?

Veel mensen luisteren niet goed, zeker als er meer emotie bij komt kijken. Vaak luisteren we dan vooral om te horen wanneer de ander ademhaalt en we kunnen inbreken in zijn verhaal!

Een ruzie is vaak een kip en het ei-verhaal. Uiteindelijk willen beide partners dat de ander ze begrijpt. Maar om de een te begrijpen, moet de ander luisteren. Maar vaak kunnen we pas goed luisteren, als we ons begrepen voelen!

Leg minstens één avond, weekenddag die telefoon WEG!!! Geef aandacht aan elkaar, de kinderen, het huis, de tuin, familie, vrienden.

Júllie zijn belangrijk. Veel belangrijker dan de buitenwereld op facebook, of spelletjes oid.

Vaak komt een stel terecht in een "welles-nietes" discussie, en vaak kunnen mensen dan ook niet meer goed naar elkaar luisteren. Dit voelt heel vervelend, en meestal ontstaat er afstand.

Wat zeker helpt is als ieder gaat praten vanuit zijn/ haar behoeften en wat hij/zij nodig heeft. Zodra één van de twee dit gaat doen, verandert meteen de "communicatielaag" van het gesprek. Er komt gevoel bij, het wordt persoonlijk en "echter".

 

Als de ander de partner nu echt kan horen en ook op een persoonlijke manier kan antwoorden, komen de partners meestal veel dichter naar elkaar toe.

Reageer niet meteen!

Zoals alle begin, is dit even moeilijk. Maar het levert heel veel op!

Probeer je mond te houden wanneer je eigenlijk vanuit emotie of irritatie het gesprek aan wilt gaan.
Zonder jezelf even af.

Voel wat je voelt door die opmerking of houding van je partner en neem hier echt even de tijd voor.
En wanneer alle gemoederen bij jezelf én bij je partner tot rust zijn gekomen, spreek dingen dan pas uit.

De bekende Amerikaanse relatietherapeut John Gottman gebruikt de metafoor van de vier ruiters van de Apocalypse om aan te geven welke vier soorten communicatie achterwege moeten blijven als een paar wil dat hun conflicten niet escaleren. Deze vier zijn:

- Kritiek geven (tijdens een conflict)
- Defensief reageren
- Minachten
- Een muur optrekken

Het tegengif voor Kritiek is: Vertellen wat je voelt (Ik-boodschappen, geen Jij-boodschappen en verwijten) over een bepaalde situatie en een positieve behoefte uitspreken waarin je je partner vraagt om iets te doen voor je. Bijv. Ik wil graag dat je me vraagt hoe mijn dag was.

Defensief reageren biedt een vorm van zelf-bescherming door te jammeren, het onschuldige slachtoffer te spelen of door het spelen van de vermoorde onschuld. Het tegengif hiervoor is verantwoording nemen voor in ieder geval een deel van het probleem.

Minachting is vaak een opmerking vanuit een superieure positie waar sarcasme, scheldwoorden, directe beledigingen of iets listigs (zoals iemands spelling verbeteren als hij/zij boos is) in zit.

Minachting is dè grote voorspeller voor scheiding. Het tegengif voor minachting is de aanwezigheid van respect. Als therapeut draag je bij aan een cultuur van waardering en bewondering voor elkaar. Je leert het paar de positieve gewoonte om op zoek te zijn naar daden van de ander die gewaardeerd en gerespecteerd kunnen worden.

Bij het Optrekken van een muur onttrek je je emotioneel aan de interactie en luister je niet meer. Ondertussen slaat het hart meer dan 100 slagen per minuut. Het tegengif bestaat eruit dat men zichzelf zachter maakt en kalmeert en de fysieke opwinding verminderd zodat men emotioneel betrokken kan blijven. Ontspanning en meditatie helpt.

Goede communicatie is van groot belang in relaties.
Een valkuil in relaties kan onder andere zijn dat we wel denken te weten wat onze partner bedoelt, denkt, voelt, leuk vindt …..

Luister om beurten naar elkaar en check op je de ander begrepen hebt.

De één zegt wat en de ander is al bezig met zijn antwoord of schiet zo vol in zijn emotie dat het gesprek al gauw een andere wending neemt. Tja en dan weten we uiteindelijk niet meer waar het gesprek mee begon.

Spreek samen een time-out af bij heftige emoties, en voer het gesprek op een later tijdstip.

Maak samen vervolgafspraken!

Het kan helpen om allebei aan elkaar een brief te schrijven met alle irritaties. Met bij elke irritatie een concrete wens om het anders te willen.

Het is de bedoeling dat je die brief leest en pas na een week een brief terugschrijft met jouw voorstel om het anders te doen.

Houd regelmatig een Top-Tip-Top gesprek:

Begin met een Top: wat gaat er goed, waar ben je blij mee?
Vervolg met een Tip: wat zou je willen verbeteren tussen jullie, wat zou je anders willen?
Sluit af met een nieuwe Top: Dit gaan ook goed en daar ben ik blij mee!

Regelmatig dit gesprek voeren maakt dat je goed met elkaar in contact blijft.

Mensen die vaak met hun telefoon bezig zijn hebben een slechtere relatie met hun partner dan mensen die dat niet doen.

Nieuw onderzoek heeft uitgewezen dat het gevoel van verbinding meteen verdwijnt als je partner tijdens jullie gesprek telkens op de telefoon kijkt.

Om dit te vermijden kun je bijvoorbeeld telefoonvrije uren instellen, bijvoorbeeld tijdens het eten of na 10 uur ’s avonds. Leg hem dan ook echt uit het zicht!

Leef je al jaren langs elkaar heen en zie je op tegen de jaren die nog komen? Zonder emotionele connectie droogt alles op: plezier, vriendschap, liefde, seks.......

 

Zonder emotionele verbinding wordt het leven saai en grijs, tot in de slaapkamer aan toe. Gun jezelf en je partner een kans en ga vandaag nog aan de slag met de magische werking van Empathie. Je zult merken dat het helpt.

 

Elke dag 15 min:

 

1. Spreek af wie praat over iets wat geraakt heeft, en wie open en oprecht, zonder onderbreking en/of correctie, luistert.

 

2. Nadat alles is uitgesproken kun je wat vragen stellen om nog beter de kern te begrijpen van wat de ander probeert te vertellen. Vermijd kritische opmerkingen, verbeteringen of je eigen mening.

 

3. Herformuleer de kern, vraag of het klopt zolang als nodig, om dan empatisch te reageren met: 'Oh schat, wat vervelend/pijnlijk/verdrietig moet dat voor je zijn geweest!'

 

Pak haar hand of omhels elkaar. Het gaat dus niet om een praktische oplossing, als wel om de gevoelde erkenning van de ander. Dagelijks 15 min. experimenteren

Luister naar wat de ander zegt.
Als de ander praat, dan zijn veel mensen vooral bezig met het bedenken wat zij weer gaan zeggen. Ze luisteren dan niet echt naar wat de ander zegt.

Probeer met je aandacht echt bij het luisteren te zijn.

