Tips bij zelfliefde

Vaak zijn we best wel lief voor onze omgeving: we willen graag dat onze kinderen, ouders, partner en vrienden zich GOED en fijn voelen.

Misschien vergeten we echter onszelf daarin mee te nemen?

Hoe zou het zijn om jezelf te includeren? En echt net zo lief voor jezelf te zijn, als je voor de rest bent..

Zeg het maar eens hardop: "Ik hou van jou en ik zorg net zo goed voor jou als voor mijn omgeving".

Zelfliefde heeft denk ik te maken met tijd voor jezelf om rust te pakken

Kijk tip: "Headspace guide to meditation"

Oefeningen van ongeveer 15 minuten, thema's die behandeld worden zijn: loslaten, omgaan met stress, omgaan met pijn en omgaan met boosheid.

Veel mensen lopen vast omdat ze zichzelf te lang, te vaak en te veel wegcijferen. Omwille van de relatie, omwille van de kinderen, omwille van noem maar op. Maar om goed in je relatie te kunnen functioneren - dat betekent dat je zelf tevreden bent, bij tijd en wijle gelukkig en tegelijkertijd ook er kunt zijn voor je partner - is het belangrijk dat je ook goed voor je zelf blijft zorgen. Wie zichzelf verwaarloost kan eigenlijk ook niet op een gezonde manier voor een ander zorgen. De levenskunst is dus om je zelf ook zo belangrijk te vinden dat je goed voor je zelf zorg, Dat is een gezonde en noodzakelijke manier van zelfliefde.

Zelfs een goede relatie neemt niet alle eenzaamheid weg.
Uit de psychologie is bekend dat saamhorigheid belangrijk is voor goede relaties. Dat is het wij-gevoel, het gevoel van verbondenheid. Die saamhorigheid neemt veel eenzaamheid weg, je deelt je zorgen, je doet leuke dingen samen, je neemt belangrijke beslissingen samen.

Echter er is een vorm van eenzaamheid die ook in een goede relatie niet door de ander weggenomen kan worden. Dat is de existentiële eenzaamheid, de eenzaamheid die hoort bij het menselijk bestaan.
Het gevoel: uiteindelijk ben je toch alleen. We voelen dit vaak in heftige levensbedreigende situaties, maar ook soms in liefdevolle partner relaties. Hoe solidair je ook wilt zijn, gevoelens over bestaan, leven en dood zijn individueel en persoonlijk en nooit helemaal te begrijpen door de ander.

Uiteindelijk moet je toch zelf het leven de moeite waard maken. Zelf betekenis geven vanuit jouw keuzes en gedrag. Wie accepteert dat liefde niet het medicijn is tegen existentiële eenzaamheid, kan een veel gezonder partnerschap ervaren en voluit genieten van de saamhorigheid die relatie wel kan bieden.

tracht een week lang jouw partner precies zo te behandelen zoals jij zelf behandeld wilt worden.
dus:
luister
vraag door
luister weer
geef haar/hem wat hij vraagt, als dat mogelijk is

Ik ben benieuwd hoe het jullie dat ervaren!

Voel je je eenzaam? Heb je misschien een muur om je heen gebouwd? Bouw een brug. Bouw een brug en toon belangstelling in de ander. Je zult versteld staan wat het je brengt; vriendschap en liefde. Je zult merken dat je je minder eenzaam voelt.

In een relatie zijn mensen snel geneigd zich veel te richten op de partner en die zijn behoeftes. Daardoor gebeurt het regelmatig dat je jezelf wegcijfert. Zeker als er ook nog kinderen zijn, kom je zelf vaak pas op de laatste plek. Om meer voor jezelf te kiezen voelt vaak egoïstisch en levert een schuldgevoel op. Wat je moet beseffen is dat iedereen zijn behoeftes heeft en je niet alleen die van anderen kunt vervullen en er niets voor jezelf overblijft. Jij bent degene die jou gelukkig kan maken, dit is niet aan een ander. Door ook af en toe voor jezelf te kiezen en dingen te doen die jij graag wil, kun je zelfs een betere partner en moeder/vader zijn omdat je beter in je vel zit en energie hebt kunnen halen uit de dingen die jij fijn vindt. Iedereen moet zijn batterij regelmatig opladen om optimaal te kunnen blijven functioneren. Zoek dus uit waar jij energie uithaalt en kunt opladen voordat de batterij volledig leeg is en je niets meer kunt doen en dus ook niet prettig bent voor je omgeving!

LAAT JIJ JE LEIDEN?
Er zijn van die momenten dat je aanvoelt dat er iets niet klopt. Je lijf geeft je signalen en twijfel slaat toe.

Ik luister dan altijd naar mijn intuïtie, zowel in mijn privéleven als in de praktijk bij mijn cliënten. Juist hier ontstaan de beste inzichten of juist de confrontatie met de harde werkelijkheid. Het brengt je hoe dan ook dichter bij jezelf en de realiteit waarin je leeft. Als het over zelfliefde gaat, is dit van groot belang. Luister naar wat je lijf zegt!
Zeg eens eerlijk...wat doe jij?

Wanneer je je innerlijk kind bewust (weer) in je leven haalt, bijvoorbeeld door middel van een visualisatie of geleide fantasie kun je elkaar en dus jezelf liefde geven. Een innerlijk kind hoef je alleen maar te vragen en hij of zij is er.
Je kan samen ook verdriet delen of vreugde. Nooit meer alleen : )

Veel vrouwen zijn geneigd voor anderen te zorgen: de kinderen, werk, vriendinnen, ouders, het huishouden, en vaak bungelen ze zelf helemaal onderaan hun 'zorg' - lijstjes.

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik word zeurderig als ik niet genoeg ruimte voor mezelf heb. Niet genoeg voor mezelf zorg.
Daarna ga ik mijn man allerlei verwijten maken: 'Jij gaat wel tennissen, enzovoort''.

Herken jij dat ook bij jezelf?

Als je merkt dat je moppert, zeurt, verwijten maakt, ga eerst eens even na of je wel genoeg tijd voor jezelf hebt, wel genoeg voor jezelf zorgt.
Vul eerst je eigen liefdestank, anders heb je dat ook niet aan je partner te geven.
Succes!