Tips bij familieproblemen

Er zijn weinig films en boeken te vinden waarin de familiebanden niet een groot onderdeel zijn van de ontwikkeling van de hoofdpersoon. Of is het misschien mijn film en boeken smaak die mij bevoordelen? Door mijn werk als contextueel psycholoog zit er dat dik in.

Ik ben gaan geloven dat meer weten over je familie, meer spreken over je familie, meer begrijpen van je familie helend werkt en je ontwikkeling ten goede komt.

Dus eigenlijk is dat mijn tip in deze. Heb je problemen met een familie? Leer dan meer over je familie. Wellicht door juist de samenhangende relaties in de familie te onderzoeken.
Heb je bijvoorbeeld wrijving met je moeder? Kijk dan eens of je meer te weten kan komen over je vader, je opa en oma, of je ooms en tantes.

Het is fijn om je gevonden informatie te delen. Wil je hier begeleiding bij? Spreek dan met (contextueel) systeemtherapeut.

Familieruzies verlagen het gevoel van veiligheid en vertrouwen. Wanneer veiligheid en vertrouwen geraakt worden, raken veel mensen diep gekwetst. Dat is moeilijk te dragen.

In antwoord op de kwetsuur verschijnen er vaak coping mechanisme. Gedrag dat je leert omgaan met die pijn. Of gedrag waarmee je deze pijn in de toekomst wil voorkomen. Hoe menselijk en begrijpelijk dat coping mechanisme ook zijn, vaak brengen ze mensen van de regen in de drup.

Breng dus jullie coping mechanisme in kaart. Ga niet op zoek naar schuld, of oorzaak en gevolg. Ga wel op zoek naar jullie cirkel. Begin met hetgeen waar jij het meeste last van hebt. Gewoon omdat je in de cirkel ergens moet beginnen, en dat zal op de voorgrond staan. Dat wordt gedrag G. Wat kwam er voor gedrag G? En daarvoor? En daarvoor? En wat komt er na gedrag G? En daarna? En daarna? Probeer de cirkel (samen met je partner of familie) sluitend te krijgen.

Gaat dit te moeizaam? Gun jezelf en je relatie dan hulp hierbij. Dat zal je veel eindeloos in de cirkel blijven rondlopen besparen. Een contextueel systeemtherapeut kan je hierin zeer goed ondersteunen.

Familieproblemen kunnen je relatie en je gezin en ook jouzelf gaan overschaduwen. De focus op je familie wordt eigenlijk te groot.

Als mantelzorg bijvoorbeeld veel van jou en je gezin gaat vergen kan dat ontwrichtend gaan werken. Belangrijk is om bij jezelf na te gaan waar je grens ligt en waar je echt verantwoordelijkheid voor wilt nemen.

Communiceer daar ook over met je partner en je familie.

Vaak hoor ik mensen zeggen; 'nu ben ik zo oud, en nog ben ik op zoek naar bevestiging van mijn familie'. Je wilt graag gezien worden door je ouders, je broers en zussen. Het gevoel hebben erbij te horen, belangrijk te zijn, ertoe te doen. Dat is een behoefte die niet verdwijnt met de jaren.

 

We zijn als gezin onlosmakelijk met elkaar verbonden en of er nu wel of geen contact is, dat voel je altijd. Weet dus dat het logisch is, ongeacht je leeftijd, dat je behoefte hebt aan erkenning van je familie.

 

Het is zinvoller om dat gevoel serieus te nemen dan het weg te duwen. Ook op latere leeftijd kun je hier stappen in zetten die je meer rust geven. Als je het gevoel hebt dat je hier alleen niet goed uitkomt, schroom dan niet om naar een therapeut te gaan.

Familie problemen spelen soms door in generaties. Het loont zich op zoek te gaan naar de oorsprong. Vanuit het contextuele gedachtengoed van I.B. Nagy worden goede resultaten geboekt. Het kan dus helend en helpend zijn een contextueel therapeut te raadplegen.

"De contextueel werker gaat met de cliënt op zoek naar nieuwe keuzemogelijkheden op de balans van geven en nemen, die passend zijn in die specifieke relatie" (citaat I.B. Nagy)

“Wie in staat is om zijn verantwoordelijkheid te vertalen in passende zorg voor de ander en tegelijkertijd in passende zorg voor zichzelf groeit als mens en verwerft vrijheid”. (Nagy)

Bovenstaand citaat van Nagy geeft de kern aan van familieproblemen. Want passende zorg betekent dus niet maar doorgaan met in tegenzin te geven.

Dan verstoor je de balans en voelt het al gauw als onrecht.
Dit geeft al heel snel een ongemakkelijk gevoel en vaak het begin van familie problemen. Geef wat je wil en kan geven, dus niet leeg geven tot je erbij neer valt.

De liefdesladder -E. van den Eerenbeemt
Dit boek gaat over de invloed van de familie waaruit jij en jouw partner komen op andere relaties. En met name hoe deze achtergrond nieuwe liefdesrelaties beïnvloedt, maar ook met (schoon)ouders, kinderen, over generaties heen. Mooi als je meer inzicht wilt in de invloed van je achtergrond en familie op je relaties. Ook als jullie beiden uit een andere culturele /nationale groep komen, helpt het als je meer zicht hebt op de onzichtbare invloed van onze achtergrond, opvoeding en thema's.

Gezinsgedoe

Loopt het binnen jullie gezin niet zoals je zou willen? Is er teveel ruzie, voel je je niet meer verbonden, wordt er samengespand? Dan is het tijd om in actie te komen.

Het gezin is met uitstek je veilige plek in de wereld, het is zonde wanneer het je dat niet kan bieden. Kijk of je er met elkaar uit kunt komen en als dat niet lukt, vraag hulp.

Ga eens kijken naar het systeem.

Problemen in het gezin of in de familie ontstaan vaak omdat er wat mis gaat in het systeem. Het systeem is het gezin, de mensen, die ieder een eigen plek hebben.

 

Als ouders hun rol als ouder en daarbij behorende verantwoordelijkheid niet pakken of niet kunnen pakken (door andere problemen waar ze tegen aan lopen) gaan kinderen vaak de plek innemen van de ouder. Ze nemen de rol over. Of raken 'losgeslagen'. Dit geldt ook als een ouder kind niet zijn rol als ouder kind inneemt met bijbehorende verantwoordelijkheid.

De hiërarchische verantwoordelijkheid is vader, moeder, oudste kind, jonger kind enz.

Het hebben van kinderen verandert je hele dynamiek met elkaar. Op een gegeven moment kan je ontdekken dat je regelmatig ruzie hebt over de kinderen, over de opvoeding, over hoe je het aanpakt.

het hebben van kinderen confronteert je op een andere manier met elkaar.