Neem een recente situatie in gedachte, waarbij je werd geraakt of overvallen door een emotie. Misschien was het een eigen emotie, misschien van je partner. Volg dan deze stappen. Schrijf vraag 1 en 2 eerst voor jezelf op of neem even de tijd om de vragen in je op te nemen.
1. Bedenk wat er gebeurde en stel jezelf de volgende vragen:
- Wat was de aanleiding voor de emotie, wat gebeurde er of was er gebeurd
- Wat was het eerste teken wat er op duidde dat er iets niet goed ging.
- Wat voelde je op dat moment
2. Als je een gevoel kan benoemen, vraag je zelf dan af:
- Vertrouwde je dit gevoel? Waarom wel of waarom niet?
- Heb je naar dit gevoel geluisterd? Welke betekenis gaf je aan dit gevoel?
- Heb je naar het gevoel en de betekenis ervan gehandeld? Wat deed je?
- Hoe heeft je partner hierop gereageerd?
- Hoe kan het bewuster worden van dit gevoel en de betekenis je helpen in de toekomst?
3. Bespreek de vragen en antwoorden van stap 2 met je partner. Hierbij laten jullie elkaar om en om aan het woord. Als dit niet goed lukt, zet een timer waarin er niet onderbroken mag worden. Focus niet op de gebeurtenis, maar focus in plaats daarvan op de gevoelens achter de gebeurtenis. Richt je op je emotionele reacties en wat je daarmee deed. Bespreek vervolgens met elkaar hoe het meer bewust worden van dit gevoel kan helpen in de toekomst

Veel stellen denken dat ze beter moeten leren communiceren. Ze zoeken naar de juiste woorden, gesprekstechnieken of manieren om elkaar beter te begrijpen.

Maar opvallend vaak weten partners eigenlijk heel goed wat ze willen zeggen. Het probleem ontstaat op het moment dat er iets op het spel staat.

Wanneer je bang bent voor afwijzing, kritiek of ruzie, verandert je communicatie vanzelf. Je gaat jezelf uitleggen, verdedigen, aanpassen, pleasen, terugtrekken of juist harder praten. Niet omdat je niet kunt communiceren, maar omdat de spanning oploopt.

Daardoor gaat een gesprek ineens niet meer over de inhoud, maar over hoe ieder van jullie met die spanning omgaat.

Een relatie verdiept niet doordat je altijd de juiste woorden vindt. Ze verdiept wanneer je leert aanwezig te blijven bij ongemak. Juist op de momenten dat je geraakt bent, het niet zeker weet of bang bent voor de reactie van de ander.

Goede communicatie begint daarom vaak niet met beter praten, maar met beter leren omgaan met spanning. Dat maakt eerlijkheid veiliger, verschillen draaglijker en verbinding steviger.

Vaak hoor ik in de therapiekamer, dit heb ik al ZO vaak gezegd. Dit heb ik al tegen mijn partner vertelt. Maar doordat je vaak zegt wat je voelt vol boosheid, komt de kern van je emotie niet over en dan wordt je boosheid gemist.
Zie het als muziek het mooiste adele liedje, met de muziek van Rammstein. Zelfde mooie tekst maar totaal ander gevoel. Dit gebeurt ZO vaak in relaties en leidt tot frustratie.....

Ga de ruzies en conflicten, juist nu het misschien iets slechter gaat, niet uit de weg. Het is belangrijk om te blijven praten. Ruzies zijn helemaal niet erg, zolang je ze maar uitpraat.
Probeer anders eerst de gemoederen wat te laten zakken en kom er dan op terug op een moment dat jij je rustiger voelt. Geeft aan wat dit met JOU doet zonder in de verwijtende toon te praten. Spreek vanuit de IK vorm.

Vraag aan elkaar hoe de dag was. Het is belangrijk om je in elkaar te blijven interesseren. Dit is een bepaalde soort aandacht die je aan elkaar geeft en aandacht is cruciaal in een relatie.
Zo blijf je ook op de hoogte van elkaar en wat er misschien minder fijn maar ook juist fijn is verlopen.

Wanneer jullie:

- in felle discussies terecht komen
- waarin het moeilijk is rustig te blijven
- er een niet te negeren drang is om tóch datgene te zeggen of te doen waarvan je verstandelijk wel weet dat het niet handig is

Dan is er veel adrenaline in het spel. Dat is een stresshormoon dat ervoor zorgt dat je gaat vechten voor je eigen belang. Omdat je systeem 'nood' ervaart.

Deze stressstand zorgt er echter voor dat je niet goed kunt communiceren met elkaar en je juist onbedoeld creëert wat je niet wilt; meer afstand, meer pijn, meer verharding.

Maak met elkaar een plan wanneer je rustig bent voor wat je kunt doen in dit soort situaties met als doel om rust en ruimte te creeëren. Zo'n plan kan bestaan uit:

- Time out (bespreek hoe dat eruit ziet voor beiden van jullie, en hoe lang je een time out nodig hebt om rustig te worden).
- Spreek af wanneer je weer bij elkaar komt om te kunnen praten over wat je dwars zit.
- Spreek af wie daar voor het initiatief neemt.
- Spreek af hóe je met elkaar wilt praten en hoe je dat bewaakt (blijf uit verwijten, spreek vanuit een ik-boodschap over wat je moeilijk vindt en wat je juist verlangt, onderbreek elkaar niet).

Veel koppels proberen belangrijke gesprekken te voeren terwijl ze moe zijn, gehaast, of al half geïrriteerd. Dan is het logisch dat het misgaat.
Ik zeg vaak: het gesprek is niet het probleem — het moment is dat wel.

Plan het bewust. Zeg bijvoorbeeld:
“Ik wil iets met je bespreken. Kunnen we daar vanavond even rustig voor gaan zitten?”
“Ik merk dat ik nu te vol zit. Kunnen we dit morgen oppakken?”
Zo creëer je een veilige setting waarin jullie allebei beschikbaar zijn. En in zo’n setting gebeuren de echte doorbraken.

Wat mensen vaak doen is luisteren met een antwoord in je hoofd. Dat is heel menselijk, maar het werkt niet.
Probeer eens dit: wanneer je partner praat, hoef jij even helemaal niets. Geen oplossingen, geen verdediging, geen tegenargument.

Je kunt zeggen:
“Oké, ik hoor je. Klopt het dat je bedoelt dat…?”
“Wacht even, ik wil je echt begrijpen.”

Door te vertragen geef je de ander het gevoel: ik ben belangrijk voor jou. En dat gevoel is vaak waardevoller dan welke oplossing dan ook.
Echt luisteren is soms spannender dan praten, maar het is ook het krachtigste wat je kunt doen.

Wat ik vaak zie is dat het er op een manier uitkomt die de ander meteen in de verdediging zet. En dan is het gesprek eigenlijk al voorbij voordat het begonnen is.
Daarom nodig ik je uit om te oefenen met praten vanuit jezelf.

Denk aan zinnen zoals:
“Ik merk dat ik me onzeker voel als…”
“Ik heb behoefte aan…”
“Het raakt me wanneer…”

Dit is geen trucje, het is een manier om je partner binnen te laten in plaats van weg te duwen. Je zegt niet wat de ander fout doet, maar wat er in jóu gebeurt. Dat maakt het gesprek zachter, eerlijker en veel veiliger.
En ja, het voelt in het begin soms kwetsbaar. Maar juist die kwetsbaarheid opent de deur naar echte verbinding.

Dagelijks kom ik misverstanden tegen tussen het mannelijke en het vrouwelijke in relaties. Ieder mens heeft het vrouwelijke en het mannelijke in zich, maar niet allemaal in dezelfde verhouding.
We gaan er vanuit dat onze partner de dingen hetzelfde ervaart en aanpakt zoals wij zelf. Maar niets is minder waar.
Wij zijn geneigd te geven aan onze partner wat we zelf willen krijgen, in plaats van te geven wat onze partner nodig heeft. Hiervoor is het nodig om open en nieuwsgierig te zijn naar je partner. En dat is nou precies wat er vaak bij in schiet in een langdurige relatie. Je partner voor lief nemen in plaats van actief lief te hebben. Dat is ook wat ik dagelijks tegen kom in mijn praktijk.
Vrouwen willen doorgaans hun problemen delen en mannen willen problemen graag oplossen. Er ‘zijn’ in plaats van iets ‘doen’ is voor veel mannen een grote uitdaging en wel van belang voor de emotionele verbinding in de relatie. En voor vrouwen goed om zich te realiseren dat de man het echt niet zo kwaad bedoelt, maar echt anders bedraad is.
Het is ontzettend belangrijk dat we onze partner echt willen begrijpen.
ZOENEN is hierbij van belang: ZACHT, OPEN, EERLIJK en NIEUWSGIERIG zijn.

