Intimiteitsproblemen

Intimiteit is veel meer dan alleen seks. Vaak ontbreekt het ook aan intimiteit, waardoor de behoefte aan seks bij een vrouw naar een dieptepunt gaat.

Intimiteit in haar puurste vorm is de vrouw het volledige gevoel van veiligheid te geven. Dit geldt andersom ook, de vrouw die de man het gevoel van veiligheid geeft (de macho man, het haantje, de winnaar hoeft er niet te zijn in deze veilige wereld voor jullie 2). Voor jou geldt dat jouw vrouw zich 100% zichzelf kan zijn bij jou. Haar diepste wensen, angsten en schaamtes met jou delen zonder enige vorm van angst of eenzaamheid. Hoe meer een man in staat is dit te kunnen, des te beter is ook hun seksleven.

Ik herken heel heel veel in je verhaal. Alleen zit ik al een kleine 30 jaar in een vergelijkbare situatie. Waarbij er jaren bij waren dat we de 3/4 keer niet eens haalden. Er is een Youtubevideo van Michelle Davis over het ''sexless marriage''. Waarin therapeut Davis uitlegt wat een situatie van permanente sexuele afwijzing met een man doet. Ik heb met mijn vrouw samen naar die video gekeken. Voor mij heeft het niet geholpen. Misschien voor jou wel. Sterkte.

Ook hier hetzelfde, relatie 12jaar en ze heeft weinig zin meer de laatste 6 jaar. Om te helpen doe ik t complete huishouden er ook maar bij in de hoop ze wat energie over heeft. 1 van de excuses dus , moe , geen energie.
Ook is t vaak van nu? Maar t is geen avond!
Een van de weinige momenten dat we prive hebben zeg maar.
Geen zin, hoofdpijn ,buikpijn zijn natuurlijk de standaard antwoorden.
Ook krijg ik het nog wel eens naar me kop gegooit van je denkt alleen maar daaraan. En wat wil je nou? We hebben net ruzie gehad! ( omdat ik dus om een knuffel en of passie vraag)
En ja ik maak t gezellig en romantisch , kaarsjes enzo
Alles lijkt nu wel teveel wat ik ook probeer.
Voel me alleen , het is net of ik met mijn zus leef.
Nu is t punt ook gekomen dat ik eraan zit te denken om hiermee te stoppen.
Ik heb jaren lang gevraagd en gesmeekt maar altijd wel een excuus terug.
Wat heeft t dan nog voor nut denk ik dan?
En buiten de deur wat zoeken vind ik niet eerlijk tenover de ander , dus doe dat ook niet.
Maar ik heb toch ook gevoel en verlangens.

Lieve merken, ik zat ook in de zelfde dillema maar dan aan de andere kant. Ik was blij dat t uit mijn strot kwam. Mijn vrouw was ook shock terwijl wij een vrij open relatie hadden.
Maar goed, ik kon open zijn daardoor en zij ook. Maar er is niks veranderd qua sex. Niemand bijgekomen en Niemand weggaan

Hi,

Zit in zelfde situatie. Mijn man blijkt biseksueel te zijn. Ik vind dit ook heel heftig. Niet dat hij het is maar wel dat hij behoefte heeft om te experimenteren.

Hier ook een partner die bi zegt te zijn en graag wilt ervaren hoe het is met een man. Het feit dat hij bi is kan ik prima handelen, maar hij heeft nooit iets met een man gedaan.
Relationeel wilt hij alleen bij mij zijn zegt hij, maar ik weet niet of ik hem die ruimte kan geven om alleen op ontdekkingstocht te gaan daarin. Vind dit echt lastig, want ik wil mijzelf niet wegcijferen in onze relatie en heb zelf geen behoefte om met anderen bezig te zijn.

Ik herken het gevoel dat je wereld instort, het gaat om bedrog en liegen… en het feit dat je als partner geen keus hebt gehad om dit wel of niet te accepteren, veel eerder in de relatie. En ook dat er maar 2 keuzes zijn: accepteren (over je grens?) of uitelkaar (dat doet pijn voor beiden).

Mijn man heeft onlangs verteld dat hij al 15 jaar buiten de deur anonieme seksuele contacten opzoekt, man en vrouw, vooral mannen want makkelijk te vinden. Ook stuurt hij naakt foto’s aan een vriendin al jaren. In die 15 jaar ging hij naar naaktstranden en seksbioscopen en gay sauna’s. Ik wist van niks! Allemaal overdag. Ik heb begrip voor zijn seksuele gevoelens, maar iemand bedriegen waarvan je zegt dat je van d’r houdt, vind ik ongelooflijk. Ik ken eigenlijk m’n eigen man niet, dat voelt utopisch vreemd. Hij heeft misbruik gemaakt van de vrijheid en het vertrouwen dat ik hem gaf. Hij wist dat ie bi was toen we trouwde, 25 jaar geleden. Alleen ik niet. Op de vraag waarom heb je het niet eerder verteld, zei hij dat hij bang was dat dan ons huwelijk zou eindigen. Tja…lekker egoïstisch. Ik heb het er erg zwaar mee.