Vaak kan het zo zijn, dat er in de dynamiek met je kind ook iets gaande is, dat je kind bepaalt gedrag onbewust met een reden neerzet om af te leiden van iets anders bijvoorbeeld.

Vraag jezelf dus kritisch af, waar hebben we echt ruzie over? Gaat het over ons kind, of wordt er iets anders in ons aangeraakt?

Dit kan je hele dynamiek thuis beinvloeden en dan zit je in een negatieve wisselwerking met elkaar. Zoek hiervoor ondersteuning bij een therapeut die ervaring heeft met gezinssystemen en relatieproblemen.

Als je last ervaart van een relatie, zeker als het gaat om een relatie binnen de familie, dan vraagt dat om opgelost te worden. Van een familieprobleem heeft vaak de hele familie last. De een wat meer als de ander, maar toch!
Dat betekent dat je het altijd moet proberen aan te gaan en je verantwoordelijkheid moet nemen. Meestal zijn er meer mensen verantwoordelijk voor disfunctionele relaties binnen een familie.Meestal wachten mensen op elkaar. Wie durft het initiatief te nemen?
Mijn advies is: als je minder last wilt hebben, wacht dan niet af, maar neem het initiatief. De anderen zullen je er dankbaar om zijn.

Een cultuur van zwijgen.
Over familieproblemen praten we liever niet. Zeker niet als het gaat om grensoverschrijdend gedrag of geweld. Door de jaren heen kan er dan een cultuur van zwijgen ontstaan.

Niet alleen tussen dader en slachtoffer, maar ook de zwijgende partner of de andere kinderen die er omheen stonden kunnen daar langzaam in wegzakken.

Voor het slachtoffer ontstaat er dan nog een extra wond. Niet alleen het grensoverschrijdend gedrag of het geweld heeft een kwetsuur te weeg gebracht. Het zwijgen daarover van de andere betekent een extra kwetsuur van 'je niet erkend weten'.

Het kan dan ook nog een stap verder als het een taboe wordt als je het zwijgen doorbreekt. Van slachtoffer wordt je dan tot dader gemaakt omdat je de schijn doorbreekt. Als je in die positie komt is het verstandig om ondersteuning te vinden. Je bent al eenzaam genoeg in wat je is aangedaan.

Geef je zelf nu de steun die je nodig hebt om tot je recht te komen.

Familierelaties zijn bijzonder belangrijk. Vaak hebben zij een belangrijke stem in hoe je over iets denkt of wat je van iets vind.

Ze kunnen een bron van steun zijn maar ook een grote oorzaak van klachten die je kunt ervaren; je kan er ook veel stress en verdriet van krijgen.

Het mooie aan het hebben van familie is dat je er ook veel van kunt leren; als je ervoor open staat. Dit geldt voor zowel jezelf als voor je partner.

Een gezinstherapeut kan samen met jou onderzoeken hoe jij van jouw familieverbanden kunt leren.

Familieproblemen komen in alle families voor. Het lijkt zo makkelijk om dan maar te denken 'dan ga ik er nooit meer heen!' Maar helaas werkt dat zo niet. Ook al zou je dat familielid nooit meer zien. Je bent nog altijd verbonden met deze of gene.

Ik stel voor om een goede therapeut te zoeken zodat je kan onderzoeken waar het mis gaat. En om handvatten te krijgen om met de situatie om te gaan als de ander geen contact meer wilt.
Bedenk dat TROTS altijd koud is!

Binnen jouw familiesysteem heb je je eigen plek. Dat geldt ook voor jouw partner en voor je eventuele kinderen. Hoe beter je je eigen plek bewoond, inneemt, hoe meer partner je kunt zijn, hoe meer ouder je kunt zijn en hoe beter je eigen kinderen hun plek in kunnen nemen als kind van jou. Belangrijk om na te gaan; Sta ik volledig op mijn eigen plek t.o.v. mijn ouders, het leven, mijn partner. Dit kun je voelen door je bewust te worden; stroomt het? Of voel ik een blokkade. Als je een blokkade voelt sta je niet op je eigen plek. Een familieopstelling kan je ondersteunen bij het innemen van je eigen plek.

Boekentip,
Het boek Ruzie van Riekje Boswijk-Hummel, wat gebeurd er eigenlijk als je ruzie hebt, wat gebeurd er met je energie, hoe ontstaat machtsstrijd? En wat kun je er aan doen.

Het is ooit best lastig om binnen een relatie, gezin of familie te bepalen waar jij staat. Wist je dat een opstelling met gewone koffiekopjes hierbij kan helpen? Het kan echt inzicht aan de opsteller geven. Je kan eigenlijk een vraag of een probleem voorleggen aan jezelf en dit middels kopjes opstellen.
Eventuele veranderingen kunnen hierna aangebracht. Dit kan helpend zijn om ook op een andere manier naar de problemen in jouw relatie, gezin of familie te kijken.
Dus aan de slag met die kopjes. Natuurlijk met professionele begeleiding! ;-)

Bij familieproblemen zitten we onbewust vaak in een overlevingsmechanisme: we zien onszelf of de ander als hulpverlener, dader of slachtoffer. Belangrijk is om hiervan bewust te worden en uit deze 'rollen'te komen. Wat heb je daar voor nodig? Moet je anders over jezelf of de ander denken?

Heb je verdere hulp nodig, dan laat het weten.

Hartelijke groet,

"Overdracht" kan voor verwarring zorgen in de relatie.

In de psychologie wordt met "overdracht" bedoeld dat een (getraumatiseerde) client eigenschappen van iemand uit het verleden op iemand anders projecteert. Dat kan de therapeut zijn, maar ook de partner. De client ziet dan in de relatie met de partner, eigenschappen van bijvoorbeeld een ouder terug. Dit is natuurlijk heel verwarrend voor de patner, maar ook voor de client zelf. Het best is hierover praten met een therapeut, die "overdracht" en het bijkomende gedrag kan duiden en uitleggen.

Soms lopen relaties niet lekker. Dat kunnen allerlei relaties zijn. Tussen partners, tussen ouders en kinderen, tussen volwassen kinderen en hun ouders. In het Boek "Running on Empty - No more" legt Jonice Webb uit wat CEN is. Childhood Emotional Neglect. In het Nederlands: emotionele verwaarlozing gedurende de kindertijd. Door dat het effect wat Emotionele verwaarlozing heeft op een kind wordt meegenomen naar volwassenheid wordt het vaak doorgegeven aan kinderen. Hoe kun je de keten van onvermogen herkennen en doorbreken? Lees het boek of kom praten ;)

Bij relatieproblemen is het van groot belang je hechtingsgeschiedenis te onderzoeken. Over het algemeen herhalen deze patronen zich namelijk in je huidige relatie.

