Een trigger is een moment. Overleven is een toestand.
Een trigger is iets wat gebeurt op een moment. Je partner zegt iets, doet iets, kijkt op een bepaalde manier, en in jou schiet er iets aan. Iets ouds. Iets pijnlijks. Een wond uit vroeger die wordt aangeraakt. Dat is normaal. Dat hoort bij intieme relaties — sterker nog, dat is precies waarom relaties zo'n krachtige plek zijn voor groei. Je partner is een spiegel. Hij of zij raakt aan wat in jou nog heling nodig heeft.
Maar overleven is iets anders. Overleven is geen moment. Overleven is een toestand waar je zenuwstelsel in zit. Je staat de hele tijd op scherp. Je bent waakzaam, ook als er niks gebeurt. Je leest de stemming in huis voordat je de woonkamer in loopt. Je voelt aan zijn ademhaling of het een goede of een slechte avond gaat worden. Je past je aan voordat hij iets heeft gezegd. Je houdt rekening met dingen die nog niet zijn gebeurd.
Dat is geen trigger meer. Dat is alarmstand. En een lichaam dat continu in alarmstand staat, raakt een keer uitgeblust.
Het verschil is dit: een trigger gaat over jou; over iets in jou wat geheeld wil worden. Een continue overlevingsstand gaat over de situatie; over een omgeving waarin je systeem geen rust meer vindt. Het eerste kun je zelf mee werken. Het tweede is een rode vlag.
Een trigger is iets wat gebeurt op een moment. Je partner zegt iets, doet iets, kijkt op een bepaalde manier, en in jou schiet er iets aan. Iets ouds. Iets pijnlijks. Een wond uit vroeger die wordt aangeraakt. Dat is normaal. Dat hoort bij intieme relaties — sterker nog, dat is precies waarom relaties zo'n krachtige plek zijn voor groei. Je partner is een spiegel. Hij of zij raakt aan wat in jou nog heling nodig heeft.
Maar overleven is iets anders. Overleven is geen moment. Overleven is een toestand waar je zenuwstelsel in zit. Je staat de hele tijd op scherp. Je bent waakzaam, ook als er niks gebeurt. Je leest de stemming in huis voordat je de woonkamer in loopt. Je voelt aan zijn ademhaling of het een goede of een slechte avond gaat worden. Je past je aan voordat hij iets heeft gezegd. Je houdt rekening met dingen die nog niet zijn gebeurd.
Dat is geen trigger meer. Dat is alarmstand. En een lichaam dat continu in alarmstand staat, raakt een keer uitgeblust.
Het verschil is dit: een trigger gaat over jou; over iets in jou wat geheeld wil worden. Een continue overlevingsstand gaat over de situatie; over een omgeving waarin je systeem geen rust meer vindt. Het eerste kun je zelf mee werken. Het tweede is een rode vlag.
