Relatietherapeuten.net
Netwerk van relatietherapeuten
Relatietherapie

Communicatieproblemen - forum lotgenoten


 

Lotgenoten communicatieproblemen

Heb je moeite om te communiceren met je partner? Of heeft je partner moeite met communiceren?

Voor veel mensen lucht het op als ze hun verhaal opschrijven en delen.

 

  • Je kunt hier je hart luchten.
  • Je kunt de verhalen van lotgenoten lezen.
  • Je kunt reageren op de ervaringen van lotgenoten.

 

Ontdek hier de verhalen van andere mensen die communicatieproblemen hebben (gehad) in een relatie en deel jouw eigen verhaal.

 


+ Mijn verhaal delen




Alle verhalen


Verhaal 1 - We hebben wekelijks ruzie

Mijn vriend en ik zijn al 7 jaar bij elkaar, houden heel veel van elkaar, maar hebben wekelijks ruzie.

 

Mijn vriend kan op een bepaalde manier reageren op gebeurtenissen of dingen die ik zeg waar ik moeilijk mee om kan gaan. Ik schrik en sla dicht of ga huilen...

 

Afgelopen weekend ben ik ook weggelopen bij hem thuis omdat hij in mijn ogen tekeer ging. Hij kan er niet tegen als ik wegloop of ermee dreigt en ik kan niet tegen zijn heftige uitvallen.

 

Mijn vriend zegt dat hij raar uit de hoek kan komen en nu eenmaal zo is. Dat ik het niet persoonlijk op moet vatten. Hoe leer ik hier mee omgaan? Hoe krijg ik het voor elkaar dat ik me zijn boze reacties niet aantrek?


Vorig weekend heeft hij in zijn woede een bord tegen de keukenmuur stuk gesmeten met als gevolg schade aan de tegels. Hij zegt dat ik hem daartoe heb aangezet. Dat vind ik vreselijk en ik wil dat veranderen, heb ik ook gezegd maar hij heeft er geen vertrouwen meer in dat ik verander....


Christi

9
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Het lijkt erop dat jullie best problemen hebben. Als je wilt dat dit verandert, dan zou ik echt relatietherapie ga doen, of anders therapie voor jezelf.

Als ik je verhaal lees, dan zit het probleem zeker niet alleen bij jou. Jouw vriend lijkt niet echt een gezonde en volwassen reactie te hebben in sommige situaties.

Uit woede een bord tegen de keukenmuur stuk smijten? Seriously? Dat is geen gezonde, volwassen reactie...

Je kunt jullie situatie opdelen in drie stukken.

1) Hoe jij je voelt en hoe jij reageert op hem.

2) Hoe hij zich voelt en hoe hij reageert op jou.

3) Hoe jullie je tot elkaar verhouden in jullie relatie.

Als ik je verhaal lees, dan is professionele hulp denk ik wel gewenst. Wil je dat (nog) niet, ga dan op zelfonderzoek.

Je kunt je bijvoorbeeld de volgende vragen stellen:

1) Hoe wil ik reageren in bepaalde situaties?

2) Ben ik gelukkig in mijn relatie? Zo nee, wat kan ik zelf doen om weer gelukkig te worden?

3) Wat is mijn verlangen hoe mijn vriend op mij reageert in specifieke situaties?

En probeer op een rustig moment vanuit een volwassen autonome positie met je vriend het gesprek aan te gaan. Vertel op zo'n moment hoe jij je voelt en wat jij graag zou willen, zonder hem te verplichten dat hij dat moet doen.

En andersom: Vraag je vriend om op een rustige manier te vertellen hoe hij zich voelt en wat hij graag zou willen, zonder jou te verplichten dat jij dat moet doen.

Ik wens je veel succes.


E.
Reactie:

Dank je voor je reactie, ik weet ook dat het niet alleen aan mij ligt. Ik wil alleen leren omgaan met onze conflicten zonder dat ik elke keer vreselijk in de stress schiet.