Door dit te weten, je het bewust te worden, kun je er in het hier en nu anders mee omgaan. Je bent nu namelijk de partner en niet het kind.

DE TALENT BALANS van een samengesteld gezin

Vragen en thema's in samengestelde gezinnen verwijzen vaak snel naar de complicaties en het gedoe. Wat als je jouw nieuwe samengestelde gezin eens als een winning team beschouwt, met veel diversiteit en mogelijkheden?

Zet eens een creatief onderzoek in werking als:
'Wat zijn de unieke ingrediënten van onze pizza?
Hoe ziet onze schatkist eruit?
Hoe zou het eruit zien als wij samen in de koelkast moesten wonen?

En zet de oplossingen eens in het volgende raamwerk:
analytische talenten
relationele talenten
organisatie talenten
vernieuwingstalenten
persoonlijke talenten
sportieve talenten
prestatie talenten
sfeertalenten
etc

Hoe rijk kan een samengesteld gezin dan zijn!!

Ga eens in gesprek met elkaar en bespreek wie je bent ten opzichte van de ander. Hoe voel jij je als volwassene ten opzichte van het kind van je partner. Hoe vindt het kind dit? Hoe zou het kind jou willen noemen en voorstellen aan anderen?

Boekentas als je tegen problemen aanloopt in je samengesteld gezin. De mijne zijn de liefste Magda Hengst Karin Hollander

Ons brein is geneigd te kijken naar tekorten, naar negativiteit. Zo ook in families.

Hoe makkelijk is het om te kijken naar dat wat je moeder niet goed deed, naar dat wat je van je vader gemist heeft? en hoe waardevol zal het zijn als je je ten diepste kunt verbinden met de bron van je familie, de bron van het leven?

Wil jij je ook ten diepste verbinden met de bron van je familie? Kies dan voor een familieopstelling

Een familie is een systeem waarin iedereen zijn eigen plek heeft en waarbij iedereen onlosmakelijk met anderen is verbonden. Bij familieopstellingen ga je ervaren hoe het is om op jouw plek te staan in je familiesysteem en wat het effect is als dat niet het geval is.

Als je goed op je plek in het familiesysteem staat, blijkt dat je met veel meer gemak je weg vindt in je huidige leven. De patronen die zich namelijk in het familiesysteem voordoen, blijven zich anders herhalen.

Opstellingen kunnen o.a. helpen bij vragen over terugkerende patronen, bijvoorbeeld dat je erg vaak verantwoordelijkheiden neemt die eigenlijk niet de jouwe zijn, dat je steeds met een schuldgevoel rondloopt, terugkerende problemen ervaart in relaties of je altijd moeite hebt met autoriteit.

Een familieopstelling doe je in principe zonder de aanwezigheid van je partner of familie. Je hoeft hen niet te betrekken in je eigen proces.

Deelnemers aan de opstellingendagen vinden het van tevoren vaak spannend. De ervaring leert dat bijna iedereen zich na afloopt verrijkt en gesterkt voelt. Graag heet ik je welkom.

(Bijna) Iedereen krijgt van tijd tot tijd met spanningen of problemen in de familiesfeer te maken. Dat is vervelend, maar het helpt je om het als een kans te zien om elkaar beter te leren kennen en bovenal om jezelf verder als persoon te ontwikkelen.

In een familiegroep heeft ieder lid een specifieke rol, die soms een leven lang mee gaat. Wanneer de jaren verstrijken hebben veel mensen de (soms verborgen) behoefte om het keurslijf van deze rol te verlaten, of zich los te maken van de beperking van de rol van de ander.
Dit is een natuurlijk gegeven: leven is verandering, dus ook familiepatronen moeten veranderen, anders is het ‘dood in de pot’.

Het vraagt wat moed en wakkerheid, maar je kunt de verhoudingen veel fijner maken door het gesprek met elkaar aan te gaan over hoe je het nu ervaart en wat je anders zou willen en hoe.

Hoe zag jij vroeger je relatie met jouw ouders? Wat was wat jij nodig had? Ben je in een andere positie gaan staan bv als hulpverlener.
Vaak zie je het oude patroon van vroeger terug in de relaties van nu.
Wil je hier hulp bij? Dan kun je terecht bij mijn praktijk in Limburg.
Stralende groet,

Als je er alles al aan gedaan hebt en na jaren van ruzies is er nog niets verbeterd in de familierelaties, kun je een hele bevrijdende stap nemen.
Voor sommige mensen is het niet fijn om in een bepaalde familie te zitten.
Ze krijgen niet de liefde en ondersteuning die ze zouden willen. Voor die mensen die gebukt gaan onder slechte relaties binnen een familie, geef ik wel eens het advies om een vriendenfamilie te creëren.
Ze bekijken hun vrienden en kunnen zich afvragen wie komt er in aanmerking om een zus of broer van mij te zijn. Met wie heb ik die sterke band die onvoorwaardelijke steun geeft. Ze mogen die mensen die vraag stellen: zou jij een broer of zus voor mij willen zijn? Vaak weten vrienden welke pijn je hebt vanuit de vervelende familie ervaringen. Vaak vinden ze het een eer dat ze dit voort jou mogen betekenen: een echt familielid zijn.

BESPREEK SAMEN WELKE PLAATS JULLIE (SCHOON)FAMILIE HEEFT IN JULLIE RELATIE.

Familie en schoonfamilie spelen een grote rol in jullie relatie en jullie gezinsleven. De familie van je partner is onderdeel van zijn/haar verleden, heeft mede vormgegeven aan hoe je partner nu in het leven staat.

Datzelfde geld voor jouw familie. Of je nu een gelukkig, warme jeugd gehad hebt of een traumatische, beschadigende jeugd, in alle gevallen speelt je jeugd mee bij het vormgeven van je eigen leven en van je relaties.

Daarom is het belangrijk om te praten over je jeugd over je familie, over de wijze waarop dat doorwerkt naar vandaag.

Veel ruzies ontstaan uit een onbegrip en gebrek aan kennis over de achtergrond en invloed van de familie waarin je partner is opgegroeid. De geboden en verboden die daar vanzelfsprekend zijn en nog steeds vanuit de achtergrond een rol spelen in jullie relatie.

In RELATIETHERAPIE kunnen wij helpen om de ruzie te voorkomen en het gesprek op gang te brengen. 

In je familieoorsprong ben je gevormd, soms kunnen hier pijnen liggen over wat je wel of niet hebt ontvangen van hen. Deze pijn kan zich in het hier in en openbaren in familierelaties, maar bijvoorbeeld ook in relatie tot je partner.