Als je het gedrag van je partner storend vindt, dan maak je al snel een verwijtende opmerking of lever je kritiek op een vervelende manier. Kijk of je van het verwijt een wens kunt maken. Zeg i.p.v. ‘Kun je ophouden met de gewiebel. Ik word er gek van’ iets anders. Verpak het als wens: ‘Ik zou het fijn vinden als je stil kunt zitten. Dat geeft me rust.’ Probeer het eens uit!

En er niks verandert!

Als ik een gokje mag wagen voeren jullie regelmatig dezelfde soort gesprekken. Je brengt een punt in, en jullie komen in een discussie terecht over de inhoud. En voor je het weet voer je een strijd met elkaar.

Het berooft je van energie en als je pech hebt ook van de hoop dat je je nog eens gehoord en begrepen zult voelen.

Dat komt omdat het niet gaat over de inhoud. Het gaat niet over de feiten. Tenminste, niet echt.

Het gaat over wat je NIET zegt. Over waar en hoe je geraakt bent. Wat er zeer doet, waar je je onzeker over voelt of waar je boos over bent. Over waar je bang voor bent, waar je níet terecht wilt komen. Maar ook over wat je wél zou willen, wat je behoefte is waar niet aan voldaan wordt.

Want als je dát gaat zeggen, wordt het pas echt intiem. En loop je het risico de deksel op je neus te krijgen.

Kies je voor de strijd en alles wat dat kapot maakt? Of ben je bereid naakt te gaan?

PS Deze rauwe eerlijkheid zorgt, na je opruimwerkzaamheden, voor een volwassen, sterkere en meer sappige verbinding dan ooit! ;)

Als je wekelijks een date night afspreekt met elkaar, maak het dan niet te ingewikkeld en niet te zwaar. Spreek bijvoorbeeld af dat je om en om een kwartiertje kunt delen met de ander wat je ervaren hebt in je relatie afgelopen tijd, wat je leuk vond en waar je misschien nog meer naar verlangt. Begin niet meteen met feedback te geven over van alles wat je niet leuk vond, maar benoem het positieve en ook waar je zelf misschien anders reageerde dan je had gewild. Daarnaast zou je kunnen delen wat je nog meer zou verlangen in je relatie en vragen hoe de ander daarin staat.

Het lijkt zo'n open deur: als je meer verbinding met elkaar wilt, moet je ook voldoende tijd samen met elkaar doorbrengen. In de hectiek van een druk gezin met allebei je werk en sport en hobby's is dat nog niet zo makkelijk. Laat het bewust tijd met elkaar doorbrengen niet afhangen van toevalligheden, maar blok gewoon regelmatig tijd in je agenda voor een 'date night'.

Veel conflicten gaan niet alleen over het onderwerp zelf, maar over een terugkerend patroon tussen jullie. Probeer samen te kijken wat er steeds gebeurt in jullie reacties. Inzicht in dat patroon kan helpen om het te doorbreken.

Wanneer een gesprek vastloopt, probeer dan te spreken vanuit jezelf. Vertel wat je voelt, waar je geraakt wordt en wat je nodig hebt, zonder de ander te beschuldigen. Dit vergroot de kans dat je partner echt kan luisteren.

### Relatietherapie: werken aan verbinding en begrip

Relatietherapie is een effectieve vorm van begeleiding voor stellen die vastlopen in terugkerende ruzies, emotionele afstand of misverstanden. Waar gesprekken thuis vaak escaleren of juist stilvallen, biedt therapie een veilige setting om patronen zichtbaar te maken en te doorbreken. De focus ligt niet alleen op wat er misgaat, maar vooral op wat er onder de conflicten schuilgaat: behoefte aan erkenning, veiligheid en verbinding.

Veel stellen wachten jaren voordat zij hulp inschakelen. Ondertussen raken negatieve interacties steeds meer ingesleten. Relatietherapie helpt om die dynamiek stap voor stap te ontrafelen. De therapeut blijft neutraal en begeleidt het gesprek zodanig dat beide partners zich gehoord voelen. Er wordt gewerkt aan betere communicatie, het herkennen van triggers en het herstellen van vertrouwen.

Er bestaan verschillende wetenschappelijk onderbouwde methoden. Een veelgebruikte benadering is Emotionally Focused Therapy (EFT), die zich richt op hechting en emotionele verbondenheid. Daarnaast zijn systeemtherapie, psychodynamische relatietherapie en cognitieve gedragstherapie helpend bij het veranderen van vastgelopen patronen en overtuigingen. De gekozen methode hangt af van de hulpvraag en de aard van de problemen.

Een traject start meestal met een intakefase waarin doelen en verwachtingen worden besproken. Daarna volgt een periode waarin oude patronen worden herkend en nieuwe vaardigheden worden geoefend. Gemiddeld duurt een traject tussen de 5 en 15 sessies.

Relatietherapie is niet alleen bedoeld voor stellen in crisis. Ook koppels die hun relatie willen verdiepen of beter willen leren communiceren, hebben baat bij professionele begeleiding.

2 praktische tips

1. Wacht niet te lang.
Hoe eerder je patronen bespreekbaar maakt, hoe groter de kans op herstel.

2. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen aandeel.
Verandering begint bij bereidheid om naar jezelf te kijken.

Maak van je partner geen spoorzoeker! Geef duidelijk aan wat je dwars zit en verwacht niet dat hij of zij altijd direct begrijpt wat er in je omgaat. Heel vaak verwachten we dat onze partner ons onmiddellijk begrijpt, maar dat is een misvatting. Ieder mens is weer anders. Raak niet direct gepikeerd of geërgerd als je partner niet opmerkt wat voor jou zo duidelijk als wat is. Spreek je uit.

Hoe kun je kritiek op een milde manier communiceren? Breng het niet al te stellig, maar maak gebruik van de volgende zinnen: ‘Ik kan het natuurlijk mis hebben, maar….’ of ‘Zoals ik ertegen aankijk….’. Behulpzaam zijn ook zinnen zoals: ‘Zoals ik het zie….’ of ‘Het kan anders in elkaar zitten, maar volgens mij….’. Probeer het eens uit en merk het verschil op. Er wordt veel makkelijker naar de kritiek die dan volgt geluisterd. Succes!

You choose a partner, you choose a set of problems. We zijn nu eenmaal verschillende mensen met verschillende ideeën en opvattingen en over sommige dingen blijf je botsen.

Dan kun je beter denken: ik vind dit onderdeel van jou heel lastig, maar het is wel wie jij bent. En we hebben er al vaak over gepraat, dus ik moet dat accepteren. Andersom zullen er ook dingen zijn. Ik ben bijvoorbeeld vegetariër en ik vind het heel jammer en vervelend dat mijn vriend wel vlees eet – en onze kinderen daardoor ook.

Maar daar komen we niet uit, dus dat moet ik loslaten. Net zoals hij moet accepteren dat ik een sloddervos ben en het vaak gewoon niet zie als er ergens rommel ligt.’

De eerste is kritiek geven; de tweede is defensief zijn, de schuld afschuiven; de derde is een muur optrekken, emotioneel niet meer bereikbaar zijn voor de ander; en de vierde en laatste is minachting, je partner belachelijk maken, uitlachen. Dat is de gevaarlijkste.’

Er is natuurlijk niks mis mee om de ander met iets te confronteren, maar het maakt wel uit hóé je kritiek geeft: het is schadelijk wanneer je de ander aanvalt op zijn of haar persoonlijkheid, terwijl aanspreken op bepaald gedrag dat niet is. Al is het verstandig bij het laatste de termen “altijd” en “nooit” te vermijden.

