Relatietherapeuten.net
  • 250+ relatietherapeuten
Menu
  • Provincie
    • Drenthe
    • Flevoland
    • Friesland
    • Gelderland
    • Groningen
    • Limburg
    • Noord Brabant
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zeeland
    • Zuid Holland
    • België
  • Stad
    • Amersfoort
    • Amsterdam
    • Arnhem
    • Breda
    • Den Haag
    • Eindhoven
    • Haarlem
    • Nijmegen
    • Rotterdam
    • Tilburg
    • Utrecht
    • Meer steden »
  • Hulpvragen
    • Affaire - Overspel
    • Bindingsangst
    • Communicatieproblemen
    • Intimiteitsproblemen
    • Jaloezie
    • Onzekerheid in relatie
    • Ruzie in relatie
    • Samengesteld gezin
    • Seksuele problemen
    • Scheiden of blijven
    • Verlatingsangst
    • Meer hulpvragen »
  • Relatietips
    • Affaire / Overspel
    • Bindingsangst
    • Communicatieproblemen
    • Goede relatie
    • Intimiteitsproblemen
    • Midlife crisis
    • Onzekerheid in relatie
    • Ruzie / Conflicten
    • Samengestelde gezinnen
    • Seksuele problemen
    • Scheiden of blijven
    • Meer relatietips »
  • Online therapie
  • Inloggen
  1. Relatietherapeuten.net
  2. Relatieproblemen
  3. Verliefd op een ander

Verliefd op een ander

Pagina 3 van 3
  • Ik word letterlijk ziek van de gedachte

    Mijn man en ik kennen elkaar al meer dan 14 jaar en zijn 12 jaar daarvan samen. Hij is mijn rots en stabiliteit. We hebben veel met elkaar meegemaakt en hij heeft mijn vurige en flirterige karakter altijd geaccepteerd. Ondanks dat ik meerdere keren over de grenzen ben gegaan met mijn flirten (niet vreemdgegaan, maar wel te ver in mijn gedrag) zijn we er altijd uitgekomen. Het heeft er bij mijn man echter wel voor gezorgd om meer afstand te nemen. De afgelopen 6 jaar hebben we meer als huisgenoten geleefd dan als partners, wel als een goed team, maar de passie was er volledig uit.

    2,5 jaar geleden heb ik iemand online leren kennen, laten we hem M noemen. M en ik klikten vanaf dag 1, uren konden we met elkaar praten en als snel ontwikkelden er gevoelens. M is wel iemand met bindingsangst en elke keer als we elkaar in het echt zouden ontmoeten haakte hij af. Voordat iemand zegt dat hij een catfish is, dat is niet het geval, want we hebben vanaf week 1 al gebruik gemaakt van facetime. We hebben een innige vriendschappelijke band opgebouwd waar we veel van elkaar geleerd hebben, maar ook was er veel sprake van seksuele spanning, appjes en foto's.

    M heeft mij echter wel vier keer compleet genegeerd, om later (meestal na een maand) weer terug te komen. De pijn werd hem dan te veel en zijn verleden zorgt ervoor dat hij niet op een andere manier ermee om kan gaan, maar dat heeft ook veel vertrouwen weggenomen. Daarnaast zijn we als we goed zijn, echt fantastisch, maar we kunnen ook echt het slechtst in elkaar naar boven halen. Ik weet dat hij door zijn verleden eigenlijk geen relatiemateriaal is.

    Mijn man is van alles op de hoogte en was bereid om stapje voor stapje met mij en M naar een open relatie toe te werken, om te kijken of dit voor ons allemaal kon werken. Helaas heeft M hier onlangs de stekker uit getrokken. Hij wil mij niet delen, maar volledig voor zichzelf. Ik houd ook van mijn man, dus dat maakt het voor mij niet mogelijk om bij hem weg te gaan.

    M wil graag onze vriendschap behouden en ik wil dit ook, maar ik denk dat veel kracht en connectie van onze vriendschap ook met de gevoelens kwamen. Ik kan er niet tegen als hij afstandelijk doet en hij is nu ook aan het daten geslagen. Waar ik hem overigens in stimuleer, want als ik hem niet kan bieden wat hij nodig heeft dan wil ik toch dat hij gelukkig wordt. Mijn egoistische kant heeft daar wel veel pijn van. Ik ben vooral heel erg zoekende hoe we de vriendschap toch kunnen laten werken, mijn maatje die me altijd helpt om te groeien, met wie ik zo kan lachen en me echt heeft geleerd met meer compassie naar mezelf te kijken. Ik kan me niet voorstellen dat hij straks helemaal niet meer in mijn leven zou zijn, maar ik weet niet of we beiden de pijn aankunnen van alleen vrienden zijn.

    Ik weet niet of ik beter door de zure appel heen kan bijten en het contact verbreek, maar ik word letterlijk ziek van de gedachte. Ik wil ook niet bij mijn man weg voor wie ik een diepe liefde voel en met wie het sinds korte tijd ook weer beter gaat (passioneler) maar ik voel me al zo lang verscheurd en ben echt even radeloos.
    anoniem
    anoniem 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Het feit dat hij afhaakt en met regelmaat een tijd geen contact maak. Zou ik bijna denken dat hij toch iets achterhoudt en jij waarschijnlijk heel eerlijk en open ben. En feit dat hij denk ik aan jou omschrijving te horen dat hij geen relatie materiaal is. Sorry maar ik denk dat je je man niet moet opgeven. En deze man het alleen fijn vindt om de spanning van jullie appjes geflirt zijn ego streelt maar het feit dat hij niet een keer al is maar koffie drink steeds afzet.. denk goed na

      Joy
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • waarom kunnen we dit nu niet gewoon weg stoppen?