Als jij terugkerende patronen hebt in je belangrijke relaties zoals bij familie, vrienden of collega`s is het goed om samen met een therapeut uit te gaan zoeken wat deze pijnen zijn en waar ze vandaan komen.

Als je ontdekt hebt waar ze vandaan komen kun je met hard werken deze vaak ook veranderen of er in ieder geval ermee om leren gaan.

Problemen in de familie van een van jullie kunnen zowel je relatie versterken als er een wig in drijven. Het werkt versterkend als je achter je partner kunt staan in de manier waarop hij/zij zich tot de familieproblemen verhoudt. Je voelt je dan loyaal als partner, de ander voelt zich gesteund.

Lastiger wordt het als je veel aandacht van je partner ziet verdwijnen in familievraagstukken. Je partner is dan minder beschikbaar voor jou en/of jullie kinderen. Eventjes is niet erg, maar als het lang duurt is het storend en kan het wrevel geven.

Je gaat je daardoor als partner minder loyaal voelen omdat het gemis ‘pijn gaat doen’. De partner met familieproblemen komt dan in een spagaat: kies ik voor mijn familie of voor mijn partner/gezin. Dit noem je een loyaliteitsconflict.

Het is deze situatie nodig dat jullie als partners het gesprek aangaan om ieder voor zich de –eigen- behoeften uit te spreken om vervolgens –samen- te bepalen waar de prioriteiten liggen.

Het helpt dan om afspraken te maken over wat nodig is op de vlakken van: zelfzorg, relatiezorg, zorg voor het gezin/de kinderen en – tenslotte- voor de familie.

Want uiteindelijk is het net als wat elke BHV’er* leert: zorg altijd eerst voor je eigen veiligheid (of welzijn!) voordat je een ander helpt!

* Bedrijfshulpverlener

Soms speelt de familie een (te) grote rol in jullie relatie. Is er gedoe rondom uitnodigingen voor een bruiloft in de familie of rondom oppas van de kinderen of iets anders.

Als er gedoe over ouders of andere familie is in jullie relatie, dan is het prettig om duidelijkheid te creëren over jullie positie als stel.

Jullie relatie is het belangrijkst. Jullie zijn voor elkaar het belangrijkst. De familie komt op het tweede plan.
Hoe brengen jullie dat in de praktijk? Door in ieder geval naar elkaar heel duidelijk daarover te zijn en dat ook regelmatig te checken.

Je plek in je familiesysteem.

Familieproblemen komen vaak voor als er iets niet goed gaat in het systeem. Neemt ieder zijn eigen plek in? Hoe staat het met de balans van geven en nemen? En zo zijn er nog meer elementen die een rol kunnen spelen (onbewust) in het systeem.

Een echte aanrader hiervoor is het boek De Fontein van Els van Steijn. Zij neemt je mee in je eigen systeem en legt op een duidelijk manier uit wat de invloeden van het systeem kunnen zijn op jouw leven en op de problemen waar jij tegen aanloopt bijvoorbeeld in je familie.

Een relatie is iets heel bijzonders. Een nieuwe liefde, een nieuwe verbinding.

Wat veel partners zich daarbij niet realiseren is dat jij uit een eigen familiesysteem komt en je partner ook en hoe dat mee resoneert (en vaak botst) in jullie relatie.

In de verliefdheidsfase is onze liefde zo sterk dat die resonans bijna niet meetrilt.

Daarna wordt ze voelbaar in jullie relatie: jouw rol in en loyaliteit naar het gezin en de familie waarin je geboren bent.

Als dat echt lastig wordt tussen jullie is het fijn je licht daarop te schijnen zodat jullie er constructief mee kunnen werken in de relatie.

Familieleden kunnen veel invloed uitoefenen op een relatie. Zijn jullie verwikkeld in ruzies, gedoe, haat en nijd, dan is het handig om te onderzoeken waar dat vandaan komt. Welke onderliggende emotie ligt hieronder?

Het zou bijvoorbeeld kunnen dat één van jullie (of jullie allebei) nog niet steeds de goedkeuring van ouders of andere familieleden nastreven.

Tijdens een relatietherapie kan je daarachter komen, krijg je inzichten in hoe het gebeurt en je krijgt handvatten om daar gezond mee om te gaan.

De oplossingsgerichte psychologie is op veel moeilijke thema's toepasbaar. Zo wordt deze psychologie ook vaak in gezinnen gebruikt. Het betekent dat je kijkt naar de goede momenten en jouw gedrag in die momenten vaker probeert toe te passen.

Dus kijk eens goed naar situaties waarin het wel goed gaat in jouw familie. Wat zorgt er voor dat het dan goed gaat? Wat doe jij anders? Wat helpt je daarbij? Kun je dat één keertje meer doen? Een keertje meer is al mooi meegenomen.

Wanneer je te maken hebt met een familieconflict is het menselijk om hierdoor wat overspoeld te raken. Dan kan het op momenten lijken alsof er helemaal niets goed meer gaat in de familie, of toch in ieder geval tussen de ruziënde partijen.

Maar is dat wel zo? Kijk eens goed rond en zoek dan naar de personen die de situatie verder helpen. Kijk eens naar hóe ze helpen. En als het je lukt, bedank hen hier dan voor. Wellicht kun je ze zelfs na-apen en hun helpende kwaliteit jezelf eigen maken.

Iedere relatie betekent balanceren. Aangezien iedere relatie drie componenten heeft. Jezelf, de ander en de relatie.

 

Het kan helpend zijn om in jezelf te voelen wat een voorval betekent voor jou, voor jouw familielid, voor de relatie tussen jou en je familielid. Daarna hoef je het nog niet op te lossen. Zolang je het maar kunt voelen, ben je al een stap in de goede richting.