 

Punt 1 vind ik een hele goeie...hoe wil ik reageren in bepaalde situaties. Daar zit volgens mij wel de oplossing van het probleem.

 

Ik weet dat mijn emotionele reageren, mijn overgevoeligheid het júist op de spits drijft. Dat zegt hij ook steeds...als hij op een bepaalde manier reageert moet ik dat niet op mijzelf betrekken. Alleen vind ik dat nou zo moeilijk...kan niet tegen geschreeuw...


Christi

Jouw reactie:



Verhaal 2 - Mijn partner vindt het moeilijk om te praten

Mijn partner vindt het moeilijk om te praten en zijn gevoelens te uiten.

Ik moet hem blijven vragen wat zijn gevoel over iets is, alsof ik het uit hem moet trekken. Dat is soms best moeilijk.


Anoniem

8
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Iemand die niet makkelijk praat over zijn gevoelens, voelt zich vaak niet helemaal 'veilig'. Bang om voor gek te staan, of kopje onder als ie gaat voelen en vertellen.

 

Kan helpen om iemand meer op z'n gemak te stellen: het is sowieso oke wat je zegt. Ik vond het zelf ook niet makkelijk vroeger. Maar heb ontdekt dat ik me rustiger voel als ik m'n dingen meer deel. Succes!


Eric
Reactie:

Hoi Anoniem,

Je geduld wordt op de proef gesteld lees ik. Het lijkt me moeilijk om geduld op te brengen steeds als je voelt te moeten blijven vragen en trekken. Ik hoop dat je binnenkort ook vooruitgang merkt. Succes!


Voor Anoniem
Reactie:

Join the club. Normaal gesproken praat hij voluit over van alles en nog wat maar nooit iets zeggen wat wezenlijk is. Dus ook niet zelf komen met dingen die er mis gaan of dat er iets mist in de relatie. Nee, dat moet ik er dan uit trekken en dan nog wil hij er niet over praten.

 

Dan moet ik hem dwingen om dat wel te doen en dan voel ik me zo'n irritante zeurder en daar heb ik echt een hekel aan. En het lijkt dan ook net alsof ik wanhopig ben en hij alle macht in handen heeft.

 

Nou is het al zover dat hij vindt dat het allemaal te laat is om nog iets te repareren maar ja, hij wacht wel zelf totdat het te laat is en doet dan net alsof hij het ook zo erg vindt.


Aiko
Reactie:
Ook ik herken dit, dat het trekken is om het gevoel en de gedachten van de ander te horen te krijgen. Zeker als hij niet begrijpt wat ik zeg. Soms denk ik dan ook dat we niet bij elkaar passen, wordt er wat moedeloos en apathisch van. Wat doe ik dan? Ik zoek t bij mezelf, En probeer te achterhalen wat t is dat ik me hierdoor laat beïnvloeden. De ander mag namelijk zijn wie hij is.
Lukt soms, soms niet

Anoniem
Reactie:
Heel herkenbaar jou verhaal, ook mijn man verteld nooit iets uit zichzelf ik weet niet hoe hij zich voelt of wat hij denkt of waar hij zich mee bezig houdt
Heel vaak krijgen we woorden over dit probleem
Vertrouwen is ook weg doordat man meerdere keren door sociaal emotionele ontrouw is vreemdgegaan en kost mij moeite dat na praten erover geen verbetering is
Alles moet maar eerst van mijn kant komen
Dat gaat mij erg tegenstaan weet ook niet hoelang ik dit gaat volhouden
Een huwelijk van 25 jaar en kinderen
Zet je ook niet zomaar aan de kant
Alleen voel ik mijn energie afnemen
In deze relatie.





Anoniem

Jouw reactie:



Verhaal 3 - Ik vind het moeilijk om "nee" te zeggen in relaties

Ik vind het moeilijk om "nee" te zeggen in relaties. Ik heb altijd de neiging om de ander te "pleasen", niet te willen kwetsen, of te willen redden. Hierdoor ervaar ik stress in relaties.