    Zo fijn om je verhaal eens te delen. Mijn verhaal begint een jaar of 10 geleden. Ik leerde een leraar op de school van mijn kinderen kennen. Vervolgens komen we elkaar wat vaker tegen met zijn vrouw klikje het ook gelijk en omgekeerd met mijn man ook. Even een sprong naar ongeveer 9 jaar geleden. Ik ging mee op schoolkamp en daar waren we vaak even alleen in gesprek. Er was een echte klik. We konden samen heel erg goed met elkaar praten. Tussendoor grapjes maken dat wij goed bij zouden passen.. tijdens het eindfeest stonden we even bij elkaar en kreeg ik mijn eerste snelle kus .. we waren verward.. want waar kwam dit vandaan? We hebben erover gepraat die avond een de volgende dag. We beseften ons dat er al wel een paar weekjes onbewust spanning tussen ons was. Maar besloten er niks mee te doen.. onze kinderen waren nog klein en onze relaties zaten goed. Maar dat heeft 2 dagen geduurd want we zochten elkaar steeds vaker op en na een paar weekjes zijn we in bed beland. We appten heel veel.. vooral het feit dat we heel erg veel gevoelens voor elkaar hadden maakten ons bang.. wat maken we hiermee kapot.. maar we waren allebei te bang om een stap te zetten.. tot mijn man onze app conversatie las. En als ontdekte.. binnen een uur hadden we met zijn 2tjes 4 levens verpest. Dat wat we met zijn 4 en opgebouwd hadden was kapot.. vreselijk.. hij en ik hadden geen contact meer.. zij en mijn man nog wel.. na een paar maanden is mijn man bij hem geweest.. ze hebben het erover gehad en mijn man vergaf het hem... zij vergaf het mij .. langzaam kwam alles weer goed.. we hebben er veel tijd en moete voor gedaan om het weer goed te krijgen met elkaar en dat is ons gelukt. Vorig jaar ben ik bij hem gaan werken. Beste keuze ooit.. wat heb ik het naar mijn zin op mijn werk.. maar het heeft ons ook weer dichter naar elkaar toe gebracht en 2 werken geleden na een "grapje" kwamen we erachter dat er w weer gevoelens zijn voor elkaar.. echte diepe gevoelens... we hebben het er over.. maar we doen niks ermee er is behalve over onze gevoelens gepraat niks tussen ons gebeurd.. niet eens een knuffel.. we willen ze niet weer die pijn aandoen . Neemt niet weg dat wij er op dit moment wel heel erg veel verdriet over hebben.. hoe kan het nu dat het na 9 jaar niet over is..waarom kunnen we dit nu niet gewoon weg stoppen?
    Cherrypop
    Cherrypop 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Een week verder en die onrust in mijn lijf is killing. Ik ben zo bang dat onze partners erachter komen.. want met zijn 4tjes zijn we zo leuk. Met zijn 2tjes zullen we nooit gelukkig worden omdat we zoveel pijn gaan veroorzaken.
      Maar het is pittig.. heel pittig. Gisteren op pad geweest, samen,naar een teamuitje. Onderweg natuurlijk veel gezegd maar ook een aanraking en dan kom je erachter dat het gevoel zo diep zit. Het moment komt dat we ons misschien toch niet in kunnen houden. Nu is het altijd 1 van ons die ons weer terug op aarde zet.. maar gaan we dit volhouden. De aankomende week zitten we elkaar niet alleen de hele dag op het werk maar ook elke avond. Werkgerelateerd . Maar we rijden wel samen naar huis. En daarna gaat hij op vakantie. Ik kijk daar tegen op.. maar tegelijk is dat misschien wel het moment dat het weer voorbij gaat en we weer terug kunnen naar de tijd zonder bewuste gevoelens. Eerst deze 4 avonden door komen.

      Cherrypop
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Sinds dien denk ik elke dag aan hem

    Inmiddels ben ik 10 jaar samen met mijn partner en zijn we 1 jaar getrouwd. Ik houd ontzettend veel van hem. We hebben het goed samen en hij helpt en ondersteund mij daar waar nodig.

    Toch ben ik inmiddels al weer 4 jaar geleden verliefd geworden op een ander. 3 jaar geleden zelfs de fout mee in gegaan 1x. Sinds dien denk ik elke dag aan hem. Fantaseer ik over hem en als ik hem weer zie wordt ik ontzettend ongemakkelijk. Ik wil er niets mee want houd van mijn man. Maar toch blijf ik aan hem denken. Hoe kan ik dit oplossen? Of moet ik open kaart spelen aan mijn man? Of moet ik hem er juist mee confronteren of hij ook verliefd is op mij? Ik weet me geen uitweg meer te vinden
    Maria
    Maria 1 5
    • Er moet iets zijn dat je - onbewust - mist in jouw huwelijk. Misschien heeft de andere man iets dat jouw huidige man niet heeft? Wat kan helpen is de filmpjes op YouTube van Tim Veninga raadplegen.

      Anoniem
    • Ik heb ook zo iets nu. Iets van de laatste maanden.

      Anoniempje
    • Als 'slachtoffer' van iemand die vreemd is gegaan en (dacht) gevoelens te hebben voor een ander, kan ik enkel zeggen, DOE HET NIET. Je doet hier zo ontzettend veel mensen pijn mee en het is het niet waard. Zoek liever uit of je relatie de moeite nog is. Vaak als je verliefd wordt op een ander, mis je iets. Nu ik er zelf achter ben gekomen, lijkt mijn man ontwaakt uit zijn roze droom en heeft spijt als nooit te voren. Het is echt een rouwproces en de kans is groot dat de relatie verbroken wordt. Naar eigen zeggen, ziet hij nu pas wat hij aan het kwijtraken is en was zijn kortstondige bevlieging dit helemaal niet waard. Werk aan je relatie nu het nog kan, als er iets in je is dat dit zou willen en verbreek anders je relatie op een waardige manier.