Eerlijk?
Veel relatieproblemen beginnen niet in de slaapkamer… maar in de opvoeding.
“Jij bent te streng.”
“En jij laat alles maar gebeuren.”
Welkom in jullie dagelijkse strijd.
En terwijl jullie ruziën over de kinderen:
❌ raak je elkaar kwijt
❌ zakt de sfeer thuis compleet in
❌ en verdwijnt de aantrekkingskracht als sneeuw voor de zon
Want zeg eens eerlijk…
hoe aantrekkelijk vind je je partner nog als je hem/haar geen goede ouder vindt?
Precies.
En tóch hoor ik zo vaak:
“Zonder de kinderen is het eigenlijk hartstikke leuk tussen ons.”
Dus nee—de liefde is het probleem niet.
Jullie aanpak wél.
Zolang jullie geen team zijn in de opvoeding, blijf je botsen.
En dat sloopt niet alleen je gezin… maar ook je relatie.
Het goede nieuws?
Je kunt dit doorbreken.
Met de juiste tools (ja, ook geweldloze communicatie) en een beetje begeleiding:
🔥 stop je die eindeloze discussies
🔥 komt er rust in huis
🔥 en ga je je partner weer met andere ogen zien
En geloof me… dat voel je overal 😉
Klaar met dit gedoe?
Stuur me een bericht.
#kids #opvoeding #relatie #noordwijk #bollenstreek

Een broer en zus die elkaar al drie jaar niet spreken. Een vader en dochter die via andere familieleden communiceren. Een familie die na de erfenis uit elkaar is gevallen.
Familieruzies zijn vaak de zwaarste. Niet omdat ze groter zijn dan andere conflicten maar omdat je er niet zomaar uit kunt stappen. Het is je familie. En toch zwijgen mensen er soms jarenlang over.
Waarom?
Schaamte speelt een grote rol. Je wilt niet dat buitenstaanders weten wat er speelt. Dit lukt vaak niet en soms zie je dat andere familieleden dan partij kiezen.
En dan is er nog iets: de drempel om hulp te vragen. 'We lossen onze eigen problemen op.' Of: 'Dat doe je toch niet, een buitenstaander erbij halen?’ Alsof professionele hulp zoeken een teken van zwakte is.

Ondertussen kost het conflict een hoop. Verdriet. Stress. Feestdagen die anders voelen. Kinderen die merken dat er iets niet klopt. En het gevoel dat er iets onherstelbaars is terwijl dat vaak niet zo is.
Wat veel mensen niet weten: je kunt ook voor een familieruzie naar een relatietherapeut. Het begint met een gesprek van alle betrokkenen apart, zodat iedereen vrijuit kan zeggen wat er speelt. Dan kijken we of er ruimte is voor een gezamenlijk gesprek. Niet om iedereen gelijk te geven, maar om elkaar weer te kunnen zien. Om het gesprek te voeren dat al zo lang wordt vermeden.

De communicatiester is een hulpmiddel om inzicht te krijgen in hoe iemand communiceert tijdens spanning of conflict. Het model wordt vaak gebruikt binnen systeemtherapie en gezinsbegeleiding en sluit goed aan bij het werk van Virginia Satir, die verschillende communicatiestijlen beschreef.

Wat is de communicatiester?
De communicatiester laat zien dat communicatie uit meerdere lagen bestaat. Wat je zegt, is vaak maar één deel van het geheel. Onder spanning reageren mensen meestal vanuit een vaste overlevingsstijl.

De 5 communicatiestijlen
De Aanklager (blamer)
Wijst met de vinger.
“Jij doet altijd…”
Onderliggend gevoel: machteloosheid of angst.

De Pleaser (placater)
Past zich aan om harmonie te bewaren.
“Het maakt niet uit, is goed.”
Onderliggend gevoel: angst voor afwijzing.

De Rationalisator (computer)
Blijft zakelijk en afstandelijk.
“Feitelijk klopt het niet.”
Onderliggend gevoel: onveiligheid bij emoties.

De Afleider (distractor)
Maakt grapjes of verandert van onderwerp.
Onderliggend gevoel: spanning vermijden.

De Congruente Communicator (gezonde stijl)
Spreekt duidelijk, eerlijk en respectvol.
Gevoel, behoefte en boodschap kloppen met elkaar.

Wat gebeurt er in relaties?
In families of relaties ontstaan vaak vaste combinaties:
Aanklager ↔ Pleaser
Rationalisator ↔ Emotionele partner
Afleider ↔ Serieuze partner

Volgens systeemdenken versterken deze stijlen elkaar. Niemand is “het probleem”; het patroon houdt zichzelf in stand.

Praktische tip
Wanneer er spanning is, stel jezelf deze drie vragen:
Wat voel ik écht?
Wat heb ik nodig?
Hoe kan ik dat zeggen zonder aanval of verdediging?

Bijvoorbeeld in plaats van:
“Jij luistert nooit!”
Zeg:
“Ik merk dat ik me niet gehoord voel en dat maakt me onzeker. Kunnen we hier even samen naar kijken?”

Dat is congruente communicatie: duidelijk, zonder aanval, met verantwoordelijkheid voor je eigen gevoel.

Familieproblemen kunnen een grote ballast zijn voor je eigen relatie. Niet alleen door de spanning binnen je familie. Ook door hoe je partner daar mee omgaat. Veelal zal je partner partij kiezen voor jou. Dat is uit liefde, maar helpt je dat? Niet altijd! Zelf zit je immer met al je vezels verbonden in de familie. Als je partner dan negatief spreekt over je familie geeft dat alleen maar meer stress. Als je dat merkt is het belangrijk dat je je partner direct en openhartig vertelt dat jou dat niet helpt. Dat je liever hebt dat je partner niet negatief spreekt over wie dan ook, maar jou ondersteunt. Daar heb je meer aan!

Familielijnen en relaties

We groeien allemaal op binnen een familiesysteem. In dat systeem leren we – vaak onbewust – hoe relaties werken, wat “normaal” is en hoe je met emoties, conflicten en nabijheid omgaat. Dit noemen we ook wel patronen die via familielijnen worden doorgegeven.

Hoe familielijnen invloed hebben

Oude patronen: Misschien zie je dat bepaalde manieren van omgaan met elkaar steeds terugkomen in de familie. Bijvoorbeeld zwijgen bij conflicten, of juist veel ruzie maken.

Loyaliteit: We zijn vaak sterk loyaal aan onze ouders of grootouders. Soms herhalen we hun keuzes, zelfs als die niet bij ons passen.

Onuitgesproken regels: Denk aan overtuigingen als “je moet altijd sterk zijn” of “je mag geen fouten maken.” Zulke overtuigingen sturen hoe je in relaties staat.

Onverwerkte thema’s: Pijn of trauma dat in vorige generaties niet is verwerkt, kan onbewust doorwerken in hoe jij jezelf of je partner ervaart.

Inzicht krijgen door familielijnen

Door te kijken naar je familiegeschiedenis kun je beter begrijpen waarom je in relaties bepaalde gevoelens of patronen hebt. Vragen die je daarbij kunnen helpen:

Hoe gingen mijn ouders met elkaar om?

Welke rol had ik als kind in het gezin (bemiddelaar, zorgdrager, buitenstaander…)?

Herken ik deze rol in mijn huidige relatie?

Welke overtuigingen over liefde en trouw komen uit mijn familie?

Welke patronen zou ik willen doorbreken?

Wat het je kan geven

Bewustwording: je ziet dat bepaalde dingen niet alleen “van jou” zijn, maar deel uitmaken van een groter verhaal.

Keuzevrijheid: zodra je een patroon herkent, kun je kiezen of je dit wilt voortzetten of veranderen.