Zij voelt zich niet gehoord. Hij komt met oplossingen, die wel logisch zijn, maar blijkbaar niet werken, en heeft steeds het gevoel dat hij het niet goed kan doen.

Hoe meer zij zich niet gehoord voelt, hoe venijniger en eisender ze wordt. Hoe meer hij denkt 'het heeft geen zin, ik houd mijn mond maar' en trekt zich terug.

Dat is buitengewoon frustrerend voor beiden. Bij hem zag ik een ongelofelijk grote liefde en bereidwilligheid. Hij uittte zijn liefde door de problemen waar zijn vrouw mee zat op te willen lossen voor haar.

Maar dat was nou nét niet waar zij behoefte aan had.

Ik ging naast hem zitten en hielp hem te luisteren. Te vertragen. En het uit te houden bij het ongemak dat bij hem ontstond, bij de emoties van zijn vrouw.

Haar hielp ik zichzelf te verwoorden vanuit echtheid. Niet met ongeduld en venijn, maar vanuit de kwetsbaarheid die daar ónder zit. Zodat hij het ook kon horen in plaats van zichzelf moeten beschermen. Hij ontdekte dat hij werkelijk van betekenis was voor haar, dat wat hij altijd al wilde.

Er ontstond verbinding, in plaats van discussie. En daarin konden beiden landen en zichzelf zijn.

In hoofdlijnen zijn er drie schadelijke patronen in relaties, die tot problemen leiden:
1. Beide partners zijn confronterend en uitgesproken: dit kan leiden tot veel ruzie, over en weer beschuldigen, het 'knalt'.
2. Eén partner is uitgesproken en confronterend, de ander is vermijdend: dit kan leiden tot een patroon van achtervolgen en wegduiken. De één voelt zich constant aangevallen, de ander voelt zich genegeerd en afgewezen. Er is steeds minder begrip en draagkracht voor elkaar.
3. Beide partners zijn vermijdend. Dit kan lang goed lijken te gaan. Maar uiteindelijk vormt zich een onzichtbare kloof, gevuld met stil verwijt en gebrek aan verbinding. Stellen groeien uit elkaar of 'missen iets', waar ze niet altijd woorden aan kunnen geven.
In mijn praktijk werk ik met deze patronen en kijk ik nog een stukje verder waar jullie persoonlijk in vastlopen.

Veel relatieproblemen ontstaan niet ineens, maar groeien langzaam. Kleine irritaties blijven onbesproken, gesprekken worden oppervlakkiger of eindigen vaker in misverstanden. Vaak hopen partners dat het vanzelf weer beter wordt, terwijl de afstand ondertussen groter wordt.

Juist door op tijd hulp te zoeken, kunnen patronen worden herkend voordat ze vastlopen. Relatietherapie is niet alleen bedoeld wanneer het bijna misgaat, maar kan ook preventief helpen om elkaar beter te begrijpen, communicatie te versterken en spanningen te verminderen. Door eerder stil te staan bij wat er speelt, vergroot je de kans op herstel en behoud van verbinding.

Overleg geeft het signaal aan elkaar dat de ander ertoe doet en dat je samen je leven deelt. Dat betekent dat je niet zomaar de vrijheid kunt nemen om zonder overleg keuzes te maken en beslissingen te nemen, tenzij dit juist zo is afgesproken. Voorbeeld:
Laat weten waar je naartoe gaat en waar je verblijft. Zo hoeft de ander zich niet onnodig zorgen te maken, bijvoorbeeld om je veiligheid. Communiceer wat je van plan bent. Geef ruim op tijd aan als je iets nodig hebt, bijvoorbeeld de auto, zodat je niet op de dag zelf voor verrassingen komt te staan. Wil een ander groepje erbij komen zitten aan jullie tafel? Zeg dan niet op eigen houtje ‘ja’ maar kijk eerst of je partner of ze het ermee eens is.

Veel relatieproblemen gaan niet alleen over communicatie of ‘wie er gelijk heeft’, maar over iets diepers: ons zenuwstelsel.

Wanneer we ons onveilig, afgewezen of niet gehoord voelen, schiet ons lichaam automatisch in stress (aanvallen, verdedigen, overtuigen) of juist in terugtrekken (stilvallen, afstand nemen). Op zo’n moment praten we niet meer mét elkaar, maar reageren we vanuit overleving. En dat kan soms onhandig uitpakken.

Probeer daarom eerst te vertragen vóór je het gesprek aangiet.
Adem rustiger, voel je voeten op de grond, en stel jezelf de vraag: voel ik me veilig genoeg om echt te luisteren?
Pas vanuit die rust ontstaat echte verbinding.

Relaties herstellen niet door harder praten, maar door samen meer veiligheid te ervaren.
Dus reguleer eerst jouw emoties, voordat je gaat communiceren. En oefening baart kunst.

Eigenlijk is alles terug te voeren naar; een vraag om liefde of een daad vanuit liefde. Als je je dat realiseert kan er direct verzachting zijn. De verzachting helpt direct om met andere ogen naar je partner te kijken en komt de communicatie ten goede.

Als je tegenover iemand zit en je schrijft een 6, vraag je dan eens af wat de ander ziet? Inderdaad een 9. En het is allebei waar, je kan de ander niet overtuigen van je 6 en de ander niet van zijn 9. Vaak zijn er 2 belevingen en dus 2 waarheden. Als je je dit goed realiseert worden er al veel discussies voorkomen.

Ben je fysiek thuis, maar zit je hoofd nog in de 'werkstand'? Gebruik de eerste drie minuten bij binnenkomst als een bewuste overgang.
1. Handen leeg: Leg je telefoon direct weg. Geen afleiding.
2. Ooghoogte: Zoek je partner op voor een kus of begroeting. Ga bij je kinderen op je knieën zitten. Maak echt oogcontact.
3. De 'Zijn'-vraag: Stel één vraag naar hun beleving, niet naar taken. "Hoe was je dag?" is genoeg.
Waarom? Aanwezigheid hoeft geen uren te duren. Deze drie minuten geven je gezin het signaal: "Ik zie je, ik ben er." Het doorbreekt de onzichtbare muur en voorkomt dat je onbewust 'uitcheckt'.

Veel relatie begeleiding bestaat uit communicatie-oefeningen.
In onze branche ilijkt communicatie heilig verklaard.
De coach grijpt naar gesprekskaarten, feedbackmodellen,
“ik-boodschappen in brieven”, verbindende vragen bedenken…
Soms moeten stellen ook rollenspellen doen, leren “actief te luisteren”,
en dan hopen dat dát de relatie het in het écht redt.

Maar laten we eerlijk zijn:
Als communicatie écht het probleem was,
hadden de stellen die strijd toch allang opgelost.
Je ziet het zelf toch ook? Je bent toch volwassen?
Stellen kunnen heus wel praten.
Ze kunnen zelfs vaak uitstekend verwoorden wat de ander fout doet.
Ze kunnen eindeloos analyseren.
... meestal praten ze zelfs té veel.

Communicatie is niet het probleem.
Communicatie is het symptoom.

Want wat gebeurt er zodra ze praten?

— stellen schieten in oude rollen
— ze reageren vanuit pijn ipv verbinding
— ze horen wat ze vrezen, niet wat de ander zegt
— ze praten op inhoud om niet te hoeven voelen

en alles escaleert voordat jij als coach überhaupt kan ingrijpen
.. hier helpen technieken en lijstjes niet.
Je moet dus niet proberen communicatie te repareren
in een systeem dat emotioneel vastzit.
Dat helpt niet.