      Anoniem
    • Wat hierboven staat is zo waar, als het liegen en achterhouden je relatie is , hoe zou je willen hoe de nieuwe relatie eruit ziet.
      Vertel eerlijk en oprecht wat er aan de hand is, eigenlijk al voor er iets gebeurd is, je zal zien dat de partner het helemaal niet door had dat JIJ iets miste, des te leuker om energie in je relatie te stoppen om te onderzoeken waar je iets mis natuurlijk met zijn tweeën , dan lopen huigelen met een ander , al dat stiekeme gedoe heeft je partner niet verdiend, en anders zoals hierboven verbreek je relatie op een waardige manier, je zal je partner een plezier doen ipv hem aan het lijntje te houden......want dat doe je.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Voor sommigen is het erg moeilijk te begrijpen dat relaties niet eeuwig duren. Mensen veranderen en groeien, en soms hebben ze behoeften die hun partner niet kan vervullen. In plaats van te proberen te rekken door te praten en alternatieven te verkennen, begint het met het accepteren dat je partner elders geluk heeft gevonden. Gun elkaar dat geluk, vooral als je echt om elkaar geeft. Het is pijnlijk om vast te houden aan een relatie waarin je partner niet meer van je houdt.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Iemand leuk vinden maar die heeft het contact nu verbroken

    Hallo Lotgenoten,
    Fijn dat ik mijn gevoel hier even van mij af kan schrijven.
    Ik heb afgelopen weekend besloten om uit mijn relatie van 15 jaar te stappen.
    Dit was een hele opgave voor mij aangezien wij samen een kleine hebben een goed huis en alles was voor elkaar. Behalve dat mijn gevoel al een aantal jaar niet meer is zoals dit moest zijn. heb er heel lang over getwijfeld maar het kan niet meer anders.
    Daarnaast heb ik afgelopen oktober contact met een leuk nieuwe vrouw gekregen die in de zelfde gedachten en fase zat als ik. ook van der vent af en een kleine rond de zelfde leeftijd heeft als ik.
    Wij hebben intensief contact gehad, het voelde allemaal goed alleen zat ik nog in twijfel of ik niet bij mijn huidige partner moest blijven, na een aantal gesprekken had de vrouw in kwestie meer van mij nodig dan wat ik kon bieden en heeft ze gister in een appje aangegeven met pijn in haar hart het contact te willen verbreken, op dat moment kwam ik er achter dat ik dit niet wil en heb ik nu heel veel pijn. wat kan ik nu nog doen om dit goed te krijgen? en om haar te laten zien dat ik het echt meen? moet ik haar met rust laten of juist niet. help!!!!!
    Anoniem
    Anoniem 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Een keuze maken! Uw vrouw of je vriendin. Moest je voor het laatste kiezen ga er voor en laat haar weten dat je 100% voor haar gaat. Ze wilt zekerheid, dat is het enige wat ze nu wilt.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Ik vraag me nu af of mijn vrouw wel echt bij elkaar passen.

    Ik ben 18 jaar getrouwd met mijn vrouw. We hebben 2 fantastische kinderen van 16 en 14. Een fijn huis. Beide een fijne baan. Gaan regelmatig op vakantie. Een leuke sociale kring. Niets te klagen dus.

    Ik voel me echter niet meer fysiek of emotioneel aangetrokken tot mijn vrouw. Ik heb veel respect voor haar als moeder van onze kinderen. Maar ik voe niet meer dan dat. Genegenheid is er al jaren niet meer en seks hebben we hooguit een keer per jaar.

    2 jaar geleden is er een vrouw op mijn pad gekomen. Een bijzonder toeval. We voelden ons fysiek enorm tot elkaar aangetrokken maar hebben daar, uiteraard uit respect naar mijn gezin nooit iets mee gedaan. Er is een diepe vriendschap ontstaan. Hiervan is mijn vrouw op de hoogte.

    Nu is het echter zo dat deze vrouw zoveel bij mij losmaakt, dat ik me er geen raad meer mee weet. Ze doorziet me, begrijpt me, maakt me een beter mens. Ze geeft me warmte en we hebben hele diepe gesprekken over het leven. Gesprekken die ik met mijn vrouw in al onze jaren huwelijk nooit gehad heb.

    Ik vraag me nu af of mijn vrouw wel echt bij elkaar passen. Of dat we destijds getrouwd zijn omdat dat zo hoorde. Vreemdgaan doe ik niet, en ik wil mijn kinderen eigenlijk geen gebroken gezin aan doen….

    Maar mijn huwelijk voelt niet meer goed. Ik weet me even geen raad meer..
    Anoniem
    Anoniem 1 4
    • Vreemdgaan doet je vast niet vrijwillig en zomaar... Er is niets mis met je huidige vrouw denk ik, maar er zal waarschijnlijk iets zijn dat je mist in jouw huwelijk. Je zit waarschijnlijk in een lastige strijd met jezelf, de vrouw dat sinds 2 jaar op jouw pad gekomen is heeft iets dat jouw huidige vrouw niet heeft, dat kan doorslaggevend zijn. Een goede raad dat ik je wil geven: voel je niet schuldig, je bent een goede vader voor jouw kinderen.
      Als je je kan verbeteren van vrouw, en stel dat je nu geen gelukkig huwelijk hebt, dan zou je beter de kans niet laten liggen? Je hebt deze vrouw mooie dingen te bieden.

