Emotionele ontrouw

Mijn partner heeft een tijd lang sms-contact gehad met een ex-vriendin. Daar zaten ook seksueel getinte sms'jes bij.

Ik vind dat moeilijk. Hij vond eerst ook nog dat dat helemaal niet erg was en dat ik me niet druk moest maken.

Nu begint hij te snappen dat dit voor mij helemaal niet fijn voelt.

Ik ben zo boos en jaloers als mijn partner steeds met een goede vriendin gaat praten over zijn (of haar) problemen. Ik voel me dan echt in de steek gelaten en trek me terug. Dan wordt hij weer boos...

 

Dit voelt zo machteloos... Herkent iemand dit?

We zijn bijna 40 jaar getrouwd, meestal erg gelukkig. Ik ben nooit jaloers geweest. Mijn man heeft veel in het buitenland gewerkt en zelfs enkele jaren gewoond (ik in Nederland). Maar nu wil hij ineens met zijn vrouwelijke collega op stap. Ze spreken samen af met makelaars om huizen te gaan bekijken (voor haar) en ze zijn zelfs op Valentijnsdag een strandwandeling wezen maken!!!! Ik weet me geen raad. Dit heeft hij me verteld, omdat hij op het strand mijn zus tegenkwam. Misschien had ik dit anders nooit geweten, dus wat heeft hij nog meer niet verteld? Als ik hem zie, zie ik dat hij van mij houdt, maar toch ben ik bang Dat er meer speelt tussen hem en die vrouw. Ik heb hem nu gezegd Dat als hij nog 1 x iets buiten het werk doet met haar, ik wil scheiden. Hij reageerde niet zo, hem kennende zegt hij nu gewoon niet meer en gaat hij gewoon zijn eigen gang. Hoe nu verder?

Míjn man en ik hadden een goed huwelijk, dacht ik. We zijn 27 jaar getrouwd, en ik was nog steeds verliefd op hem.Tot ik vorig jaar ontdekte dat hij reeds 4 jaar chat met een ex-vriendin. Het contact kwam vooral van haar kant,maar hij ging er toch in mee.Zij stuurde hem sexueel getinte berichten,zij vroeg hem om haar te bellen omdat "ze het niet meer zag zitten ",en klaagde dan over haar echtgenoot, en ze hebben elkaar ook ontmoet toen hij terug naar ons geboorteland ging. Wij wonen nu 1000km verder,maar hij werkt soms aldaar. Ik heb het ontdekt omdat ze tijdens de eerste lockdown onvoorzichtig geworden zijn met hun gechat. Het duurde reeds 4 jaar.

 

Ik heb onmiddellijk mijn man gevraagd wat dit te betekenen heeft,en hij heeft gereageerd alsof hij het slachtoffer is. Hij beweert dat dit allemaal niks te betekenen heeft en dat hij niets gezegd heeft omdat ik niet jaloers zou reageren, want kijk wat een drama ik ervan maak.Dit was een jaar geleden, en ik denk dat hij nu werkelijk geen contact meer heeft met haar,maar ik voel me ellendig. Ik vertrouwde mijn man,maar hij verborg dit 4 jaar voor mij,en als ik het niet ondekt had zou het nog doorgegaan zijn.Ik ben gekwetst, en ben mijn zelfvertrouwen kwijt.Hij doet nu alsof er niets gebeurd is,hij kan er allemaal niets aan doen,en ik mag vooral niets zeggen of hij wordt depressief. Dus ik doe maar gewoon, maar vanbinnen is alles opgekropt.

 

Hoe kan ik dit loslaten en weer vertrouwen?Ik wil bij mijn man blijven, ik hou van hem,en hij van mij ook zegt hij. Maar toch deed hij dit.Ik wou dat ik het nooit ontdekt had

Inmiddels twee jaar geleden ben ik een weekend weg geweest met mijn dochter. Mijn man heeft toen in een horecagelegenheid een vrouw ontmoet waar hij leuk contact mee had. Gaandeweg hebben ze heel veel telefonisch en sms contact gehad en ook hebben ze elkaar ontmoet en koffie gedronken. Dit was in een weekend dat ik weg was.