Je redt geen relatie door beter te leren praten.
Je redt een relatie door de laag eronder te reguleren.
De pijn.
De patronen.
De blokkades die ervoor zorgen dat elk gesprek tóch hetzelfde eindigt.

Pas als die laag geraakt wordt, regelt de communicatie zichzelf.
Dan is er ruimte om elkaar weer te hóren.
Dan ontstaat er verbinding.
Zonder kunstje. Zonder model.
Zonder eindeloze oefeningen.

Communicatie is nooit de kern van het probleem,
het is is alleen het signaal in de bovenstroom die je ziet en hoort.
Wil je écht een andere relatie, vraagt dat kijken naar je eigen patroon
kijken hoe dat haakt in het patroon van je partner
en bereid zijn om een nieuw patroon ruimte te geven...

In veel relaties wordt niet luisteren vaak genoemd als struikelblok. Partners luisteren dan om terug te kunnen schieten, uit te leggen of gelijk te krijgen. Verbinding ontstaat als je luistert om te begrijpen en de visie van de ander te accepteren zelfs (of juist) als je een andere mening hebt.

Oefening:
1. Partner A praat 5 minuten over 1 concreet ding (geen lijst). Eventueel met gesloten ogen. Partner B zegt niets, maar luistert aandachtig.
2. Partner B vat in 2 zinnen samen wat hij of zij heeft begrepen. Geen advies, geen verdediging, geen mening.
3. Partner A zegt alleen: Ja, dit klopt. Of: Nee, dit mis je nog.
4. Vervolgens sluiten beide de ogen en voelen na wat dit teweeg heeft gebracht.
5. Wissel de rollen om.

Extra verdieping:
Vaak ontstaat er door echt te luisteren al ruimte om elkaar weer te vinden of wordt het zelfs duidelijk dat partners hetzelfde vinden, maar dit anders verwoorden. Je kunt de oefening beëindigen met 1 zin waardering:
"Ik waardeer jou en jouw visie hierop, ook al zie ik dit anders. Laten we kijken in hoeverre we dit verschil kunnen verkleinen zonder elkaar tekort te doen."

Ik geef mindfulness trainingen voor stellen. Je leert daarin aandacht, aanwezigheid en liefde als aanvulling in je leven (niet als invulling) zodat er meer ruimte komt voor jezelf en voor elkaar.

Interesse? Op vrijdagavond 30 januari geef ik een proefles Mindfulness in mijn praktijk in Bussum. Stuur me een bericht voor meer informatie!

Veel ruzies gaan niet over de inhoud, maar over een systeem dat al op scherp staat. Dan hoor je elkaar wel, maar je komt niet binnen.

Doe dit voordat je een gesprek begint (zeker als er spanning is):
1. Merk je emoties op en zorg eerst dat deze je niet meer overspoelen.
2. Kies een liefdevolle gesprekstechniek en bereid 1 kernzin voor: Dit is wat er in mij gebeurt als dit soort situaties en ik wil daar graag samen met jou naar kijken om een oplossing te vinden.
3. Kies de juiste timing. Kondig het onderwerp d.m.v. de gesprekstechniek aan via een bericht, zodat de ander tijd de tijd krijgt om het te laten landen.
4. Vraag hierbij om ruimte en geef mogelijkheid om hier over te praten: Kunnen we hier vanavond of morgen even rustig over praten?
5. Blijf tijdens het gesprek dicht bij jezelf terwijl je luistert. Adem rustig, wijk niet uit en ga steeds terug naar je kernzin als je merkt dat jullie afdwalen.

Resultaat: Je benadert de ander liefdevol ondanks je emoties. Daarmee stap je uit vechtmodus en wordt het contact zachter en helderder.

Ik geef mindfulness trainingen voor stellen. In de training oefenen we dit soort technieken met aandacht, echt luisteren en liefdevol communiceren.

Interesse? Kom naar de proefles in Mindfulness: vrijdagavond 30 januari in mijn praktijk. Stuur me een bericht voor alle info!

Een relatie vraagt onderhoud, net als andere zaken in je leven. Toch blijkt dat, zeker als je elkaar al wat langer kent, niet makkelijk. Maar toch, mijn beste tip voor dit jaar: maak tijd voor contact.

Hoe? Plan het in! Ja, je leest het goed. Plannen, afspreken. Oh, wat saai en niet-spontaan. Maar wel effectief.
Plan elke week 20 minuten check-in tijd samen. Zet de wekker. Dat voorkomt dat het groot, log en zwaar wordt. Beter 2x per week klein, dan 1x per week 3 uur. Dat maakt je motivatie voor een volgende keer niet groter, natuurlijk.
Een vast “emotioneel onderhoudsmoment” voorkomt dat spanningen zich opstapelen.
Stel jezelf en je partner bijvoorbeeld deze vier vragen:
1. Hoe gaat het echt met mij, hoe voel ik me?
2. Hoe gaat het tussen ons, hoe voelt het tussen ons?
3. Wat heb ik komende week nodig om me verbonden te voelen?
4. Wat is daar voor nodig?
Maak het klein, vriendelijk en vrij van oordeel. Probeer het eens en ervaar na een aantal weken hoe dat is, waar jullie staan samen.

Kun je wel wat hulp gebruiken hierbij? Neem contact met me op!

Laatst had ik een conflict met mijn lief. Ik wilde zo graag begrepen worden, maar door een patroon in onze communicatie voelde hij zich aangevallen en reageerde hij defensief in plaats van begripvol. Ik werd hier alleen maar meer onzeker en gefrustreerd van en werd feller in mijn woorden, ik wilde zo graag dat hij mijn perspectief zag en begon harder en sneller te praten. Hij had nog meer het idee dat ik hem aanviel en legde me uit dat ik het totaal verkeerd zag. Bij ons allebei liep de frustratie op. Gelukkig realiseerde ik me dat we in het "zoek de boef" patroon waren gestapt en door dit te benoemen vonden we de weg terug naar elkaar en konden we het gesprek fijner en in meer verbinding voortzetten.

Vertel je partner dat de emoties zo speciaal voor jou zijn dat je het risico neemt om je partner te vertellen wat je het meeste nodig hebt. De belangrijkste momenten in de liefde zijn wanneer partners zich openstellen en vragen wat ze nodig hebben en de andere partner ontvankelijk reageert. Dit vraagt moed, maar is ook het moment van ‘magie’ en transformatie.

Je denkt dat je het allebei over hetzelfde hebt.
je denkt dat je weet waar je het over hebt.
En dan blijkt dat jullie het over totaal iets anders hebben, een andere definitie hebben over hetgeen wat je hetzelfde dacht te bedoelen.

en dan komt het geharrewar. Het geruzie.
Want je hebt het immers over hetzelfde.

Als ik zeg boodschappen doen, bedoel ik OOK kijken naar de voorraad, naar wat we elke dag nodig hebben, dus registreren bananen gaan snel op, en moeten we ALTIJD kopen. Dus als mijn man boodschappen doet en alleen maar brood en kaas koopt, want dat is wat we gingen halen... Zorgt dat voor ruzie. voor irritatie. Want we hebben allebei een andere definitie van boodschappen. we hebben er een andere verwachtingen bij.

Dus soms moet je even een stapje terug doen en woordenboekje spelen

Het boek 'Houd me vast' van Sue Johnson is een aanrader als je de patronen in de communicatie met je partner wilt begrijpen, bv. het patroon dat één partner probeert te praten terwijl de ander zich afsluit. Het boek laat zien hoe stellen vast kunnen komen te zitten in wat Johnson een ‘duivelsdialoog’ noemt, een patroon waarbij pogingen om te communiceren juist leiden tot meer afstand.
Door te begrijpen wat er onder deze patronen ligt – de behoefte aan een veilige emotionele verbinding – kun je een nieuwe manier van communiceren leren, die wel werkt.