      Anoniem
    • O, o, o... Zo herkenbaar, het zou mijn eigen verhaal kunnen zijn. Ik heb alleen zo lang gewikt en gewogen en getwijfeld dat mijn huwelijk inmiddels zo dood als een pier is en die prachtige vriendschap/verliefdheid overschaduwd is geworden door onvervulde verlangens, irritatie en verdriet.
      Tip uit eigen ervaring: durf een actieve keuze te maken! Niet kiezen is ook een keuze, maar leidt uiteindelijk tot dubbele ellende.
      Heel veel sterkte

      Anoniem
    • Je zegt dat je niet vreemd wil gaan maar als je heel veel diepgang hebt bij een andere vrouw en niet bij je huidige vrouw ga je mijns inziens al vreemd.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Hij zegt toch duidelijk dat hij er nog niets mee heeft gedaan uit respect voor haar! En dat zijn vrouw op de hoogte is van die vrouw, meteen oordelen pfff. Getrouwt omdat het toen zo hoorde maar verder voel je niets voor haar geen intimiteit ik begrijp het.. dus samen alleen voor de kids. Omdat je zoveel voelt en al een tijdje voor die andere vrouw, zal ik wel eerlijk daarover zijn naar je vrouw toe. En het uitzoeken met die vrouw of het wat kan worden je voelt dit niet zomaar..

      Kayla
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij verliefd op een ander...
  • En toch overkwam het me

    Ik ben bijna 11 jaar samen met mijn man, vanaf mijn 17e. Perfecte man, 2 kindjes samen waar we heel hard voor hebben moeten vechten (ICSI), een mooi huisje..

    En toch overkwam het me.
    Iemand die verkeerd aanbelde (moest bij de buren zijn) heeft zoveel in me los gemaakt.. liefde op het eerste gezicht?
    We hebben app contact gehad en al super snel klikte het , en bleek hij precies hetzelfde te voelen. Ik heb het mijn man opgebiecht, en nu heb ik hem moeten verwijderen.. alleen, ik kan hem niet vergeten! Ik weet totaal niet wat ik moet doen..

    Weet ook even bij dit verhaal dat ik al 4/5 jaar aangeef dat ik wat "spanning" mis, en het ons eventueel wel wat lijkt om een "open relatie" te beginnen.. door deze situatie praten mijn man en ik heel veel, en hij ziet een open relatie wel zitten, maar ik zou niet naar de man mogen waar ik heen zou willen.. (we hebben het over polygamie gehad)

    Ik voel me nu dus een soort van "vast".. even niet weten wat ik voel. Ik wil voor mijn gezin vechten maar tegelijkertijd wil ik bij hem zijn..
    Anoniem
    Anoniem 1 0

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Kan het gevoel niet uitschakelen

    In ben 8 jaar getrouwd 2 jaar ben ik erg close met een collega we hebben een diepe verbinding er is niks tussen ons gebeurt maar we kunnen niet om elkaar heen
    Zo vaak afgesproken afstand te nemen van elkaar maar hij komt na een aantal weken toch met een bericht ik kan hem niet loslaten en vergeten hij mij ook niet dit heeft hij mij verteld
    Ik heb er iedere dag verdriet van en wil dit niet voelen kan er ook niks aan doen hoe minder we elkaar spreken hoe meer de gevoelens worden ik weet niet wat ik moet doen
    Beiden willen niet weg bij huidige partners maar gevoel hoe schakel je dat uit het lukt niet
    Sofie
    Sofie 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Hey sofie

      Ben blij dat ik lees dat ik niet de enige ben mijn verhaal is herkenbaar en ik ga er onderdoor. Ik heb behoefte om te praten met mensen die door dezelfde hel gaan. want een hel kan je het wel noemen. Ik wou dat ik dit gevoel nooit moest hebben. Het is verschrikkelijk

      Laura
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Ik weet echt niet wat ik moet

    Ik ben 23 jaar en heb al 7 jaar een relatie, nou heb ik sinds een paar dagen best wel close contact met n jongen die ikken van vroeger toen ik klein was ik begin gemengde gevoelens te krijgen😖
    Weet echt niet wat ik nu moet doen?
    Anoniem
    Anoniem 1 2
    • Da's best verwarrend...
      Wat ik zou doen is rustig de tijd nemen en afwachten, ondertussen heb je bedenktijd, overweeg eens bij jezelf af: wat zijn de positieve eigenschappen van mijn vriend, waarom ben ik verliefd geworden op hem? Stel daarna jezelf de vraag of de jongen die je van vroeger kent beter is dan in de tijd dat jij je huidige vriend in het begin leerde kennen.
      In elke relatie komt er sleur, dat kan ook komen moest je een relatie beginnen met de jongen die je van vroeger kende...
      Een gouden tip dat ik je zou willen geven: Houd je huidige vriend en de jongen die je van vroeger kent weg uit elkaar, mannen zijn competief tegenover elkaar, dat is iets wat veel meisjes en vrouwen niet weten op het moment dat er verliefdheid komt op een andere man.
      Het lijkt me niet gemakkelijk om een keuze te maken. Ik hoop voor jou dat tijd zal raad geven.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Je vriend en jij zijn met elkaar begonnen toen je amper je pubertijd uitwas, nog niet uitontwikkeld was. Dat heb je als je te snel en te veel wilt.
      Ik ken het van mijn man en zijn ex-vrouw, een fantastisch mens. Zij was ook zo jong toen ze met haar man trouwde. Dat liep helemaal scheef op den duur omdat ze zich te jong had gebonden. Hij wilde haar houden zoals hij had leren kennen en dat kon alleen maar door haar ontwikkeling te beletten. Het is dus fout gegaan. Zij kreeg ook een ander, waar ze haar verloren jeugd mee heeft ingehaald. Later is ze met een ander getrouwd waar ze nu al dertig jaar gelukkig mee is.

      Marianne
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Klein jochie die voor het eerst verliefd is

    Ik ben een man van 31. Reeds heb een meid leren kennen die mij aanvoelt en die mij leest waneer ik iets moet luchten. Zij kan dit ook bij mij. Ik ben getrouwd en heb geen kinderen. Maar ben wel gellukig met mijn vrouw.

    Het is zeer moeilijk. als ik bij mijn vrouw ben dan ben ik gellukig en is er niet aan de hand. Maar zodra die andere vrouw in beeld komt dan voel ik me net een klein jochie die voor het eerst verlieft is. Ik weet naar een goed gesprek met haar dat zij het zelfde voelt.