Anoniem

8
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Ik herken wat je schrijft. Heel lastig is dat! Hoe ga je er nu mee om? Met die neiging, en de stress? Ik hoop al wat beter. Sterkte.


Voor Anoniem

Jouw reactie:



Verhaal 4 - Bekijk het nou eens van mijn kant

Ik en mijn partner zeggen eigenlijk steeds hetzelfde: Bekijk het nou eens van mijn kant. Op die manier horen we elkaar niet. We willen steeds gelijk hebben en wachten steeds op de ander om eerst naar ons te komen.

Dit patroon is onlangs door een relatietherapeut naar voor gebracht. Dat heeft mij aan het denken gezet. Ik verander op het heetst van de strijd nog niet. Maar ik voel dat ik soms nog voor ruzies beginnen met deze denkwijze bezig ben. Ik zie het als een klein stapje in de goede richting.


Anoniem

7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 5 - Relatietherapie heeft druk van de relatie gehaald

Het verschil tussen mannen en vrouwen wordt erg onderschat. Heel fijn en helpend dat de relatietherapeut dit inzichtelijk heeft gemaakt in de gesprekken.


Mijn vrouw kan mij nu beter accepteren zoals ben, probeert mij niet meer te veranderen en stelt niet de hele tijd eisen waar ik niet aan kan en wil voldoen. Het heeft een hoop druk van onze relatie gehaald.


Michel

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 6 - Mijn man is over alles negatief en dat maakt me boos

Ik ben moeder geworden van een zoontje en in het begin ging het top. Voordat hij geboren was hadden we soms ruzies, maar toen hij er was ging het een tijd echt goed.

Nu hebben we de laatste weken echt alleen maar ruzie. Mijn man is echt over zoveel dingen negatief en dat maakt me boos. Of het nu gaat over onze relatie, ons huis, de familie, het werk, hobby’s, bijna alles is niet meer leuk.

Het maakt me machteloos en moe. Ik wil me richten op de mooie dingen en niet vluchten en wegrennen om alles “weer goed te krijgen”, maar mijn man wil ander werk, ander huis, andere stad etc.

 

Ik weet het niet meer, maar als het zo blijft wil ik scheiden. Naar mijn idee heb ik alles geprobeerd, ik weet het niet meer.

Iemand tips om uit het negatieve te komen?


Anoniem

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 7 - We waren niet meer gelukkig in onze relatie

Wij dachten dat er eigenlijk niet zoveel mis was in onze relatie. We hadden nooit ruzie. Toch waren we niet meer echt gelukkig en kwam de sleur erin.

De eerste afspraak van de relatietherapeut bracht eigenlijk gelijk naar boven dat we eigenlijk niet met elkaar communiceren. We hebben het nooit echt over hoe onze dag was, over wat we meegemaakt hadden en al helemaal niet over onze relatie.

De eerste opdracht was dan ook een uitdaging. Samen eten aan tafel. Praten over onze dag. Niet meer voor de tv met bord op schoot. De eerste week was het echt lastig. Voelde bijna gespeeld maar nu wordt het al steeds normaler.


Anoniem

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 8 - De lat ligt nu niet meer zo hoog

Hoe moeilijk het is om echt goed met elkaar te communiceren in een relatie leren we niet. We rollen onze relatie in en verwachten dat deze de komende 40 jaar stand houdt met af en toe een dip.

Heerlijk verfrissend toen de relatietherapeut ons liet in zien dat we het eigenlijk best goed doen. Maar ook de realiteit erbij haalde, de lat lag meteen niet meer zo hoog naar elkaar.


Jannie

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 9 - We luisteren weer beter naar elkaar

We hebben er lang tegenaan gehikt, maar zijn uiteindelijk toch in relatietherapie gegaan. Was goeie beslissing, zijn echt verder gekomen.

 

Inzien dat boos worden wel logisch kan zijn, maar je vaak niet oplevert wat je wil bereiken. Vaak het tegendeel. Je kunt echt beter praten over wat je wel wil, dan wat je niet wil.