Het gaat voor mij om respect naar elkaar toe.

Ik ben naar een psycholoog verwezen en dat heeft erg geholpen. We hebben ook afstand genomen van elkaar, letterlijk woonde hij ergens anders. En ik heb met een paar goede vriendinnen gepraat. Nu weet ik wat ik wil. Scheiden.

Het gaat voor mij om respect naar elkaar toe, Helen naar jou dus ook. Jij komt er achter, hij vertelt het blijkbaar niet aan je, of hij bespreekt de terugkomst van zijn behoefte om mannen te zien (online) niet eerst met jou. Welke afspraken zijn daar destijds over gemaakt? En nu… wat wil jij? Wat doet dit met jou?

Ik ben naar een psycholoog verwezen en dat heeft erg geholpen. We hebben ook afstand genomen van elkaar, letterlijk woonde hij ergens anders. En ik heb met een paar goede vriendinnen gepraat. Nu weet ik wat ik wil. Scheiden.

Ik merk nu wanneer mijn ex de waarheid verdraait en niet eerlijk is. Destijds zag ik dat niet. Wilde ik het niet zien?
En ik vertrouw mijn ex voor geen meter meer. Dat is het resultaat van zijn eigen gedrag. Dat is geen basis voor een relatie, voor mij. Los van zijn intimiteit met mannen, wat voor mij ook een no go is.

Denk aan jezelf.

Sterkte.

Mijn vriend en ik zijn eind twintig en hebben bijna vier jaar een relatie. Ik denk dat we in die tijd maximaal 10 keer seks hebben gehad. Hij zegt een soort blokkade te hebben; hij vindt het niet getuigen van respect om met mij seks te hebben en het lijkt alsof hij mij hierin vergelijkt met de heilige Maagd Maria. Ik kan deze blokkade heel moeilijk begrijpen en ik voel mij niet geliefd en gewenst door het gebrek aan intimiteit. Verder is de relatie wel heel goed en passen we echt goed bij elkaar, maar ik twijfel inmiddels of ik de rest van mijn leven zonder deze intimiteit wil.. Ik herken mij in jouw verhaal, omdat ook mijn interesse naar andere mannen is gegroeid terwijl ik dit niet wil. Ik wil er nu dan ook echt aan gaan werken met mijn vriend en ik overweeg relatietherapie.

Ik ben 21 jaar samen met mijn man. Voordat we een relatie kregen was ik erg actief op sexgebied. Ik merkte toen we net verkering hadden dat het innitiatief altijd van mij moest komen. Hij heeft ooit wel gezegd dat ik hem steeds voor was maar als ik dan een paar dagen niets deed om hem een kans te geven gebeurde er ook niets. De sex was vooral liefdevol.

We hadden toen gemiddeld 2x per week sex. Voor mij veel te weinig en vrij soft, en ik heb echt getwijfeld in die tijd of ik dit wel door moest zetten. Toch besloten om voor hem te gaan omdat ik echt van hem hield. Mezelf wijs gemaakt dat ik dit wel aan zou kunnen, twee keer per week liefdevolle sex. In de jaren die daarop volgden vaak verdrietig geweest. Ik voelde me afgewezen en niet gewild. Toch kregen we twee kinderen. Na de bevallingen had ik zelf ook minder zin. Dat moet ik toegeven. Ik heb hem gevraagd zich te laten steriliseren omdat ik dan geen rem hoef te voelen. Ook dit wilde hij niet. Ik denk dat hij het als excuus gebruikt om nog minder te 'hoeven'

Nu jaren later, kinderen zijn pubers. Is sex en intimiteit weg. Ik hunker er naar maar door de vele afwijzingen kan en durf ik het hem niet meer te vragen en geven. Ik ben veel te bang weer afgewezen te worden.

Het doet heel veel pijn. Want ik hou wel van hem en hij is een geweldige vader. Praten heb ik geprobeerd. Dat kan hij niet. Hij blokkeert zodra het over gevoelens gaat.

Ik ben ook verliefd geweest op een ander. De sexuele aantrekkingskracht was zeker wederzijds. Hij wilde 'afspreken' maar hier heb ik niets mee gedaan uit respect voor mijn man.