    Ik weet het niet meer. Ik weet ga ik in therapie met mijn vrouw wat daar de uitkomst uit zal zijn.want de vonk de vlam en de vlinders die ik voor mijn vrouw heb zijn bijna verdwenen.

    Ik voel me rot richting haar dat ik deze gevoelens heb en anderzijds zegt mijn hart dat ik moet doen wat goed voel en je raad het al dan is naar die andere vrouw. Pffff wat is de liefde toch mooi maar toch zo moeilijk
    Anoniem
    Anoniem 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Na een tijd verdwijnt die heerlijke verliefdheid en als er dus geen echte liefde is voor de partner blijft er niets over.
      Die nieuwe vlam van je die deugt niet. Ze weet dat je getrouwd bent dus waarom zoekt ze jou uit?
      Het heeft niets met liefde te maken. Het zijn geilheidsverschijnselen.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Verliefd op haar beste vriendin

    Mijn verhaal lijkt veel op de meesten hier. Ik heb nu bijna 8 jaar een relatie met mijn huidige vriendin. We hebben echt onze ups and downs gehad en één daarvan was dat ik met een ander meisje aan het appen was, maar dit was in het begin van onze relatie. Na iets meer dan een jaar woonden we al samen, zoals bij veel nieuwe relaties is dan alles nog nieuw en spannend. We hebben bijna 6 jaar daar gewoond. In die zes jaar is er veel gebeurt, ondanks alles zijn we er doorheen gekomen. Met name zij had last van zichzelf, veel onzekerheden dat leidde tot een depressie. Gelukkig gaat het nu weer beter. We zijn nu net 1 jaar verhuisd en hebben samen een woning gekocht. Ik had gehoopt dat de verhuizing weer wat vuur en passie in onze relatie zou brengen maar dat is niet zo. COVID helpt niet echt mee, waardoor we ook niet meer de leuke dingen kunnen doen die we daarvoor deden. Ik merk dat ik me steeds meer aan kleine dingen begin te irriteren. En deze zaken bij haar aankaarten leiden vooral naar het punt waarop ik krijg te horen dat ik mij aanstel. Zoals je merkt, onze relatie is zeker niet perfect, maar welke relatie is dat wel?

    Sinds onze verhuizing komt met regelmaat haar beste vriendin bij ons op bezoek. We kennen haar al jaren, maar nu we in dezelfde stad wonen is het makkelijker om elkaar te zien. De laatste paar jaar ben ik ook goed met haar bevriend geraakt en zie haar ook als één van mijn beste vrienden. Ik heb jaren lang de vraag gekregen van vooral mijn mannelijke vrienden, hoe mij dat lukt. Want geen van hun zou bevriend met een andere vrouw kunnen zijn. Maar ik heb haar voor een lange tijd, nooit als meer dan een vriend gezien. Tot eind vorig jaar, de gevoelens kwamen langzaam op gang. Ik probeerde het te negeren, maar telkens bij ieder appje van haar of als ik haar spreek sta ik weer in vuur en vlam. De gedachte was altijd dat ik niet tussen hun beide wil komen. En zij heeft tenslotte geen gevoelens voor mij (dat denk ik tenminste). Maar in december zijn we met z'n 3'en op vakantie geweest. En ik sinds dat moment kan ik niet ophouden om aan haar te denken. Er is nooit iets romantisch tussen ons gebeurt, maar op één avondje met drank op werd er zeker tussen ons speels geflirt. Ze kan het ene moment mij het gevoel geven dat ze verliefd op mij is, en het andere moment kan ze doen alsof ik niet besta. Ik heb genoeg dingen gelezen op deze site, dat ik weet dat ik iets mis in mijn huidige relatie en dat mijn gevoelens waarschijnlijk een projectie zijn over dingen die ik mis. Maar soms vraag ik mij af of wat ik mis nog wel te vinden is in mijn huidige relatie. Soms vraag ik me af of ik bij haar ben gebleven, omdat ze toen juist kwetsbaar was en zij mij nodig had. En ik ben ook bang wat er gebeurt als ik er niet ben. Ik merk dat de gevoelens wat ik heb voor de ander invloed hebben op mijn gevoelens voor mijn huidige partner. Het voelt alsof ik steeds een masker opzet.

    Ik heb van alles geprobeerd, punten opschrijven wat ik leuk vind aan beide en wat niet. Redenen waarom het niet handig is om bij haar te zijn. Maar telkens als ik haar zie, als ik het maar op een foto dan sprint mijn hart zowat uit mn lijf. Als ik bij haar ben dan wil ik niks anders dan haar in mijn armen houden. Ik heb in het verleden wel eens crushes gehad, dat ging altijd vanzelf weg. Maar nu heb ik het gevoel dat hoe meer ik het van me af probeer te zetten, des te sterker het terug komt. Het feit dat we allemaal bevriend zijn maakt het dusdanig complex. Het liefste wil ik haar alles vertellen, maar ik weet dat ik van alles kapot kan maken. Ik weet niet eens of ze wel iets voor mij voelt. Ik weet zeker dat als ik mijn huidige partner vertel over mijn gevoelens dat ze haar vriendschap verbreekt. Ondanks dat ik jaren geleden een fout heb gemaakt, is ze nog steeds erg jaloers. Zelfs als ik met haar vriendin app leest ze altijd stiekem de berichten terug. Op dit moment voel ik me radeloos en in enorme tweestrijd.
    Leroy
    Leroy 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik herken mezelf heel erg in jouw verhaal. Ik heb al 9 jaar een relatie, maar nu al een tijdje verliefd op de beste vriend van mijn vriend. Ik heb dit kort geleden verteld aan beide partijen. Ik kon gewoon niet langer door op de manier hoe het ging. Het was een enorme schok, want ze hadden dit beide totaal niet aan zien komen, met name mijn partner niet. Ik heb het als eerste verteld aan de vriend, hij heeft gezegd dat het wederzijds is. Stiekem wist ik dit eigenlijk al, en hij gaf ook aan dat hij het eigenlijk wel wist. Samen zijn we het erover eens dat we niks kunnen en willen doen met onze gevoelens. Mijn partner reageerde vol ongeloof en is natuurlijk enorm gekwetst, maar niet boos. Ik heb gezegd dat ik wil proberen om onze relatie te redden, omdat ik wel echt gelukkig ben met mijn partner. Dit heb ik ook tegen beide partijen gezegd en we hebben samen besproken dat we mijn partner niet zullen bedonderen en dat ik en de vriend van mijn partner meer afstand zullen bewaren. Het luchtte enorm op om het te delen en ik haal er heel veel steun uit mijn partner. Toch zit ik enorm met mezelf in de knoop. Waarom gebeurd dit? Ik ben verliefd geworden op de positiviteit, humor en extraversie van de vriend van mijn partner, mis ik dit dan in mijn huidige relatie?
      Ik kan je aanraden om het te delen, hoe moeilijk het ook is. Als de relatie sterk genoeg is denk ik dat je hier samen uit kunt komen.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij verliefd op een ander...
  • Wat te doen...😢