 

We luisteren weer beter naar elkaar. Nemen echt de tijd om met elkaar te praten, tijdens een wandeling of zo. Zo is er toch weer hoop voor een goeie toekomst samen!


NN

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 10 - Het is sowieso oke wat je zegt

Iemand die niet makkelijk praat over zijn gevoelens, voelt zich vaak niet helemaal 'veilig'. Bang om voor gek te staan, of kopje onder als ie gaat voelen en vertellen.

Kan helpen om iemand meer op z'n gemak te stellen: het is sowieso oke wat je zegt. Ik vond het zelf ook niet makkelijk vroeger. Maar heb ontdekt dat ik me rustiger voel als ik m'n dingen meer deel. Succes!


Eric

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 11 - Een communicatie oplossing

Ik heb wel eens eerder iets gedeeld op deze site toen ik het moeilijk had. Nu wil ik juist iets delen dat goed is. Eigenlijk het tegenovergestelde van communicatieproblemen, namelijk communicatie oplossing!

Gisteravond merkte ik aan mijzelf op dat ik snel geirriteerd was op mijn partner. Maar ik kon mijn vinger er niet op leggen. Waar ik normaal dan door probeer te gaan, maar op het einde hem dan toch afsnauw, deed ik het deze keer anders.

Zoals besproken met mijn therapeut ging ik eerder naar bed om even afstand te hebben en heb ik nagedacht over wat er nu echt aan de hand was en hoe ik dat positief kon verwoorden als mijn vriend boven zou komen. Het duurde gelukkig even, want ik had wel tijd nodig. Maar uiteindelijk toen mijn vriend boven kwam heb ik met het licht uit goed kunnen verwoorden wat ik wilde. En daar reageerde hij heel goed op.

Daar ben ik vandaag al de hele dag super trots op. Op ons. We zijn gister niet in de problemen geraakt, maar dichterbij elkaar gekomen. Ik ga met plezier naar mijn therapeut volgende week!


Zichtbaar

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 12 - Ik hou van mijn man, maar niet van hoe hoe tegen me praat

Ik ben 19 jaar getrouwd. En hou nog van mijn man. Maar niet van zijn manier hoe hij praat tegen mij. Ik moet oppassen hoe ik iets zeg. Anders verheft die zijn stem. En hij heeft dat niet door. Ik word nu zelfs misselijk. We zijn op vakantie en hebben elke dag woorden. Kleine meid word er ook verdrietig van. Ik weet het niet meer. Heb niet veel geld dus weet niet hoe ik een therapeut kan betalen. Wil er uitkomen.

Rb

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 13 - We praatten niet of we maakten ruzie.

We zijn al meer dan 20 jaar bij elkaar. Op de een of andere manier lukte het niet meer om op een fijne manier met elkaar te praten. We praatten namelijk of helemaal niet, óf we maakten ruzie.

We houden wel van elkaar, maar op de een of andere manier lukte het niet om dit te doorbreken.
We hebben allebei een drukke baan en als we samen thuis zijn zijn we allebei moe.

Na een bezoek aan een relatietherapeut zijn we dit wel samen onder de loep gaan nemen. Op advies zijn we gesprekken gaan voeren met instructies voor een open communicatie: dus niet invullen en echt luisteren naar elkaar.

Dat heeft een mooie verandering op gang gebracht. Daarnaast zijn we ook samen meer activiteiten gaan ondernemen. Langzaam zijn we zo weer op weg naar een fijne relatie! :-)


Anoniem

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 14 - Moeite in contact met ex

Wij zijn nu 3 jaar uit elkaar. Nog steeds vind ik het heel moeilijk te accepteren. We hebben samen nog goed contact en ik vraag me steeds af of het nog goed kan komen.

Mijn ex vindt het wel goed zo en we komen niet meer tot een dieper gesprek. Ik denk dat ik toch eens een hulpverlener ga raadplegen. Een vriendin zegt dit ook, het lijkt of mijn ex het onderwerp mijdt en van zijn vrijheid geniet.


