Moet je partner álles voor je zijn?
We verwachten vaak (onbewust) dat onze partner alles invult:
De beste vriend(in)
De ideale gesprekspartner
De perfecte steun en toeverlaat
De sparringpartner voor álle onderwerpen
Maar is dat wel realistisch? Of mag je sommige dingen ook bij anderen halen? Een vriend(in) voor diepe spirituele gesprekken, een collega voor werkgerelateerde frustraties, een familielid voor museumbezoekjes?
Misschien is het ook een stukje loslaten van verwachtingen. Accepteren dat je partner niet alles hoeft te zijn.
Wat denk jij? Moet je partner alles voor je zijn, of is het oké om bepaalde behoeften bij anderen te vinden? Wat vind jij belangrijk in een relatie?
We verwachten vaak (onbewust) dat onze partner alles invult:
De beste vriend(in)
De ideale gesprekspartner
De perfecte steun en toeverlaat
De sparringpartner voor álle onderwerpen
Maar is dat wel realistisch? Of mag je sommige dingen ook bij anderen halen? Een vriend(in) voor diepe spirituele gesprekken, een collega voor werkgerelateerde frustraties, een familielid voor museumbezoekjes?
Misschien is het ook een stukje loslaten van verwachtingen. Accepteren dat je partner niet alles hoeft te zijn.
Wat denk jij? Moet je partner alles voor je zijn, of is het oké om bepaalde behoeften bij anderen te vinden? Wat vind jij belangrijk in een relatie?