Compassie: je begrijpt beter waar je partner (en jijzelf) vandaan komt, waardoor je milder kunt kijken.

Ruimte voor iets nieuws: door oude lijnen te erkennen, ontstaat ruimte om zelf nieuwe manieren van verbinden te ontwikkelen.

Controle willen uitoefenen is in relaties een veel voorkomende verliesstrategie. Men wilt je proberen te sturen of te veranderen met alle gevolgen van dien. Probeer hier een samen over te hebben dat dit al gebeurd het uit liefde en wellicht (over)bescherming dat dit uiteindelijk doorwerkt als een 'verliesstrategie". Door inzicht kunnen dingen veranderen.
Succes.

Vaak heb je in communicatie van relaties-families te maken met ingezette verliesstrategieen. Een ervan is ongefilterde zelfexpressie: alles eruit gooien zonder oog voor de impact.
Dit kan natuurlijk heel kwetsend zijn. Maar zie dat dit onmacht van de ander is en probeer het met een korreltje zout te nemen. Raakt het toch dan voel eens na of er bij jezelf een oude beperkende overtuiging is die je los mag laten.
Succes.

“Het maakt je misschien groot, maar niet sterk.”
Dat vind ik de mooiste zin uit het boek De Fontein. Het is ook precies wat ik vaak uitleg aan mijn klanten.

Door de scheiding van je ouders ben je – ongevraagd – in een andere rol terechtgekomen. Je werd "de man in huis". In de psychologie noemen we dat parentificatie: als kind neem je verantwoordelijkheden op je die eigenlijk bij de ouder horen. In de termen van De Fontein betekent dit dat je opstijgt in de fontein – je verlaat je eigen plek in het kind-bakje en belandt in het ouder-bakje.

En als kind voelt dat vaak goed. “Kijk eens wat ik allemaal kan betekenen voor mijn moeder!” Die erkenning en het gevoel van belangrijk zijn geven een schijnbare kracht. Maar precies daar schuilt het gevaar.

Want het maakt je misschien groot, maar niet sterk.

Verbonden door het Verleden
Familieopstellingen als Sleutel in Relatietherapie

In elke relatie spelen twee liefdesverhalen zich tegelijkertijd af: het gezamenlijke verhaal dat jullie samen schrijven, én de onzichtbare verhalen die ieder van jullie meeneemt vanuit de familie van herkomst. Vaak beseffen we niet hoeveel invloed deze achtergrond heeft op de manier waarop we liefhebben, communiceren, reageren of juist afstand nemen. Familieopstellingen kunnen in relatietherapie een waardevolle rol spelen in het doorbreken van oude patronen en het versterken van de onderlinge verbinding.

Waarom familieopstellingen bij relatietherapie?
Veel relatieproblemen gaan niet alleen over wat er nu gebeurt, maar worden gevoed door wat ooit is gebeurd — in ons gezin van herkomst. Denk aan:

- Niet goed grenzen kunnen aangeven

- Bindings- of verlatingsangst

- Machtsspelletjes of onderlinge afstand

- Ongelijke verdeling van zorg of verantwoordelijkheid

- Het gevoel ‘meer ouder dan partner’ te zijn

Een familieopstelling maakt zichtbaar hoe deze dynamieken zijn ontstaan. Vaak nemen we onbewust een plek in die ooit nodig was binnen ons gezin, maar die nu in de weg zit in de relatie. Bijvoorbeeld: de ‘zorgdrager’ die nooit kan ontvangen, of de ‘onzichtbare’ die zich moeilijk kan binden.

In een opstelling krijgen partners de kans om hun eigen plek én die van hun partner te zien in het grotere systeem. Dit schept ruimte voor begrip, heling en keuzevrijheid.

Wat kun je zelf doen als koppel voor meer inzicht?
Zelfreflectie en bewustwording zijn krachtige instrumenten binnen een relatie. Hier zijn een aantal waardevolle oefeningen en tips om samen mee aan de slag te gaan:

Bespreek jullie familiegeschiedenis met elkaar
Neem tijd om elkaars familiesystemen te verkennen. Stel elkaar vragen als:

- Wat was jouw rol in het gezin?

- Welke waarden of overtuigingen werden meegegeven?

- Waren er taboes of onbesproken gebeurtenissen?

Teken jullie beide stambomen (genogram)
Maak ieder een eenvoudige stamboom met belangrijke gebeurtenissen of verlieservaringen. Leg ze naast elkaar en kijk naar overeenkomsten of opvallende verschillen. Vaak ontstaat hierdoor meer wederzijds begrip.

Oefen met systemische zinnen
Zinnen zoals:
"Ik zie dat jij jouw eigen rugzak draagt, ik hoef hem niet over te nemen."
of
"Ik voel dat dit niet alleen over ons gaat, maar ook over waar we vandaan komen."
helpen om de dynamiek naar een dieper niveau te brengen.

Onderzoek je ‘innerlijke kind’ in de relatie
Vraag jezelf af: Wanneer mijn partner dit doet of zegt, welk oud gevoel raakt dat aan? Soms reageren we niet als volwassen partner, maar als het gekwetste kind dat zich niet gezien voelde.

Maak samen een wandeling door je familieverhaal
Kies een plek in de natuur en vertel elkaar, terwijl je wandelt, over drie bepalende gebeurtenissen uit je jeugd. Wat heeft je gevormd? Wat miste je? Wat gaf kracht?

Familieopstelling als verdieping in relatietherapie
Een familieopstelling biedt paren een unieke manier om niet alleen hun eigen plek in het systeem te begrijpen, maar ook de onzichtbare dynamieken tussen hen te zien. Het legt bloot waar loyaliteit, gemis of pijn het contact vertroebelen. Het maakt zichtbaar waar verbinding kan worden hersteld — niet door elkaar te willen ‘fixen’, maar door elkaar werkelijk te zien, inclusief het verleden dat ieder meebrengt.

Tot slot
Relaties bloeien wanneer beide partners de ruimte krijgen om helemaal zichzelf te zijn — inclusief hun geschiedenis. Familieopstellingen helpen om met mildheid te kijken naar wat er meespeelt, zonder oordeel. Zo ontstaat er ruimte voor liefde, vrijheid en échte verbinding.

Samen groeien betekent ook: samen terugkijken. Niet om in het verleden te blijven hangen, maar om het te begrijpen — en er los van te komen.

Het bezoek aan je schoonouders ging best goed deze keer. Geen ongemakkelijke stiltes, geen discussies of gezeur. Je had je best gedaan om ontspannen te blijven, om een praatje te maken, om gezellig te doen. Fijn, dat viel weer mee.