    Hoi
    Ik ben een vrouw van 35 jaar,zonder kinderen.

    Uh waar moet ik beginnen. Zal proberen het verhaal niet te lang te maken.

    Een jaar of 3 bijna 4 geleden heb ik m'n vriend leren kennen via Lexa, en man we hadden een klik, het voelde na een paar dagen helemaal top,alleen al via de app een top klik, we hadden aan één woord genoeg.
    Ik woonde in een andere provincie en waar ik woonde ging het niet goed,werk liep constant mis,ook had ik daar slechte relaties achter de rug en ik zelf zat helemaal aan de grond.
    Na een jaar zei m'n vriend, waarom kom je niet naar hier en probeer je hier een leven op te bouwen . En dat heeft lang geduurd voordat ik de stap kon zetten.maar ik trok bij hem in.

    Hij had ook een dochter uit een eerdere relatie, ze was toen 10 jaar. En ze wilde me eerst niet zien maar op een gegeven moment wel en het klikte meteen.
    En uiteraard hadden hun zich al een manier van leven aangewend waar ze zich goed bij voelde,ze komt één keer in de twee weken en dan gaat er veel volgens wat hun altijd al deden.ook vakanties en alles is al geregeld zonder dat ik er maar ergens in voor kwam.
    Ook merkte ik dat die enorme klik steeds verder weg ging. Voelde me meer een schoonmaak hulp, en opruimer en van alles.
    Had zelf gedacht dat het anders zou gaan maar. Dacht met die klik,kunnen we blijven praten. Bleek toch wel anders...

    Ook voelde ik me vaak overal achteraan lopen IPV dat ik ook wat te zeggen had en dan bedoel ik in het leven van m'n vriend en zn dochter.
    Hij kreeg heel snel een hoge functie op z'n werk en daarmee veranderde hij ook, op een minder leuke manier. Merkte dit en kaartte het aan.maar dit nam niet weg dat de man op wie ik verliefd ben geworden , verdween...
    En ook bleek de ex een borderliner en een akelig mens,ook het kind heeft issues maar is niet mijn zorg.maar trok het me wel allemaal aan..want ik ben een zeer gevoelig persoon en alles begon te werken op elkaar, dat ik niet op één lijn kwam met m'n vriend.
    Ook kreeg ik zelf op een punt kriebels,en voelde dat ik meer zou willen met hem,dus het 'ik wil wel een kind' gesprek kwam te spraken en dat ging beetje mis,hij gaf me twee antwoorden ja en nee. En sindsdien is het rommelig. Begon hem minder aantrekkelijk te vinden,we raakte elkaar amper meer aan en gingen naast elkaar leven en ik wilde praten maar durfde niet meer.

    En ineens kwam daar een collega, en weet niet wat er gebeurd maar bam wat een klik,echt die knal klik,we hadden veel gepraat over de Messenger. En ja hoor met hem kon ik wel praten over kinderen ,zonder had hij helemaal panisch werd en ik had na heel erg lang nadenken hem opgezocht,en er kwam een zoen en veel knuffelen en ik voelde me gewoon zweven,en hij gaf me die aandacht die ik zo miste. Hij is ook heel anders als m'n vriend, een heel ander type persoon als waar ik normaal op val (en ook altijd mis is gegaan).
    Als hij me zoende,ik voelde kriebels door heel m'n lichaam. Als ik hem zie maakt m'n hart een sprong. Vind hem leuk. Zie hem af en toe op het werk en elke cel in m'n lichaam werkt op hem,als ik met hem praat dan voel ik aan mezelf wil niet weg,wil blijven. Ondanks dat hij vrij terughoudend is kwa zijn emoties naar mij uitte.

    Maar ik had gelogen thuis hè en ging echt kapot hiervan.,en heb alles thuis opgebiecht bij m'n vriend. Ik heb hem enorm gekwetst en hij ging eraan kapot. Toen volgde een rollercoaster van emoties,en enorm veel huilen. We wonen samen in een huurhuis, en hij heeft nu zelf een huis gekocht.maar we wonen nu nog samen in één huis want hij kan er nog niet meteen in duurt nog een paar maanden. En tot op dit moment kan ik nog steeds niet met hem praten erover,hij zegt alleen kan je niet meer vertrouwen nu en meer zegt hij niet...en heb alles uitgelegd,m'n gevoelens,gedachten en emoties waarom het heeft kunnen gebeuren. Maar hij gaat hier niet op in 😢
    Ik weet gewoon even niet op dit punt wat ik moet😢😢vechten voor hem want hou nog steeds van hem en misschien kan ik z'n vertrouwen terug winnen of moet ik hem laten gaan zoals hij zelf al heeft besloten en ik ook m'n eigen weg gaan en zeker omdat ik op dit punt nog niet goed weet voor mezelf wat ik wil in een relatie
    Ooit dacht ik het te weten

    Maar ben gaan nadenken , ik wil sowieso geen schoonmaak,opruimhulp zijn.maar eigenlijk zou ik weleens verzorgd willen worden en ook thuis kunnen komen en me thuis voelen ,dat doe ik al die jaren dat ik hier woon niet.
    Het is echt heel moeilijk voor me op dit punt en ik lijk elke dag in een nieuwe rollercoaster van emoties te raken, dan opgelucht,dan een paniekaanval en dan weer huilen heel de dag.
    Weet ook dit punt even me helemaal geen raad😢
    Anoniem
    Anoniem 1 3
    • Aan je verhaal te zien weet je al wat je te doen staat. Alleen je durft het nog niet aan..

