Een déél van mij is onzeker - ipv dat ik lamgeslagen ben

Wij mensen hebben de neiging zaken te labelen. En als je niet uitkijkt dan wordt datgene wat je voelt alleen maar groter of erger, omdat labels een soort 'absoluutheid' in zich dragen. 'Ik ben nou eenmaal onzeker'.

Dat kan je lamslaan en is niet erg bemoedigend!

Het helpt om bewust een beetje afstand te nemen. Genoeg innerlijke afstand om je niet overweldigd te voelen. Niet zoveel dat je niets meer voelt.

Ik vind het heel helpend om te spreken over de verschillende delen in mij. We bestaan allemaal uit een heleboel verschillende, innerlijke delen. Krachtige delen, creatieve delen, bange delen, boze delen etc.

Dus een deel van mij voelt zich nu onzeker over....(maak het specifiek!). Een ander deel voelt zich boos over.... Het speelse kind in mij moet er een beetje om lachen.

Niet alleen wordt je onzekerheid veel behapbaarder en concreter, maar kan je hiermee ook meer kiezen waar je op intapt, of hulptroepen van andere delen inroepen.

Ik heb zelf wel eens de neiging te serieus te zijn. Dat deel wordt vaak actief als ik iets wil beschermen van mezelf. Dan is er dus ook een onzeker deel. Ik kan er dan voor kiezen voor de dag te komen met de kern (mijn onzekerheid) of om mezelf te helpen door bijvoorbeeld een beroep te doen op mijn speelse deel en een beetje om mezelf te lachen.