Iemand met een borderline stoornis (veel gradaties daarin) kan soms een enorme invloed hebben op je gezin. Soms ontstaan er buitengewone opvoedingsproblemen, veel van dit soort mensen kunnen hun kinderen nauwelijks opvoeden en sommigen zwerven rond en zien hun kinderen zelden. Een relatie kan dit vaak ook niet verdragen, dus vaak volgt een scheiding.
De nieuwe partner van vader
Toen hij zijn nieuwe vriendin leerde kennen wist hij het direct: deze vrouw was heel anders. Zij wilde nog wel een kindje van hun beiden. Hij wilde dat ook wel. Het viel hem op hoe zij zich kon zich inleven in de kinderen, veel beter dan hun eigen moeder. Dit moest wel goedkomen.
Goede intenties zijn niet altijd genoeg
Geen van beiden beseften ze de impact. Er kwam één kindje van hen beiden, maar zijn andere kinderen waren niet van haar. De gesprekken met haar over zijn kinderen kwamen meer op de achtergrond. De opvoeding kwam steeds meer op zíjn schouders terecht. En zijn vriendin had vooral aandacht voor haar eigen kindje.
Verdelen van de aandacht
En de nieuwe moeder vond dat ze van hem geen aandacht kreeg, nu hij die vooral aan zijn eigen kinderen gaf. Hij had steeds het gevoel zich te moeten verdedigen en voelde zich steeds schuldig. Hij wrong zich in allerlei bochten en wist op den duur niet meer waar hij het eerste moest zijn….
Een vervelende kraamtijd
Ook zijn nieuwe gezin had ook aandacht nodig, maar hij had steeds het gevoel te moeten kiezen. Ook zijn vriendin het gevoel dat hij zelden voor háár koos. Zij had zich haar kraamtijd heel anders voorgesteld, had verwacht dat dit een mooie periode zou zijn.
Meerdere rollen te vervullen
Na twee gesprekken met mij hadden zij door op welke manier hij zowel voor zijn nieuwe gezin een goede partner te kunnen zijn, en daarnaast ook een goede vader voor de kinderen uit de vorige relatie te zijn. Sterker nog: zij vulden elkaar aan en hielpen elkaar in de rollen die ze beiden moesten vervullen.