Mijn advies aan jonge mensen die in een relatie stappen waarbij de sex ver te zoeken is. Of in jouw ogen veel te weinig, zoek verder voor het te laat is. Hoe langer je in een relatie zit, hoe lastiger is om eruit te stappen. Helemaal als er kinderen in het spel zijn.

Een jaar na mijn eerdere schrijven ben ik gescheiden... Heel verdrietig maar wat een goede keuze.
Ik heb nu iemand gevonden die mij ziet staan. Iemand die mij wil. En we hebben fantastische sex en er is intimiteit.... Ik werd verdrietig van alle verhalen die ik hier las en had ook veel verdriet als ik mijn eigen verhaal terug las.
Ik zou willen dat ik deze keuze veel eerder had gemaakt.

Wat een lastig probleem! Ik vind het heel erg knap dat jullie hulp hebben gezocht. Daar staan jullie dus wel voor open.
Wat voor julie werkt, zul je zelf moeten ondervinden.
Om ongewild seksloos door het leven te gaan, vind ik ook een no-go. Jouw verlangens en behoeften mogen er ook zijn. En tja, op een gegeven moment ben je wel klaar met kreten als "zoeken naar andere vormen van intimiteit".
Wij hebben de relatie opengebroken en uiteindelijk vond ik een hele lieve minnaar waarmee ik de stap waagde. Dat pakt tot nu toe heel goed uit.
Ik ga niet nog 40 jaar zitten hopen op een wonder en uit elkaar ga je als de liefde voorbij is. Niet omdat de ander het niet meer kan.
Maakt het zeker niet makkelijker maar hij heeft thuis wel een veel leukere vrouw. Uiteraard kan het enkel werken met goede afspraken en communicatie in de relatie.
Veel succes met jullie reis.

Wauw, beautiful! Wat fijn om te horen van een man die graag meer wil geven dan een vrouw kan ontvangen. Ik denk dat je in heeeeel kleine stapjes moet gaan. Niet in bed beginnen, maar tijdens de dag. Kijken waar ze van geniet en haar stimuleren daarvoor te gaan. Maarrrrr het is heel tricky. De psyche van de vrouw is erg gevoelig. Ze kan niet genieten als ze het gevoel krijgt dat het moet omdat jij het haar zo gunt. Snap je? Is heel gevoelig onderwerp. Dan kun je je vrouw alleen maar in gedachte al het beste van de wereld gunnen en toekijken hoe ze zichzelf remt. Als je daar ook in kan ontspannen, dan kan zij zich heel langzaamaan misschien ook gaan ontspannen.

Ahaha, zo herkenbaar!
Mijn man die me wilt doen genieten, en zich uitslooft om lente doen genieten. Me een op een hoogte punt wilt brengen…. Hij doet zo hard zijn best…. En daar wringt het schoentje!

Hij slooft zich danig uit, betrekt het op zichzelf dat hij mij niet kan laten komen, doet nog herder zijn best…. Is nog meer teleurgesteld en Bam, nu krijg ik het gevoel dat ik wel moet klaarkomen om hem te plezieren.
Alle alarmbellen gaan af!!! Ik MOET klaarkomen niet omdat ik dat wil of kan, HIJ wilt het!!! Ik MOET presteren om HEM een goed gevoel te geven…. Ja hallo, hier gaat het ‘laten gaan’

Best dat je het loslaat, zij voelt druk en zit op haar rem. Laat los, verken elkaar, vertrouw dat ze geniet en zeg vooral niet dat je haar meer genot gunt en please sloof je niet uit!
Laat het organisch groeien, laat haar vrij…

Heeft bij ons lang geduurd, tot ik zei: please go with the flow, wees blij als ik klaarkom en ook als ik niet klaarkom. Je gunnen en uitsloven voelt als druk waardoor het niet lukt.
Weet je wat, na paar maanden, ja maanden lukt het wel en nu is het altijd prijs

Loslaten

Ik heb geen last van vaginisme maar wel met veel remmen en onzekerheden. Na jaren het geprobeerd zelf op te lossen, heb ik toch besloten een professional te benaderen. Ze helpt mij echt... Ik kan het alleen maar aanbevelen. Ja het is even gek om zo intiem met een onbekende te praten maar dat gevoel verdwijnt snel. Omdat de seksuoloog ook normaal doet, en je serieus neemt en meepraat/herhaalt wat ze van jou begrijpt. Zo voel je je echt begrepen. Is mijn ervaring ieder geval. Sterkte, je kunt hieruit komen hoor