Anoniem

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 15 - Ligt het aan mij?

9 jaar geleden heb ik mijn vriend leren kennen na een lange tijd heel bewust alleen te zijn geweest ivm opvoeding van mijn zoon, ik had er na een moeizame relatie ook ff geen zin meer in maar dat terzijde..
Met zijn huwelijk zat het niet goed en hij is dan ook gaan scheiden zodat we bij elkaar konden zijn.
Straalverliefd waren we en niet bij elkaar weg te slaan.

Zijn ex liet uit boosheid voor zijn vreemdgaan niet toe dat ik ook maar één voet tussen de deur kreeg en een normaal contact op kon bouwen met de twee zonen die toen 4 en 8 jaar oud waren.

Uit angst het contact te verliezen met zijn kinderen gaf hij zijn ex overal haar zin in want ze had al een paar keer laten zien dat hij ervan zou lusten als hij niet deed wat ze zei.
Enigzins begrijpelijk maar het is zachtjes aan helemaal doorgeslagen.

De kinderen moesten me niet want daar deed de moeder erg haar best voor en mijn vriend liet haar begaan en heeft nooit met de vuist op tafel geslagen en het voor me opgenomen waardoor ik overal buiten ben komen te staan.

Opeens had ik een relatie met iemand die om de week de kinderen had en het hele weekend met hun bij zijn ouders zat en nog steeds..
Vakantie hebben we nog nooit samen gehad.
Als ik er iets over zei dan kreeg ik geen contact meer en werd ik genegeerd.

Mijn vriend is een moeilijke prater en ik probeer daar rekening mee te houden maar heb ook mijn eigen behoeften.

Wij wonen al geruime tijd in onze eigen woningen want hij liet me te pas en te onpas zitten en ik trok dat niet meer, het liegen was voor hem iets normaals leek het wel.
Met oudejaarsavond zaten mijn zoon en ik weer alleen en ik voelde me zo eenzaam.
Heb toen ook een bericht gestuurd naar mijn vriend dat ik niet wist hoe lang ik dit kon vol houden en dat ik geen toekomst zie hierin.

Hij zat op dat bij zijn ouders met de kinderen en het kwam waarschijnlijk weer niet uit en ik werd wederom genegeerd.
Wanneer is het mijn tijd, wanneer hoor ik er in zijn ogen bij en hoef ik niet meer opzij te schuiven voor de kinderen.

Uiteindelijk heeft hij me via een app laten weren dat het beter is dat we stoppen omdat we elkaar alleen maar pijn doen en ik weet dat dat ook zo is.
Hij wil nu de relatie omgooien naar een vriendschap.
Hij wil de moeilijke dingen er niet bij maar is dat nu echt een goede basis voor een vrienschap en hoe kan je die knop in godsnaam zomaar omzetten.

Maar zelfs nu we uit elkaar zijn en soms met elkaar praten en het hem niet aanstaat wat ik zeg zet hij me weer in de negeerstand.

Ik ben door de jaren heen onzeker geworden en heb het gevoel dat er een spelletje met mijn hoofd wordt gespeeld.

Ligt het dan echt allemaal aan mij?

Hilda

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hallo Hilda, het ligt niet aan jouw maar aan hem. Als hij zo lange tijd deze houding al aanneemt zal hij hier niet mee stoppen. Je hebt dit lang geaccepteerd en met een vriendschappelijke relatie geef je hem hier nog meer ruimte in. Een goede vriend heeft een luisterend oor en loopt niet te pas en onpas weg wanneer het niet uitkomt. Jij maar ook je zoontje verdienen veel beter en hij is in mijn ogen jullie niet waard. Dit geeft onzekerheid want je gaat de fout het eerst bij jezelf zoeken, ik ken dit. Maar nu ligt het niet bij jou maar bij hem. Laat hem gaan en hou het probleem waar het hoort. Bij hem. Sterkte.

