Je hebt maar één vader en één moeder en meestal zijn die het belangrijkst. Maar voegt een stiefouder heel veel toe. Bv. wanneer de eigen ouder (al dan niet tijdelijk) uit beeld is. Zo ken ik gezinnen waar de bonusmoeder een belangrijkere rol vervult dan de eigen moeder, omdat de eigen moeder niet capabel is om op te voeden.
Deze bonusmoeders hebben meestal veel oog voor de natuurlijke moeder en stimuleert de kinderen om (bv. bij feestdagen, Moederdag, etc) de eigen moeder niet te vergeten. Dat maakt het gemakkelijker voor haar en de kinderen. Een stief/bonusmoeder die vaak negatieve dingen zegt over de natuurlijke moeder krijgen het ook zelf lastiger. De kinderen gaan nl.hun eigen moeder verdedigen.
Tijdens de puberteit kan het behoorlijk veranderen. Gezeglijke stiefkinderen gaan zich dan ineens verzetten. De stiefouder, die heel veel geïnvesteerd heeft in het kind, kan zich dan bekocht voelen. Waarom is de relatie zo verslechterd? De bonus/stiefouder geeft de moed op, terwijl het juist zo belangrijk is dat niet te doen. Het heeft allemaal niks met de stiefouderband te maken. Grenzen blijven belangrijk, dus het is wel goed om duidelijk te maken wat wél en niét kan.
Een puber moet zich losmaken van ouders en opvoeders en dus ook van de stiefouder. Als de stiefouder al vaak ruzie had met het kind zal het toenemen, maar ook wanneer de band altijd goed was kunnen er conflicten ontstaan, die door de stief/bonusouder kunnen worden beleefd als ondankbaarheid. Vaak is zo’n kind al eerder teleurgesteld in volwassenen en daarom is het belangrijk te blijven investeren, ook al gedraagt het kind zich nóg zo dwars en vervelend. Vaak wordt je als bonusouder later dubbel en dwars beloond voor het feit dat je ze niet liet vallen toen het een tijdje lastiger ging.
Deze bonusmoeders hebben meestal veel oog voor de natuurlijke moeder en stimuleert de kinderen om (bv. bij feestdagen, Moederdag, etc) de eigen moeder niet te vergeten. Dat maakt het gemakkelijker voor haar en de kinderen. Een stief/bonusmoeder die vaak negatieve dingen zegt over de natuurlijke moeder krijgen het ook zelf lastiger. De kinderen gaan nl.hun eigen moeder verdedigen.
Tijdens de puberteit kan het behoorlijk veranderen. Gezeglijke stiefkinderen gaan zich dan ineens verzetten. De stiefouder, die heel veel geïnvesteerd heeft in het kind, kan zich dan bekocht voelen. Waarom is de relatie zo verslechterd? De bonus/stiefouder geeft de moed op, terwijl het juist zo belangrijk is dat niet te doen. Het heeft allemaal niks met de stiefouderband te maken. Grenzen blijven belangrijk, dus het is wel goed om duidelijk te maken wat wél en niét kan.
Een puber moet zich losmaken van ouders en opvoeders en dus ook van de stiefouder. Als de stiefouder al vaak ruzie had met het kind zal het toenemen, maar ook wanneer de band altijd goed was kunnen er conflicten ontstaan, die door de stief/bonusouder kunnen worden beleefd als ondankbaarheid. Vaak is zo’n kind al eerder teleurgesteld in volwassenen en daarom is het belangrijk te blijven investeren, ook al gedraagt het kind zich nóg zo dwars en vervelend. Vaak wordt je als bonusouder later dubbel en dwars beloond voor het feit dat je ze niet liet vallen toen het een tijdje lastiger ging.