Bokstherapie helpt je. Door te bewegen komt dat wat lang vastzat los.
Je kan bij je emoties en voelen wat er in de weg zit. Voelen wat goed voelt en uitproberen hoe dat voor je kan werken. Januari start ik met boks therapie op goede locatie in Noordwijk.

“Elk gesprek is een strijd. We kunnen gewoon niet rustig met elkaar praten”, zegt zij. Hij vult meteen aan: “Omdat jij alles altijd verkeerd opvat. Je luistert niet en je wil me niet begrijpen.” Zij bijt van zich af: “Moet je horen wie het zegt! Hij verdraait altijd alles!”

Ik laat ze samen een gesprek voeren, maar al snel valt één ding op: Ze zijn niet in staat elkaar uit te laten praten. Zodra de één iets probeert te vertellen, onderbreekt de ander na een paar zinnen: “Nee, je moet het wel goed zeggen!” of: “Zo ging het helemaal niet!” Ze gaan in op onbelangrijke details, doen aannames over elkaars gevoelens en geven elkaar geen tijd om uit te praten.

Het zou een wonder zijn als zij elkaar begrijpen, want ík krijg al niet eens de kans om te snappen waar het gesprek over gaat.

Het gesprek is inderdaad een strijd.

Het zijn net twee ruziënde kinderen:

“Welles! Nietes! Ja, maar jij begon…!”

Ondanks dat het voor mij al snel duidelijk is waar het mis gaat, zien zij het zelf niet. Ze vinden allebei dat de ander niet goed luistert en blijven elkaar de schuld geven van de gebrekkige communicatie en de destructieve relatie.

Als ik ze vraag waarom ze zo graag inbreken op elkaars verhaal, zegt zij gefrustreerd: “Omdat het gewoon niet klopt wat hij zegt!” Hij reageert fel: “Hoezo ‘het klopt niet’? Hoe kun je nou zeggen dat mijn gevoel niet klopt? HET IS EEN GEVOEL!”

Dan stel ik een nieuwe uitdaging voor: “Kunnen jullie het verhaal van de ander een paar minuten laten bestaan zonder te reageren? Om je partner recht te geven op zijn gevoelens? Om haar versie van het verhaal even helemaal aan te horen tot het eind, ook al ben je het er niet mee eens?”

Beiden kijken me even stil aan, alsof ik iets vreemds voorstel. Ze doen het, maar het kost ze ontzettend veel moeite. “Mag ik hier iets over zeggen?” probeert ze nog even halverwege zijn verhaal, maar als ze merkt dat ik aandachtig naar hem luister, doet zij dat ook maar. Het voelt ontzettend raar voor ze om de woorden van hun partner te laten landen, zonder in de verdediging te schieten.

Misschien wel voor het eerst ooit, voeren ze geen strijd om hun punt te maken.

Ze geven elkaar, weliswaar onder lichte sturing, de ruimte om gevoelens uit te wisselen.

Veel mensen die relatietherapie overwegen, zijn bang voor oordeel of willen juist graag gelijk krijgen. Zo werkt relatietherapie gelukkig niet.
In relatietherapie ga ik vooral te werk via patroonherkenning. Ik kijk wat er tussen jullie gebeurt, niet op de inhoud, maar in de manier van met elkaar omgaan. Ik zie welke pijnpunten er worden geraakt, welke triggers en onuitgesproken behoeftes er zijn en leg die bloot, zodat we ze kunnen ombuigen naar iets dat wél werkt.
Patronen gaan niet over wie gelijk heeft, maar over wat er gebeurt tussen twee mensen en hoe iets dat niet functioneel is in stand gehouden wordt. Wanneer dit zichtbaar wordt, schept het helderheid voorbij schuldvraag en ruimte voor hernieuwd begrip.

De meeste mensen luisteren om te antwoorden. Of om te helpen. Dat lijkt empathisch, maar vaak verliezen we zo het meest helende element van contact: echte aanwezigheid.

Als iemand zijn verhaal deelt, is er meestal iets in ons dat direct wil ingrijpen. We zoeken naar oplossingen, relativeren, geven advies. Dat komt voort uit goede intenties, maar het resulteer vaak in een partner die zich niet gezien en gevoeld voelt.

Wat de ander vaak nodig heeft, is niet jouw oplossing, maar jouw liefdevolle aandacht. De ervaring dat hij of zij mag bestaan met alles wat er is, zonder oordeel of haast.

Luisteren zonder te repareren vraagt oefening. Je zult merken dat het ongemakkelijk kan zijn. Stiltes voelen lang, emoties kunnen je raken. En juist dat is het punt: je bent erbij, zonder over te nemen.

Een simpele oefening:
📍 Als iemand iets moeilijks deelt, adem uit voordat je reageert.
📍 Vraag niet meteen naar “waarom”, maar zeg: “Ik hoor dat het zwaar is.”
📍 En laat het stil zijn.

Echte aandacht heelt. Niet omdat jij iets doet, maar omdat jij blijft.

“Laat maar” is het recept voor emotionele verwijdering. Op de korte termijn handhaaf je de vrede en de gezelligheid, maar op de lange termijn gaat het Hoe vaak wil jij contact maken en iets tegen je partner zeggen, maar denk je:

Laat maar.
Het heeft toch geen zin.

En als je inderdaad niets zegt, wat is dan je motivatie?

Wil je voorkomen dat:

er ruzie van komt?
jij je weer een zeurkous voelt?
je niet uit je woorden komt?
jouw partner jou overruled?
je je teleurgesteld gaat voelen over een verwachting die niet uitkomt?
jouw partner zich door jou ongemakkelijk of gekwetst voelt?
er weer een eindeloze discussie komt die niks oplevert?
jij het -in de ogen van je partner- anders weer gedaan hebt?
Wat een tweestrijd soms, nietwaar?
Aan de ene kant wil je je graag uitspreken en aan de andere kant wil je rust en een fijne sfeer. Ik stel me zo voor dat je het belangrijk vindt om open en eerlijk te zijn. Dat je op wil komen voor jezelf zonder jouw partner tegen het zere been te stoten.

Niks zeggen is alleen niet zo’n goede keuze.

“Laat maar” is het recept voor emotionele verwijdering. Op de korte termijn handhaaf je misschien de vrede en de gezelligheid, maar op de lange termijn gaat het toch aan je vreten. Met alle schadelijke risico’s voor jullie contact van dien.

Met opkroppen is echt niemand geholpen
Jij bent er niet mee geholpen, je partner niet en je relatie al helemaal niet. De bom gaat vroeg of laat toch barsten als je jezelf tekort doet. En daarmee doe je dus ook jouw partner tekort. Ik zal je een paar nare gevolgen beschrijven die ik in de praktijk tegenkom:

Je partner zal zich verraden voelen wanneer bij jou de emmer overloopt. “Waarom heb je niet eerder aan de bel getrokken?”, “Waarom heb je niet eerder gezegd dat je je zo voelde, nu kan ik er niks meer mee doen!”
De ongelijkwaardigheid zal steeds meer je relatie insluipen. Jouw ‘laat maar’ werkt op allerlei fronten door. Je laat allerlei beslissingen en acties over aan jouw partner. Je partner zal steeds meer gaan regelen. De verhouding wordt steeds schever totdat de bom bij jouw partner barst: “Ik moet ook altijd alles regelen, ik voel me overal alleen verantwoordelijk voor!”
Als de emmer bij jouw ‘laat maar’-partner overloopt zou het zomaar kunnen dat jij daar de schuld van krijgt. Jij bent ook zo dominant en hebt je partner daarom zoveel ruimte ontnomen!
Grote kans dat er een boven- of ondergrondse machtsstrijd ontstaat die gekenmerkt wordt door sabotage en pesterijen. De ‘laat maar’-partner zal zo onbewust proberen de ongelijkwaardigheid op te heffen. Of de ‘regel’-partner zal zo proberen de ‘laat maar’-partner in beweging te krijgen.
Van kwaad tot erger…
Als dit thema van ‘jezelf wel/niet uitspreken’ de inzet van jullie negatieve communicatiecirkel is, dan wordt het alleen maar erger. De ‘laat maar’ partner zal het steeds moeilijker vinden om te voelen wat die voelt en te weten wat die wilt.