 

Hij heeft zijdelings aangegeven dat er een vrouw was die verliefd om hem was, deze had hij ontmoet bij zijn vrijwilligerswerk (wat dus niet waar is). Hij wilde eerlijk (!!!?) zijn en dat vertellen, wat ik nog heel goed van hem vond. Na enige tijd ben ik erachter gekomen dat het wel wat meer inhield en dat het verhaal dus anders lag en dat hij dus gelogen had. Op mijn vraag waarom kon hij geen helder antwoord geven als alleen dat zij zo heel anders is dan ik en dat het eigenlijk niets voorstelde Ik ben best serieus en kan niet zo goed zomaar "kletsen", zij is veel losser en praat 5 kwartier in 1 uur.

 

Hij had veel spijt en zei dat hij besefte dat dit niet door de beugel kon en benadrukte steeds dat er niets tussen hen gebeurd was en het puur vriendschappelijk was. Helaas kwam ik erachter dat het nog niet afgelopen was; hij heeft zelfs een andere telefoon aangeschaft om op die manier contact met haar te leggen. Ook daar ben ik achter gekomen en heb hem woedend geconfronteerd.

 

Zijn verhaal was dat hij de "vriendschap" met haar goed wilde afsluiten. Ook toen beloofd dat het nooit meer zou gebeuren. In de loop der tijd zijn er nog enkele sms contacten geweest. Ik worstel heel erg met alles en vind mezelf een slap mens omdat ik niet gewoon zeg dat hij op kan donderen. Elke dag speelt het door mijn gedachten en ik denk dat ik iets moet gaan doen om er niet aan onderdoor te gaan. Kan ik hem vergeven, kan ik het vergeten?

Na al het bedrog en leugens ben je zo ontgoocheld en voel je je zo vernederd ...

De bodem onder je voeten weggezonken, je voelt je niets meer waard, met de vloer geveegd..je huisgezin, je veilige cocon...alles opengespat en..ineens weg!!!

Maar ook jijzelf moet weg...weg van alles en vooral diegene die je heeft pijn gedaan...en dit voornamelijk om zelfbehoud en persoonlijk herstel...luister naar jezelf volg je intuïtie en je hart...doe niet als ik , nu 5 jaar geleden en bekoop het nog steeds...eindelijk nu een time-out ....voel me eindelijk stilletjes aan terug leven..

..als er nog liefde is en je wilt er samen nog voor gaan...ok maar aub gun jezelf eerst het nodige herstel....werken aan je relatie , je partner weer leren vertrouwen dit terwijl je zelf een emotioneel wrak bent...gewoon dodelijk !

 

Hard om horen maar luister en denk aub eerst naar en aan jullie zelf...jezelf beliegen en tegen je gevoel ingaan is het slechtste wat je kan doen...en ik kan het jammer genoeg weten.

En nu..de pijn blijft...het wantrouwen ook..niets wordt nog hetzelfde...
Lieve steungr.aan alle lotgenoten..

Ik ben woedend en voel me zo machteloos. Mijn vrouw wil misschien stoppen met onze relatie en heeft niks met mij besproken maar wel met mijn beste vriend!!

 

Het voelt als een donderslag bij heldere hemel en ik voel me ook echt verraden door beiden.

Zo'n 35 jaar geleden was ik verliefd op een meisje. Toen echter een kameraad van mij haar foto liet zien en zei dat hij met haar verkering had was mijn verliefdheid over. We zijn desondanks goede vrienden geworden en hadden soms diepgaande gesprekken. Zij trouwden en kregen kinderen. Ik trouwde en we bezochten hen regelmatig. Mijn vrouw had zo haar bedenkingen tegen deze vrouw maar goed. Zij scheidden en ik ben haar jaren kwijt geweest tot ik haar een paar jaar geleden opspoorde via Facebook.

 

We raakten weer aan de praat en onze appjes gingen best wel ver. Een ander zou kunnen denken dat we een relatie hadden. Zo dacht mijn vrouw ook. Het grootste probleem vind 's nachts plaats. In mijn slaap noem ik haar naam vaak en soms doe ik daar sexuele handelingen bij. Ik ben mij echter nergens van bewust! Daarom vind ik het voor mijn vrouw zo vreselijk. Ook de naam van een andere vrouw noem ik regelmatig. Ik weet echter van niks!!! Ik lijdt aan slaapapneu en misschien is dat één van de oorzaken. Ik heb daar een apparaat voor inmiddels maar toch blijft mijn nachtelijk wangedrag.
Ik ben ten einde raad. Weet niet meer wat te doen. Mijn vrouw is alles voor mij maar ik maak haar leven tot een hel.