      Berti
    • Hi kim02
      Jij reageerde op mijn verhaal hierboven! Dankjewel! Wat een ellende moeten wij maken door deze verschrikkelijke mannen!
      Wat jij ook beslist vergeet je zelf niet: jij moet jezelf vooropstellen, ik heb nu wel geleerd het kan goed komen maar voor hoelang? En zeker moet je therapie volgen ook voor jezelf want er is iets mis in jullie relatie en therapie kan er achter komen wat. Maar dan moeten jullie wel allebei hier eerlijk in gaan!
      Ik heb het hem al twee vergeven en toen ook vooral aan de kinderen gedacht, maar nu denk ik aan mijzelf en alleen aan mezelf!

      Ik wens je veel sterkte

      Anoniem1971
    • Alle reacties weergeven...
    • Maak het jezelf niet moeilijk .
      Ik begrijp je helemaal.
      Maar beter nu dat je erachter komt dsn later.
      Ik heb geleerd er zitten geen jaren aan vast .
      Dat is de reden waarom ik niet zo snel meer gaat samen wonen.
      Ik heb ook voor keuzes moeten staan.
      Het is goed dat je het allemaal gezegd heb .
      Maar jij was niet alleen om deze relatie te kunnen laten werken.
      Ik weet hoe het voeld om op te breken en dat is nooit fijn .kost je heel veel emoties en verdriet.
      Wordt niet teleurgesteld op jezelf.
      Je heb je hart geopend.
      En alles gezegd .hij kan boos zijn misschien en teleurgesteld zijn .
      Een Relatie is een samenspel.
      Communiceren. Overleg .leuke dingen blijven doen.
      Blijf niet bij hem uit spijt.
      Je bent niet zijn sloof voor het huishouden. Kind opvangen. Enz .
      Je hoef jezelf niet weg te cijferen om hem happy te houden .
      Jij bent ook waardevol

      J
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Het voelt als vreemd gaan maar ik weet me echt geen raad

    Hallo ik ben een vrouw van 28. Heb bijna 10 jaar een gezonde en goede relatie. We hebben al samen veel mee gemaakt waar onder we al vier en half jaar proberen onze kinderwens in vervulling te laten gaan. Hier bij ook helaas een zoontje verloren.

    Nu is het geval dat we afgelopen zomer op vakantie na Spanje zijn geweest en daar kwamen we een aantal dagen in contact met een man waar ik als kind veel mee heb gespeeld in de straat, vroeger samen mee op vakantie geweest met onze ouders etc. Wij zijn daarna meerdere malen verhuist dus geen contact meer gehad.

    Nu zag ik hem dus op vakantie en ik kreeg kriebels. Dacht eerst van oh leuk hem weer te zien maar we zijn een dag of vijf samen opgetrokken in een groepje en dat is nu 6 weken terug. Maar ik denk elke dag bijna de hele dag aan hem. Controleer op social media of die online is. Ik droom over hem. Ik fantaseer over hem. Zit te denken aan onze werelden , hoe het zou passen bij elkaar etc. Krijg hem gewoon niet uit mijn hoofd. Nu hebben we geen contact verder maar ik zit er elke dag mee dat ik wil zeggen dat ik hem niet uit me hoofd kan krijgen en ik hem graag zou willen ontmoeten.

    Het voelt als vreemd gaan maar ik weet me echt geen raad. En heb niemand waar ik mijn hart bij kan luchten…

    Anoniemer
    Anoniemer 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Het is geen raar gevoel hoor. Iemand die jou van vroeger kent en je eigen goede man waarmee je nu een hele geschiedenis hebt ook vanwege je kind. Misschien heb je even lucht nodig.
      Toch zou ik ver weg blijven van je kindertijdvriend. Het is vragen om moeilijkheden en meestal loopt dat slecht af.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Opeens aan de kant gezet