Voor je het weet wordt je relatie door angst geregeerd in plaats van door liefde. En durf je allebei niet meer jezelf te zijn, waarmee ik vooral bedoel dat je je bewust strategisch gaat gedragen en continu gaat nadenken over wat je wel of niet moet zeggen of doen.

Jezelf uitdrukken is en blijft ontzettend belangrijk om contact te maken
Ik deel hier een paar tips met je om je te ondersteunen het aan te pakken, mocht je ermee te maken hebben.

1. Hoe eerder hoe beter. Want hoe langer het duurt dat jij of je partner zich niet uitspreekt, hoe groter de kloof en hoe moeilijker die te overbruggen is.

2. Zie conflictvermijding als een signaal. Vooral als je nooit ‘ruzie’ hebt of een partner die zich meestal voegt, wellicht om de lieve vrede te bewaren.

3. Creëer een veilige omgeving voor elkaar. Dan durf je je uit te drukken zonder angst voor bijvoorbeeld afwijzing. Denk maar aan je school, je werk of onze samenleving: als je je veilig voelt durf je jouw mening en behoefte vrij te uiten zonder angst voor straf, ontslag of intimidatie.

4. Als je het moeilijk vindt om je uit te spreken, vertel dit dan. Vertel je worsteling hiermee in plaats van ‘laat maar’. Dan blijf je in ieder geval in contact met elkaar.

5. Durf je twijfel of je spagaat te laten zien aan je partner. Veel mensen hebben moeite met dit zinnetje: “ik weet het niet”. Je zou maar eens onzeker overkomen, want dat ‘mag’ niet… Het maakt in ieder geval kwetsbaar. Hoe moeilijk ook, het is wel de kwetsbaarheid die verbondenheid mogelijk maakt.

Voorbeeldzinnen om contact te maken
Voor als je het uit wil proberen:

Ik wil iets tegen je zeggen maar ik weet niet hoe ik het moet zeggen want ik ben bang dat we dan ruzie krijgen.
Er is iets wat ik met je wil bespreken maar ik vind het heel moeilijk omdat ik je niet voor het hoofd wil stoten.
Ik worstel ermee dat ik ergens behoefte aan heb wat ik je wil vertellen, alleen ben ik bang dat jij dat heel vervelend gaat vinden en weet ik niet of ik het wel zal vertellen.
Van iets wat je zei heb ik wakker gelegen en ik zou het je graag vertellen, maar ik ben bang dat je me niet serieus zal nemen en het als kritiek opvat.
Nu ervaar ik echt een spagaat. Ik wil best doen wat je vraagt maar tegelijk vrees ik dat ik mezelf tekort doe en dat dit op termijn aan me gaat vreten.
Zou je partner op zulke boodschappen afwijzend reageren? Of juist eerder open staan voor contact en je zelfs uitnodigen om het wel te zeggen?

Heel mooi als je met deze voorbeeldzinnen positief contact weet te maken. Maar om te voorkomen dat je in communicatietrucjes blijft hangen, is de 3e tip cruciaal: het creëren van emotionele veiligheid met en voor elkaar.

Ontdekken welke emotionele drijfveren daadwerkelijk spelen onder de laat-maar-houding in jullie dynamiek van negatieve communicatiecirkels zet pas echt zoden aan de dijk.

Gelezen bij: Drs. Monique Stadler

Heb jij belangrijke punten van onvrede en bespreek je die met je partner?

Nee? Of niet echt tot op het bot?

Dan wil ik je toch echt dringend adviseren dat wel te doen als het speelt. Ik maak veel te vaak mee dat partners zichzelf jarenlang ondergeschikt hebben gemaakt aan de behoeften van hun partner of gezin.

Het stapeleffect zorgt ervoor dat ergens een keer de bom barst. Nu ben ik aan de beurt, hoor ik dan als vertwijfelde uitroep. De partner die dit aanhoort is net zo vertwijfeld. Hij of zij wist het niet werkelijk en meent nooit de kans te hebben gekregen om er iets aan te doen.

REDENEN OM JE ONVREDE NIET TE BESPREKEN

Gemiddeld genomen willen partners elkaar begrijpen, beschermen en helpen. En juist hierin schuilt ook de valkuil als je ontevreden of ongelukkig bent met bepaalde punten. Want:

Je doet jouw partner verdriet met jouw knelpunt en dat wil je niet.
Je partner voelt zich snel persoonlijk af geserveerd terwijl dat helemaal je bedoeling niet is.
Je stuit op onbegrip omdat je jouw onvrede niet goed voor het voetlicht krijgt.
Jullie komen in discussies terecht die nergens toe leiden en daarom denk je dat het geen zin meer heeft om je onvrede kenbaar te maken.
Er blijft dan weinig over van het wederkerig begrijpen, beschermen en helpen. Dus heel begrijpelijk dat je het moeilijk vindt om je onvrede bespreekbaar te maken. Met als gevolg dat je zwijgt of steeds vaker laat maar denkt.

BENOEM JE WEL HET JUISTE PUNT VAN JOUW ONVREDE?

Je zult het ongetwijfeld wel kennen dat je om een relatief klein kritiekpunt in een grote negatieve communicatiecirkel van conflict of conflictvermijden terechtkomt.

Plotseling lijkt het wel of je partner jou niet meer wil begrijpen, beschermen of helpen. En juist daar zit voor veel koppels het grote pijnpunt.

5 VEELVOORKOMENDE LAGEN VAN ONVREDE

Laat ik je een voorbeeld geven met een praktisch kritiekpunt als uitgangspunt.

Laag 1: Je hebt er last van dat jouw partner rommel niet opruimt.

Je vertelt dit netjes in een keurige ik-boodschap en je vraagt je partner om voortaan op te ruimen. Je partner doet dat, maar niet iedere keer. En op een gegeven moment is het weer het oude liedje.

Je kaart het vaker aan en je partner reageert steeds bozer: ik heb geen zin om altijd op te ruimen, zo belangrijk is het niet. Je moet dat maar loslaten dat je last van de rommel hebt!

Laag 2: Je hebt er last van dat je partner geen rekening met jou houdt.

Hier stoten we al op een diepere laag. Los van het praktische punt lijkt je partner nu te zeggen dat hij of zij jouw last niet zo belangrijk vindt.

Hoe belangrijk vindt jouw partner het nu nog om jou te begrijpen, beschermen en te helpen? Als je nu aangeeft dat jouw partners egoïsme jouw onvrede is, dan heb je waarschijnlijk de poppen aan het dansen.

Laag 3: Je hebt er last van dat je je onbegrepen en alleen voelt.

Dit is een nog diepere laag. Mogelijk begrijpt je partner er helemaal niets van als je nu roept dat jij je onbegrepen en alleen voelt. Hoe is het mogelijk dat een meningsverschil over rommel zo gevoelig ligt?

Je partner voelt zich zelfs gekwetst dat jij hem of haar van egoïsme beschuldigt. Daar klopt niks van. En nu heb jij niet alleen pijn, maar heb je jouw partner ook nog eens pijn gedaan!

Laag 4: Je hebt er last van dat je het niet goed doet in de ogen van je partner.