Enkele jaren geleden is een veel jongere vrouw vlakbij ons komen wonen. Ze eiste bijna gelijk mijn man op in haar strijd met iemand die ze er weg wilde hebben vanwege geluidsoverlast waar mijn man haar mee moest helpen. Vervolgens ging het over in "vriendschappelijk" contact waarbij mijn man herhaaldelijk haar ergens mee moest helpen. Ik had hier eerst geen bezwaar tegen want ze deed zich voor als hulpbehoevend. De schellen vielen al snel van mijn ogen. Ik kwam erachter dat hij met haar flirtte, ongerust over haar was en zelfs elkaar seksueel getinte berichten en afbeeldingen stuurden. Van een familielid van haar mocht ik me er zelfs niet mee bemoeien. Voor de buitenwereld werd er gedaan alsof ze elkaar amper kenden. Vandaag de dag is het iets gelauwerd maar dat neemt niet weg dat mijn vertrouwen in mijn man weg is doordat ik door dit alles enorm geschrokken en verdrietig ben.

Vijf maanden geleden erachter gekomen dat mijn man met wie ik 25 jaar samen ben, een affaire heeft met een collega. Maar zo overspoeld door een gevoel dat hij nog nooit gehad heeft, dat het nu ertoe geleid heeft dat we uit elkaar gaan.

 

Al die maanden heb ik gewacht, geprobeerd, gestreden om er samen uit te komen. Voor mezelf en voor ons gezin. Ik voel me besodemieterd en ben in een burn-out met angst en somberheid terecht gekomen, werk niet meer, opleiding gestopt en thuis functioneer ik beroerd.

 

Was pas een jaar hersteld van een andere burn-out, en nu weer… en niet mijn man om me te steunen, maar zelfs de oorzaak. Hij gaat deze week naar een camping en ik blijf met drie pubers en een hond in huis, terwijl ik nauwelijks mezelf overeind houd, heb hulptroepen ingezet voor huishouden en boodschappen maar voelt allemaal uitzichtloos.

 

Ben alles kwijt wat ik had: relatie, gezinsleven, mijn bedrijf, inkomen, gezondheid. Naïef hoe ik hiermee ben omgegaan en naïef te denken dat mij zoiets niet zou overkomen. Het doet heel veel, mijn leven is terug gebracht tot overleven. Gebruik medicatie, ben bij psychiater en psycholoog, maar uiteindelijk moet ik hier zelf een weg in vinden…. Geen idee hoe.

Mijn ex heeft mij vorige week verlaten omdat zijn gevoel voor mij weg is en hij al 3 maand lang gevoelens heeft voor een collega. Deze gevoelens heeft hij geprobeerd te negeren en weg te stoppen maar dit lukte niet (mede omdat ik hier natuurlijk niks van wist) en is dus verliefd geworden op haar.
Het doet zoveel pijn dat hij niet meteen eerlijk is geweest dan hadden we er nog samen voor kunnen vechten en volgens hem ging het al heel lang heel slecht maar zo erg als hij het heeft gehad heb ik het nooit opgevat.
Ik zou willen dat het anders was geweest, maar nu is hij bij zijn nieuwe.. en dat doet pijn.
Ik had gehoopt dat er nog in therapie hadden gekund maar helaas.
Hopelijk gaat dit ooit beter worden maar voor nu, voelt het vreselijk

2012 heeft mijn man mij virtueel bedrogen. Via Messenger had hij contact met een kennis gescheiden dame. De gesprekken waren niet over koetjes en kalfjes maar sexitisch getint. Heb hem er op aangesproken hij zag het probleem niet was als grap bedoeld .

3 dagen later kwam ik er achter dat hij contact had op een sexy dating site. Gesprekken ging over elkaars behoefte en er zijn foto's gedeeld werd van zijn kant gesproken over afspeken Ed. De dakpannen hebben hier mega gerabbeld op het dak en de spanning was om te snijden.

Kwam het probleem alleen van zijn kant? Nee ik was er al jaren niet meer voor hem geen sex geen intimiteit geen aandacht van mijn kant.

Na flink wat gesprekken zagen we beide in dat we fout zaten en we voor elkaar wouden vechten.
Het gaat een stuk beter tussen ons, maar door dat het jaren aan mij heeft lopen knagen krijg ik de onzekerheid niet onder controle.