B

Jouw reactie:



Verhaal 16 - Ik krijg weinig aandacht van mijn vriend

Zelf ben ik een heel open spontane en drukke vrouw die graag aandacht wil, ook in mijn relatie. Mijn vriend is echter nogal in zichzelf en gaat graag zijn eigen gang. Hij geeft mij nooit een compliment en ik krijg weinig aandacht van hem.

Ik heb het al heel vaak gezegd, maar hij doet er niets aan. Het maakt me verdrietig en boos. Het geeft veel ruzies. We zijn in relatie therapie gegaan waar deze onderwerpen aan bod komen. Ik hoop dat dit iets verandert.


Irma

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 17 - Wil je geluk of gelijk hebben?

Soms is er verwarring over wat we samen in een relatie graag zouden zien. Streven we naar passie, delen in liefde en verdriet, elkaar aanvullen, helpen en ondersteunen maar zeer zeker ook, elkaar versterken en prikkelen.

De manier waarop is altijd een uitdaging. Vooral door gelijk te hebben door assertief te zijn of juist niets te doen, niets te zeggen. Van het een naar het ander om gek van te worden. Erg lastig. Waar doe ik goed aan?


Anoniem

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Soms doe je zoals je altijd gewend bent om te doen in situaties. Alleen er zijn momenten waarop dit niet (meer) werkt. Zo kan je doorslaan in het assertief zijn en altijd je gelijk wil halen. Of juist je eigen terugtrekken en helemaal niets zeggen, dagen zwijgen. van de ene uiterste in de andere schieten.

Door samen te zien, te doen en te voelen wat t er nu eigenlijk gebeurd in deze situatie kan je deze anders gaan 'zien' , 'lezen, 'voelen' en anders benaderen. En is het helemaal niet nodig om altijd 'gelijk' te hebben. Er ontstaat ruimte voor meer.....


Leonie

Jouw reactie:



Verhaal 18 - Ik ben het zat, maar wil hem niet kwijt

Weet niet eens hoe ik moet beginnen. Mijn vriend en ik zijn 7 jaar bij elkaar. (Lat relatie). Maar me vriend liegt gewoon heel veel en komt afspraken niet na.. ook heb ik al maanden het idee dat ik niet belangrijk voor hem ben.. en dat gaat steeds vaker opspelen. Op 1 of andere manier kan ik de gebeurtenissen niet meer loslaten / vergeten. En bij elk dingetje ben ik al op me hoede voor wat er nu weer voor leugen gaat komen. Anders gezegd ik zoek ondertussen overal wat achter.
Ik merk dat het me steeds meer gaat irriteren maar een punt erachter zetten lukt me niet.. als er een afspraak niet nagekomen is en ik wordt boos, lijkt het wel of ik tegen een muur praat. Ik krijg weinig response van hem of hij zegt ben je klaar je praat al 15 min of hij zegt ik zie het niet zo.. En dan gaan we maar boodschappen doen en wordt er gedaan alsof er niks aan de hand is.. maar voor mijn gevoel lost het niks op. Er wordt niks mee gedaan alsof wat ik zeg er niet toe doet.
Ik heb het gevoel dat alles en iedereen belangrijker is dan mij.
Voorbeeld: ik krijg een sms van hem dat hij gaat douchen en mij om half 9 belt.. vervolgens om half 9 belt zijn moeder met de mededeling dat hij op schiphol staat en naae turkije gaat voor 3 dgn voor een cosmetische ingreep.. ik weet van niks??. Zijn ma weet al 2 wkn dat hij daarheen gaat zijn werk weet het. Maar ik niet?. Dan na 1 week ruzie goed ruzie zou hij zich van zijn betere kant laten zien. Hij was bang dat ik boos werd vandaar dat hij het niet vertelde, ik gezegd ik wordt juist boos omdat je het mij niet vertelt daar maak je het alleen maar erger mee.
Half jaar later overlijdt mijn vader meneer wil niet naar de condoleance komen want hij moet eerst gewoon werken en het is zijn ding niet.. ik heb lopen huilen schreeuwen waarom hij mij niet wilt steunen op zon dag. Hij kent me vader tenslotte ook goed. Maar nope zijn ding niet hij is er toch met de begrafenis. Uiteindelijk me zus aan te pas moeten komen en toen snapte hij pas dat het misschien wel belangrijk was om er te zijn. ( waarom niet van mij aannemen, maar wel van een ander).
Vervolgens 1 week na de begravenis gaat meneer weer een cosmetische behandeling laten doen dit keer in nederland en ja natuurlijk hoor ik dat nu 1 dag van tevoren. Iedereen wist het weer behalve ik.
Ik gevraagd heb je niet geleerd van de vorige keer ja hij was weer bang dat ik boos werd. Pffffff.
Als ik geopereerd wordt is het ik moet werken. Ik kom eind van de week wel een keer langs bij je. Puntje bij paaltje heeft hij me uit het ziekenhuis opgehaald thuisgebracht en bleef hij slapen om de volgende dag weer te werken. De rest van de week niet meer gezien. Zelfs een simpele sms met hoe gaat het was teveel moeite. Want hij had het druk.
En nu ook weer in februari onze vakantie afgestemt op elkaar. En wat gebeurd laatste werkdag voor de vakantie krijg ik de mededeling dat hij toch nog 3 dgn moet werken.. de derde dag krijg ik te horen dat hij toch nog 1 dag langer moest werken. Dus mijn 1e week vakantie zat erop. Lekkere afspraken zo..
Voor het boeken van de vakantie last minute belde ik hem op, op zijn werk.. mag ik hem niet bellen en storen komt er een collega binnen gooit hij zo de hoorn erop? Kan je niet gewoon beleefd zeggen sorry komt ff een collega binnen ik bel je zo ff terug?
Borrel op zijn werk. Wat ik ook weer uiteraard halve dag van tevoren weet. Stuurt hij mij een sms ik rij zo weg bel je zo ( meestal rond half 9) ik 45 min gewacht geen belletje.. bel ik hem wordt er niet opgenomen. Ik nog een paar x gebeld en gesmst geen gehoor. Om 23.15 kreeg ik hem aan de telefoon. Kan je niet beleefd opnemen of iets smsen. Nope ik stoor uiteraard weer..
Maar andersom op zijn vrije dag staan we om 5 uur voor een restaurant om te gaan eten belt zijn bazin, dan neemt hij wel op en moesten we gewoon 20 min wachten voor de balie dat hij een keer terug kwam van zijn telefoongesprek.. gelukkig mag zij wel storen in prive tijd.

Ik ben het gewoon zat dat ik nergens van op aan kan bij hem. Nooit ergens van op de hoogte wordt gesteld. Bij iedereen alles kan en ja is en ik altijd maar nee hoor.. hij snapt mijn frustraties niet en mijn vertrouwen ver te zoeken is in hem..
De ene dag snapt hij het en uur later is al " ach ja".. lijkt wel of hij altijd poep aan mij heeft..
Ik wil hem niet kwijt maar wil hem is aan het verstand krijgen dat dit zo niet langer kan en dat hij ook is water bij de wijn mag doen..
Wie heeft aub tips hoe ik het hem nou is duidelijk maak


Emmy

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 19

Ik heb een relatie met een man en ik erger mij enorm aan het feit dat hij vaak bevestiging vraagt en ook vaak 'invult' voor mij. Het is pril, ik denk zo'n 2 maanden nu en ik vind hem echt heel leuk.
Ik deel dit hier, omdat ik graag zou weten waarom ik net die 2 zaken zo irritant vindt.
Iemand inzichten hierover?

Sandra

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Voeg zelf een verhaal toe


Wil je ook je hart luchten?


+ Mijn verhaal delen




© Relatietherapeuten.net - relatietherapie en huwelijkstherapie
| Disclaimer | Privacyverklaring | Reviews | Login |