Maar dan, een paar dagen later, zegt je partner ineens:

“Ik had mijn moeder aan de telefoon. Ze vond dat je nogal afstandelijk was zondag en mijn vader vroeg zich af waarom je zo weinig interesse toonde in zijn verhalen.”

Daar gaan we weer. Wéér dat commentaar, wéér achter je rug om, wéér via hem. En het ergste? Hij lijkt het totaal niet erg te vinden. Sterker nog: hij verdedigt hen gewoon ook nog! In plaats van te zeggen dat ze dit rechtstreeks met jou zouden moeten bespreken, probeert hij hun probleem jouw probleem te maken.

Het voelt als een aanval. Het voelt alsof je het nooit goed kan doen, alsof je nooit goed genoeg bent, hoe hard je het ook probeert. Alsof jij altijd degene bent die zich moet aanpassen.

En je vraagt je af: Waarom neemt hij het altijd voor zijn ouders op? Hij zou toch achter mij moeten staan als mijn partner?


Waarom neemt jouw partner het altijd op voor zijn ouders?
Dit kan verschillende redenen hebben. Het heeft vaak diepe wortels in hoe hij is opgegroeid. Veel mannen leren van jongs af aan dat ouders altijd gelijk hebben. Dat je ze niet tegenspreekt. Dat kritiek op hen overkomt als ondankbaarheid. Dit is meestal niet direct zo geuit, maar indirect kan dit wel de boodschap geweest zijn.

Misschien had hij een moeder die snel gekwetst was of een vader die altijd het laatste woord had. Misschien was hij de vredestichter in het gezin en probeerde hij de harmonie te bewaren. Of hij heeft ouders die hem (bewust of onbewust) laten voelen dat hij hen iets verschuldigd is. Dat hij loyaal aan hen moet blijven, ook als dat betekent dat hij jou tekortdoet.

Wat hij niet doorheeft, is dat hij jou hiermee in de kou laat staan. Dat jij het gevoel krijgt dat je er alleen voor staat. Alsof jij de buitenstaander bent in zijn familie, terwijl jij en hij juist een team zouden moeten vormen.

En het lastige is: hoe meer jij hem hierop aanspreekt, hoe meer hij zich waarschijnlijk verdedigt. Omdat hij zich ongemakkelijk voelt. Hij wil zijn ouders ook niet afvallen. En hij wil ook niet tussen twee vuren in staan.

Maar jullie zijn samen een leven begonnen, een eigen gezin gestart. Je partner zit niet meer onder de vleugels en de duim van zijn ouders. En dat betekent dat er iets moet veranderen.


Wat kun je doen als hij man het steeds maar voor hen opneemt?


Benoem wat het met je doet
De eerste neiging is vaak om boos te zeggen: “Waarom neem jij het altijd voor hen op?” Maar dat zet hem meteen in de verdediging. Hij zal waarschijnlijk ontkennen, nuanceren of zeggen dat je overdrijft.

Wat beter werkt, is om te benoemen wat het met jou doet. Bijvoorbeeld:

“Ik merk dat het me pijn doet als jij hun kritiek aan mij doorgeeft. Het voelt alsof ik nooit goed genoeg ben. Ik zou willen dat je ook vraagt wat mijn kant van het verhaal is.”

Hiermee laat je zien dat het voor jou niet zomaar een discussiepunt is, maar iets dat je raakt. Dat je behoefte hebt aan steun.


Vraag hem om het patroon te doorbreken
Spreek af dat hij niet meer automatisch hun kritiek doorgeeft. Hij kan ook tegen zijn ouders zeggen:

“Mam, ik vond eigenlijk dat het zondag prima ging. Ze is misschien voor jullie niet de ideale schoondochter, maar ik hou van haar. Voor mij is het ook niet leuk als je steeds kritiek hebt.”

Of:

“Ik wil niet tussen jullie in staan. Als je iets dwarszit, kun je dat beter zelf met haar bespreken.”

Dit helpt hem om zijn grenzen aan te geven, zonder dat het meteen een conflict wordt.

Laat hem inzien dat jullie een team zijn
Zijn familie is belangrijk, maar jij ook. Soms beseft hij niet hoe vaak hij hun kant kiest. Door er rustig over te praten, zonder verwijten, help je hem inzien dat hij óók een keuze heeft: de keuze om jou te steunen.

Je hoeft niet te vechten om zijn liefde. Maar je mag wel duidelijk maken dat je niet in een relatie wilt zitten waarin jij altijd de buitenstaander blijft.

Vind je deze tip waardevol? Geef een like!

Familieproblemen kunnen een grote impact hebben op je liefdesrelatie. Conflicten met schoonouders, bemoeienis van familieleden of verschillende normen en waarden kunnen spanningen veroorzaken. Hoe ga je hiermee om zonder je relatie te laten lijden? Hier zijn twee waardevolle tips.

Tip 1: Stel duidelijke grenzen
Een van de belangrijkste dingen die je kunt doen, is grenzen stellen. Wanneer familieleden zich te veel bemoeien met jullie relatie, kan dit leiden tot frustraties en conflicten. Bespreek samen met je partner welke grenzen jullie willen stellen en communiceer dit op een respectvolle manier naar de familie. Bijvoorbeeld: als je schoonouders onaangekondigd langskomen, kun je aangeven dat je liever hebt dat ze eerst bellen. Duidelijke grenzen zorgen voor meer rust en stabiliteit binnen jullie relatie.

Tip 2: Blijf communiceren als team
Familieproblemen kunnen een wig drijven tussen partners, vooral als één van beiden zich verplicht voelt partij te kiezen. Het is belangrijk om als team op te treden. Bespreek open en eerlijk hoe jullie je voelen en zoek samen naar oplossingen. Zorg ervoor dat jullie elkaars gevoelens erkennen en steun bieden. Door goed te communiceren, voorkom je misverstanden en houd je de relatie sterk, ondanks externe invloeden.

Conclusie
Familieproblemen in een liefdesrelatie zijn uitdagend, maar met duidelijke grenzen en goede communicatie kunnen jullie samen sterker worden. Blijf respectvol naar familieleden, maar bescherm tegelijkertijd jullie eigen geluk en harmonie.

Heb je te maken met familieproblemen in je relatie? Deel jouw ervaringen of stel je vragen in de reacties!

Op de website van OverPsychologie.nl en op Podimo vind je verschillende podcasts over (schoon)familieproblemen.

Bijvoorbeeld over ruzie in de (schoon)familie, verschillen binnen de (schoon)familie, genogrammen, je (schoon)familie boomwortels, het conflict tussen adolescenten en hun ouders, en de intergenerationele band tussen moeders en hun kinderen.