Met deze laag zie ik veel partners in grote verwarring raken. Je begon met iets wat jouw partner niet goed doet, en nu ben jij ineens de gebeten hond.

Jullie discussie zou zich nu zomaar kunnen verplaatsen naar de vraag wie nou wie beschuldigt, wie nou gelijk wil hebben en wat nou wel of niet eerlijk is.

Laag 5: Je hebt er last van dat je jouw partner teleurstelt.

Als je goed naar jezelf kijkt in zo’n soortgelijke negatieve spiraal, zou het dan kunnen dat je jouw onvrede niet (meer) bespreekt uit angst dat jouw partner jou niet meer ziet zitten?

Hier komen we aan bij een diepere kern die mogelijk kan spelen: angst om je relatie te verspelen. En zo lijkt het of het kritische oordeel over de rommel de maatstaf van jullie liefde is geworden.

WAT IS DE KERN VAN JOUW ONVREDE?

In een escalatie van negatieve communicatiecirkels spelen dit soort lagen in heel verschillende vormen. Overkoepelend komt het neer op deze 2 vormen:

Praktische onvrede: dit gaat over allerlei praktische afstemmingszaken in het dagelijkse leven met elkaar, zoals in de eerste laag.
Emotionele onvrede: dit gaat over de manier waarop je emotioneel met elkaar omgaat. Hiermee raak je zaken uit de opvolgende diepere lagen rondom waardering, begrip, acceptatie en vertrouwen.
Voor de meeste koppels geldt dat de emotionele onvrede het echte heikele punt is. Als je elkaar emotioneel goed kunt bijstaan dan is de praktische onvrede veel makkelijker op te lossen. Alleen al omdat de praktische onvrede dan niet meer zo zwaar weegt.

Het probleem voor veel koppels is dat praktische problemen escaleren tot emotionele problemen. En dat partners proberen emotionele problemen praktisch op te lossen en andersom.

3 SAMENVATTENDE TIPS

Deze tips wil ik je hier tot slot graag meegeven, met name als je kampt met emotionele onvrede:

Tip 1: Maak je onvrede toch bespreekbaar.

Uit onderzoek van onder meer Stroebe et al. blijkt dat je goede bedoelingen om je partner pijn te besparen averechts werken. Na verloop van tijd krijg je juist meer verdriet als je jouw verdriet verbergt voor je partner.

Tip 2: Maak onderscheid tussen praktische en emotionele knelpunten.

Het kan jullie helpen om dit onderscheid te maken. Zo is makkelijker te begrijpen dat praktische oplossingen werken voor praktische problemen maar niet voor emotionele problemen.

Je kunt dit blogartikel samen lezen en eens kijken hoe de verschillende lagen bij jullie in elkaar steken op bepaalde thema’s.

Tip 3: Houd de volgorde in de gaten.

Een psychologische wetmatigheid is dat je eerst de emotionele, relationele problemen moet aanpakken om vervolgens ruimte te hebben voor het oplossen van praktische knelpunten.

Dat heeft alles met emotionele veiligheid te maken. Pas als je je emotioneel veilig voelt heb je ruimte om aan de praktische zaken te werken.

Gelezen bij: Drs. Monique Stadler.

Als mensen problemen in hun liefdesrelatie hebben, bouwen ze vaak een lijst op met onderwerpen waar de ander ze gekwetst heeft. Vaak denken paren dat ze deze hele lijst met pijn/klachten in gesprekken moeten verwerken voordat ze weer een gezonde/gelukkige relatie hebben. Belangrijk om te weten is dat de meeste issues op de lijst een overkoepelend onderwerp hebben. Zoals: kan ik vertrouwen dat jij er voor mij bent? Begrijp jij mij? Het is lastig om de lijst op te geven, maar de lijst is niet de reddingsboei.

Verwijten creëren afstand en roepen vaak verdediging op. Probeer in plaats daarvan te zeggen: “Ik heb het gevoel dat…” Zo spreek je vanuit jezelf, zonder oordeel. Dat nodigt de ander uit om te luisteren en opent ruimte voor echt contact en wederzijds begrip.

Dit valt mij op in mijn praktijk: veel stellen wachten tot de spanningen heel hoog zijn opgelopen voordat ze hulp zoeken. Zó jammer!
Relatietherapie werkt vaak beter hoe eerder je erbij bent — als je nog wíl, maar niet meer goed weet hóe.
Je hoeft dus niet eerst flinke ruzies te hebben, al op het punt te hebben gestaan om weg te gaan of de ander niet meer kunnen uitstaan.
Relatie gesprekken kunnen juist helpen om elkaar weer beter te begrijpen, voordat irritatie of afstand te groot worden.
Het is een investering in jullie relatie, ook als het “nog niet echt mis” is. Jullie leren weer nieuwsgierig te zijn naar elkaar, meer begrip en mildheid te tonen, makkelijker met elkaar te praten en zo te voorkomen dat kleine dingen groot worden.
Hoe eerder je komt, hoe kleiner de afstand tussen jullie is, hoe sneller je je weer verbonden kunt voelen.

Zou je je graag weer dichter bij je partner willen voelen? Neem contact met me op, samen zetten we stappen in die richting.

Gesprekken tussen partners, ouders-kinderen, lopen niet altijd gemakkelijk. Dan denken dat open vragen altijd het beste werkt, blijkt een vergissing,
Alleen maar onderscheid maken tussen open en gesloten vragen in communicatie als ' verbetering', helpt bijna nooit voor een goede (gewenste) doorgang van het gesprek.

Kijk maar eens naar onderstaande voorbeelden. De gesloten vraag is eigenlijk elke keer beter dan de open vraag.

1. ‘Ik heb echt geen zin om op te ruimen’
A. ‘Wanneer wil je het dan doen?’ (open vraag maar enorm sturend/ corrigerend)
B. ‘Nee?’ (gesloten maar volgend / onderzoekend)

2. ‘Je bent nu voor de derde keer te laat.’
A. ‘Wat maakt dat je dat zo precies bijhoudt?’ (open vraag maar met een mening erin)
B. ‘Daar baal je nogal van..?’ (gesloten vraag maar wel benieuwd/ uitnodigend)

3. ‘Pff, ik zou koken maar het is me echt niet gelukt.’
A. ‘Had je zo’n drukke dag lieverd?’ (gesloten vraag, maar juist heel uitnodigend)
B. ‘Wat voor beeld heb jij eigenlijk bij onze taakverdeling?’ (open vraag maar gegarandeerd een conflict)

💡 Het gaat dus niet om open of gesloten vragen. Het gaat om het volgen van het gedachtespoor (de boodschap) van de ander.

Maar dat zomaar doen is vaak lastig voor mensen. Het vereist dat je eerst aan jouw binnenkant iets verandert: n.l. je écht openstellen voor die ander. En je eigen agenda laten vallen.. en je mening uitstellen.

Hoe doe je dat in 's hemelsnaam?

Dat kan door te leren ‘matchen’. Verdiep je écht in de ander, in de lichaamstaal, in de inhoud en ook in de stem en het verlangen daarin..
Zeker dat laatste is niet gemakkelijk !
Maar als je dat doet, merk je dat je ook als mens van binnen verandert. Je wordt een beetje de ander en daardoor kun je hem/haar veel beter volgen en begrijpen. En die ander zal zich in ieder geval veel meer gehoord voelen.
Goede vragen en reacties rollen er dan meestal bijna vanzelf uit.. :)

Dit onderschrijft opnieuw Covey’s wijze principe:
Eerst de ander begrijpen (dus aansluiten) dán zelf begrepen worden!’ Probeer het eens in je thuis relaties; ik garandeer je een ander effect !!

Mocht het toch heel ingewikkeld blijven om prettig of constructief te communiceren, ben je uiteraard welkom voor een 'verbindend communiceren' match sessie M@