    Na een relatie van 4 jaar waarin ik erg gelukkig was, opeens aan de kant gezet. Totaal onverwachts. Kort daarna mijn huidige man leren kennen ( was vanaf dag 1 al helemaal gek op mij, voor mij heeft dit langer geduurd - afsluiten relatie/ grote verschillen tussen ons). Uiteindelijk de knoop doorgehakt en een relatie gekregen. Ondanks dat die twijfels bleven, na 2 jaar getrouwd (24jr). Na 1 maand kreeg ik het gevoel dat ik wat miste, veel alleen moeten doen in huis, initiatief tonen in relatie, seksualiteit en steeds minder gemeenschappelijke activiteiten/interesses. Regelmatig dit gevoel van gemis aangekaart en besproken met mijn man, alleen nooit wat mee gedaan. 3 maanden geleden spiraal eruit laten halen (inmiddels 2 jaar getrouwd) om de stap te nemen om aan kinderen te beginnen. Helaas speelden alle twijfels weer gelijk op en ontstond er paniek: want wilde ik wel kinderen met hem?
    Zag er zelfs tegenop op een weekendje samen weg te gaan. Vervolgens aangegeven bij m’n man dat het zo niet langer kon en er iets moest veranderen (mezelf weer gelukkig voelen..) anders zou het weleens het einde kunnen betekenen voor onze relatie. Spiraal weer terug geplaatst want nu geen ruimte voor kinderen. Na een paar weken daarna steeds meer contact gekregen met mijn collega (cliché cliché ) maar wel iemand waar altijd al een bijzondere klik en aantrekkingskracht mee was.
    Contact groeide uit naar de gevoelens die we beide voor elkaar hebben. Heel intens, begripvol en waarin we concludeerden dat we zoveel overeenkomsten delen. Zelfde kijk, zelfde normen en waarden, zelfde dingen belangrijk vinden in een relatie/ leven, zelfde interesses, soort familie waarin we zijn opgegroeid etc. en de aantrekkingskracht is enorm. Mijn man is erachter gekomen dat we veel contact hebben en weet dat ik dit contact als bijzonder ervaar. Door het contact met mijn collega ben ik namelijk gaan beseffen wat ik al die tijd heb gemist: dezelfde intense liefde voor elkaar en basis /overeenkomsten waarin je elkaar begrijpt. Sinds dien is het een drama: man is opeens 180 graden omgedraaid en biedt me nu alles wat hij nooit gaf/deed. Voor mij erg verwarrend omdat ik hem zo niet ken en mezelf. Afvraag of dit dan is wat ik wil of dat ik moet concluderen dat ik de verkeerde man ben getrouwd omdat ik nooit zulke gevoelens voor hem heb gehad. In de tussentijd is m’n collega erg begripvol/respectvol door mij de ruimte te geven, want ik moet hierin de keuze maken. Het erge is dat ik ergens diep in m’n hart weet wat ik wil, namelijk een leven zonder m’n man (omdat ik nu weet dat het ook anders kan). Ik durf dit alleen niet definitief uit te spreken, want wat als ik het mis heb?
    Anoniempje
    Anoniempje 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Heel herkenbaar ...hoor op je gevoel ..geloof mij het klopt ...man vervalt weer in oude patroon terug...been there done that ....

      Anna
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

  • Hevig verliefd op elkaar

    Inmiddels 2 jaar geleden werd ik verliefd op collega. We hadden veel app contact. Het was leuk, spannend, en de gesprekken gaven ook enigzins diepgang. En zo leerde we elkaar steeds beter kennen. Tot op een dag hij mij ging ghosten. Ben daar ondersteboven van geweest, heel erg verdrietig, zelfs enorm gekwetst gevoeld. Begreep het gewoon niet. We hadden het juist zo gezellig en het voelde goed. Hij ging me steeds meer negeren, en afstand houden. Na een lange tijd van ongeveer anderhalf jaar kwam er iets meer contact tussen ons. Het was elkaar iedere dag goedemorgen, fijne avond enz zeggen. Hij kwam me ook vaker helpen met de werkzaamheden. Tot 2 maanden geleden toen hij plots opbiechtte waarom hij me geghost en geblokkeerd had op Facebook. Het was puur uit zelfbescherming omdat ik nog getrouwd ben en hij mij nog steeds heel erg leuk vind en gevoelens voor me heeft. En dat is wederzijds, krijg 'm niet uit m'n hoofd. Wat moet ik doen. Ik durf uit angst m'n man niet te vertellen dat ik smoor verliefd ben op m'n collega..Ik wil 'm niet kwetsen en verdriet aan doen.
    Anonymous
    Anonymous 0 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Hoi,
      Wat naar dat hij je geghost heeft. Ik weet hoe het is, niet zozeer het negeren, maar proberen om afstand van elkaar te houden terwijl je eigenlijk juist heel graag bij elkaar wil zijn. Het is constant een gevecht tussen gevoel en ratio.

      Wat betreft je man, ik kan je hierin geen raad geven. Wat wil je ermee bereiken? Weet dat het vertellen ook gevolgen heeft.

      Ik heb het mijne verteld, hij was niet blij maar ik heb duidelijk gemaakt niet weg te willen gaan bij hem en voor hem te kiezen. Nu, een jaar later is het gevoel er nog steeds voor de ander. Ondanks dat mijn liefde voor mijn man erg groot is en ik nog steeds bij mijn keuze blijf. Maar het blijft ingewikkeld.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Je kunt geen nieuwe verhalen / reacties meer plaatsen.

‹ vorige 1 2 3 volgende ›
Link kopieren Gekopieerd!
Pagina delen
Relatietherapeuten.net
Zoek op provincie
  • Drenthe
  • Flevoland
  • Friesland
  • Gelderland
  • Groningen
  • Limburg
  • Noord-Brabant
  • Noord-Holland
  • Overijssel
  • Utrecht
  • Zeeland
  • Zuid Holland
  • België
  • Alle provincies »
Hulpvragen
  • Affaire - Overspel
  • Bindingsangst
  • Communicatieproblemen
  • Intimiteitsproblemen
  • Jaloezie
  • Onzekerheid in relatie
  • Ruzie in relatie
  • Samengesteld gezin
  • Seksuele problemen
  • Scheiden of blijven
  • Verlatingsangst
  • Meer hulpvragen »
Steden
  • Alkmaar
  • Almere
  • Amersfoort
  • Amstelveen
  • Amsterdam
  • Apeldoorn
  • Arnhem
  • Breda
  • Delft
  • Den Bosch
  • Den Haag
 
  • Dordrecht
  • Eindhoven
  • Haarlem
  • Leiden
  • Maastricht
  • Nijmegen
  • Rotterdam
  • Utrecht
  • Zaandam
  • Zwolle
  • Meer steden »
Kijk ook op onze partner websites:
  1. Therapiepsycholoog
  2. Angstfobietherapie
  3. Emdrtherapie
  4. Hypnotherapeuten
  • © 2026 Relatietherapeuten.net
  • Disclaimer
  • Privacyverklaring
  • Over ons
  • Reviews
  • Relatietips
  • Relatieproblemen
  • Login