Ken jij ook dat ontzettend demotiverende gevoel van hulpeloosheid als het jou en je partner weer niet lukt om een goed gesprek te voeren? Vooral wanneer het om gevoelige punten tussen jullie gaat?
Je ervaart dan waarschijnlijk het verwijt dat je het steeds weer fout doet in de ogen van je partner.
Ik zie dat bij veel koppels gebeuren. Iedere mislukte poging om erover te praten zorgt voor nog meer 'foutgevoel' en emotionele verwijdering. En al gauw ontwikkelt zich een soort faalangst, waardoor je nieuwe gesprekspogingen uit de weg gaat en geen stap verder komt in je relatie.
Het heeft toch geen zin en leidt nergens toe, denk je dan vast.
Het vervelende is dat faalervaringen de boel vertekenen. Falen demoraliseert en laat jouw brein dingen denken die niet waar zijn:
Mislukkende herstelgesprekken maken dat jouw doelen meer onhaalbaar lijken dan ze in werkelijkheid zijn.
Je schat zelfs je eigen kunnen lager in dan dit in werkelijkheid is.
Alles in je hoofd lijkt erop gericht om jou het idee te geven dat een nieuwe poging wagen een heel slecht idee is.
Je denkt al snel: ‘zie je wel, het lukt toch niet’ of ‘zie je wel, ik kan het toch nooit goed doen’.
Het gevolg?
Om het pijnlijke gevoel van hulpeloosheid te vermijden, ga je nieuwe pogingen om tot elkaar te komen vermijden! Waardoor je inderdaad geen stap verder komt met elkaar.
Je angst is nu tweeledig:
Je bent bang voor de uitkomst van jullie relatie
En je bent bang voor het falen en mislukken zelf
"Dé manier om beter te falen -want leuk wordt het nooit- is om je niet te fixeren op het resultaat, maar op het proces", aldus Daphne van Paassen in de Opzij.
Het proces om samen stap voor stap op een lichte manier aan je relatie te werken is daarom veel belangrijker voor jullie LIEFDE dan de uitkomst van dat proces.
Je ervaart dan waarschijnlijk het verwijt dat je het steeds weer fout doet in de ogen van je partner.
Ik zie dat bij veel koppels gebeuren. Iedere mislukte poging om erover te praten zorgt voor nog meer 'foutgevoel' en emotionele verwijdering. En al gauw ontwikkelt zich een soort faalangst, waardoor je nieuwe gesprekspogingen uit de weg gaat en geen stap verder komt in je relatie.
Het heeft toch geen zin en leidt nergens toe, denk je dan vast.
Het vervelende is dat faalervaringen de boel vertekenen. Falen demoraliseert en laat jouw brein dingen denken die niet waar zijn:
Mislukkende herstelgesprekken maken dat jouw doelen meer onhaalbaar lijken dan ze in werkelijkheid zijn.
Je schat zelfs je eigen kunnen lager in dan dit in werkelijkheid is.
Alles in je hoofd lijkt erop gericht om jou het idee te geven dat een nieuwe poging wagen een heel slecht idee is.
Je denkt al snel: ‘zie je wel, het lukt toch niet’ of ‘zie je wel, ik kan het toch nooit goed doen’.
Het gevolg?
Om het pijnlijke gevoel van hulpeloosheid te vermijden, ga je nieuwe pogingen om tot elkaar te komen vermijden! Waardoor je inderdaad geen stap verder komt met elkaar.
Je angst is nu tweeledig:
Je bent bang voor de uitkomst van jullie relatie
En je bent bang voor het falen en mislukken zelf
"Dé manier om beter te falen -want leuk wordt het nooit- is om je niet te fixeren op het resultaat, maar op het proces", aldus Daphne van Paassen in de Opzij.
Het proces om samen stap voor stap op een lichte manier aan je relatie te werken is daarom veel belangrijker voor jullie LIEFDE dan de uitkomst van dat proces.
