Meerdere loyaliteiten in een samengesteld gezin

Als kinderen in het kader van een omgangsregeling bij hun vader komen dan is dat in principe om hun vader te zien. Dat stiefmoeder (en haar eventuele kinderen) er ook zijn kan fijn of minder fijn zijn, maar het blijft een bijkomstigheid. Echter als er een kindje is van stiefmoeder en vader, wat dan eigenlijk een halfzusje of -broertje is verandert dat meestal. Deze baby kan ervoor zorgen dat er een band tussen stiefmoeder en vaders kinderen ontstaat, maar uiteindelijk blijft er meestal wel een bepaalde afstand.
Als het allemaal wat minder gaat tussen de plusmoeder en het pluskind dan is de natuurlijke moeder juist veel méér aanwezig in het gezin van vader. Niet fysiek natuurlijk, maar iedereen voelt haar aanwezigheid. Soms ook omdat de kinderen dan contact zoeken met hun moeder. Soms ervaart de plusmoeder dit als de aanwezigheid van een indringer.
Een afgewezen plus/stiefmoeder gaat zich soms wat nijdig gaat opstellen. Dit is niet handig, want kinderen voelen dat direct en dan kom je snel in een vicieuze cirkel terecht. Plusmoeder kan zich beter realiseren dat het niet zozeer met háár te maken heeft, maar met de rol die ze heeft. Ze kan niet met de moeder concurreren (en dat moet ze ook niet doen!).
De natuurlijke ouders staan immers altijd op één. Daar kan zelfs de liefste plus/stiefmoeder niets aan veranderen. En juist als de stiefouder die positie accepteert en de loyaliteit tussen ouders en kinderen respecteert, dan wordt de mogelijkheid groter dat de kinderen de plusouder ook gaat respecteren.
 Het is een hele kunst om stief/plusouder te zijn en je altijd maar weer te realiseren dat jij er weinig toe doet. En juist als je erin slaagt om dat wél te doen komt dat de relaties ten goede.

Geplaatst door Nellie

Relatietherapeut Gezinstherapeut en Stiefplancoach in Veghel

Ook online therapie

Bekijk profiel Stuur bericht