Je relatie met anderen beinvloed namelijk ook je partner relatie met elkaar. het is onvermijdelijk om dit los te zien van elkaar want jij bent immers ook niet los van de anderen om jou heen.
Zeker als er kinderen komen zie je dat de dynamieken veranderen en dat je misschien in een rol komt te zitten waar je niet in wilt zitten...

Echt een must om te lezen, De Fontein van Els van Steijn
Over je plek weten.
De mooiste zin uit het boek vond ik. Draag alleen dat wat van jouw is. Als je draagt wat van een ander is maakt het je wel groot maar niet sterk.
Zo waardevol dat boek

Het lijkt cliché, maar in de verbinding met je moeder ligt de basis voor de verbinding met anderen. Als je beter weet welke liefde je wel en niet hebt gekregen en welke mechanismes je hebt ontwikkeld om die liefde te leren krijgen kun je anders naar je relatie(probleem) kijken.

Je bent nooit alleen met je partner getrouwd, je krijgt er ook een familie bij. Dat is vaak niet eenvoudig omdat je beiden uit een andere familie komt met andere gewoontes en vanzelfsprekendheden. Als stel moet je daar je eigen weg in vinden, maar er zijn altijd momenten dat dat tot spanning kan leiden. Dat komt vooral omdat je een dubbele loyaliteit hebt. Je bent (natuurlijk) loyaal naar je partner. Maar je bent opgegroeid loyaal naar je ouderlijk gezin. En dat kan elkaar bijten. Als je daar tegenaan loopt is het voor de partner lastig om afstand te houden. Soms gaat het tegen jezelf in, soms in tegen wat jullie samen willen. Maar loyaliteit is niet zomaar los te laten. Soms is het ook schipperen. Je doet er goed aan om als partner je af te vragen hoe belangrijk het is als je het ergens niet mee eens bent van de andere kan. Ook zelfs als het invloed heeft op jullie. Degene die tussen de twee loyaliteiten in zit, weet dat ook. Maar soms is het gewoon heel moeilijk om daar robuust in te kiezen en dan wordt het wat schipperen tussen de twee. Als het niet bedreigend is, laat het dan wat geworden. Je partner doet haar/zijn best, maar het leven is soms zo ingewikkeld dat je even klem zit. Begrip en ruimhartigheid is dan bevrijdender dan strijd.

Lang niet altijd hebben we het in de gaten maar we krijgen meer mee van onze voorgaande generaties dan we denken. Bijvoorbeeld oude pijn, verdriet, verliezen of manier van omgaan met deze levensgebeurtenissen. Zaken uit het verleden die nog hun invloed hebben in het hier en nu. Bijvoorbeeld als je opa iets traumatisch heeft meegemaakt, de moeder dit mee heeft gekregen in haar stamgezin, dat meeneemt naar jouw stamgezin en je nu terug ziet komen in je eigen gezin of relatie. Intergenerationele last of coping. Erg belangrijk om eruit te zeven en te onderzoeken of je het door wilt blijven geven of niet. En wat je nodig hebt om het patroon te kunnen doorbreken.

Ervaar jij problemen in jouw gezin of familie? Het kan helpend zijn om iemand mee te laten kijken. Iedere groep mensen die met elkaar verbonden zijn, kun je zien als een systeem. Iedere radar in dit systeem is bepalend hoe het systeem draait of werkt. Of spaak loopt. Een buitenstaander, iemand die meekijkt vanaf de zijlijn. Wat gebeurt er precies in die systemen waar jij betrokken bij bent? Waarom loopt het niet lekker? Of waarom loopt het spaak? Vaak ben je zelf zo gewend geraakt aan de systemen waar je onderdeel van uit maakt, dat je blinde vlekken hebt...

Dat is logisch! En helemaal niet erg. Mijn tip? Ga een buitenstaander betrekken. Dit kan een echte buitenstaander zijn. Maar dit kan ook een professionele buitenstaander zijn. Het loont de moeite.

Soms is het heel goed om het van je af te schrijven. Schrijf een brief, de ongezouten ongecensureerde versie. Een waarvan je weet dat je die nooit gaat geven of op zal sturen. Maar schrijf hem wel. Het geeft lucht.....

Teken eens je eigen taart, met taartpunten van waar je tijd naar toe gaat. En wat zie je dan? Hoe is de verdeling? Wat is er alleen voor jou? Is dit hoe je het wilt? Welke inzichten geeft dit je? Hoe kan je je taart ook anders verdelen? Daar kan ik je bij helpen.

Ouders kunnen een claim op je leggen en je een schuldgevoel bezorgen, jaloezie en rivaliteit ook tussen broers en zussen, gedoe om de erfenis: allemaal reden om met elkaar in onmin te raken. De hamvraag hierbij is natuurlijk: hoe los je familieproblemen het beste op?

Probeer allereerst te praten!!

Jouw kant van het verhaal vertellen, rustig uitleggen waar de pijn zit of hoe je het contact wel zou willen, werkt eigenlijk altijd het beste om de lucht te klaren. Probeer het zoveel mogelijk bij jezelf te houden en de ander zo min mogelijk te beschuldigen.

Willen je ouders jou bijvoorbeeld vaker zien dan andersom en claimen ze je te veel, dan is kun je daar maar het beste duidelijk over zijn. ‘Soms kun je je ouders alleen maar in 'een bepaalde dosering' verdragen. Dat is niet erg, het omgekeerde komt ook voor, en het kan tevens gelden voor sommige vrienden. Je zou dat een keer helder kunnen uitleggen: vader, moeder, ik vind het leuk/prima dat je komt, maar tot zover en niet meer....’

Dit kan echter moeilijk zijn, omdat de band tussen ouders en kinderen een belangrijke en unieke geschiedenis kent.

Begin bij jezelf !!

Een manier om te onderzoeken of je iets aan je onvrede of boosheid kunt doen, is stil staan bij je eigen levensbiografie. Bezorgen je ouders je een schuldgevoel, dan helpt het om telkens als dat opspeelt tegen jezelf te zeggen: 'stop, ik doe genoeg, ik ben een attente, behulpzame dochter/zoon die in het nu mag kiezen vanuit de eigen Volwassen positie, wat wenselijk is!

Vind je juist dat je te weinig hoort van familieleden, zoek dan allereerst zelf vaker contact (ga niet zitten afwachten en verwachten) en toon oprechte belangstelling. Dan komt het contact wel meer van jouw kant, maar het is jouw kans vanuit invloed nemen om er iets aan te doen. En dat is veel beter dan je verongelijkt of verdrietig blijven voelen. Relaties hoeven niet altijd 100 procent in balans te zijn.

Pak je eigen regie (ook in familie relaties) en maak een gezonde keuze ... in ieder geval voor jezelf!